Beatriz Hernanz

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Beatriz Hernanz
Beatriz Hernanz.jpg
Nome completoBeatriz Hernanz Angulo
Nacemento17 de outubro de 1963
 Pontevedra
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade Complutense de Madrid
Ocupaciónescritora e tradutora
PremiosPremio Adonáis de Poesía
editar datos en Wikidata ]

Beatriz Hernanz Angulo, nada en Pontevedra o 17 de outubro de 1963, é unha poeta, tradutora e crítica literaria galega.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Doutora en Filoloxía Hispánica pola Universidade Complutense de Madrid, ten traballado no ámbito da docencia universitaria e da crítica literaria, así como en postos directivos de xestión cultural de entidades como a Fundación Carolina. Na actualidade e Directora de cultura no Instituto Cervantes.

Como crítica, ten colaborado nos xornais ABC, El Mundo e El País, e nas revistas Turia, Cuadernos del matemático ou Barcarola, entre outras.

Como tradutora, ten verquido ao castelán pezas soltas de poetas como Eugenio Montale, Edward Estlin Cummings , ou Wisława Szymborska.

Obra[editar | editar a fonte]

  • La lealtad del espejo / prólogo de Francisco Umbral.- [Albacete: Ayuntamiento], 1993.- (Barcarola). Premio Barcarola de poesía (1993).
  • La vigilia del tiempo.- Madrid: Ediciones Rialp, 1996.- (Adonais). Accésit do Premio Adonais (1996).
  • La epopeya del laberinto.- Palma de Mallorca: Calima, 2001.- (Poesía).
  • La piel de las palabras / prólogo de José Manuel Caballero Bonald.- 1ª ed.- Palma de Mallorca: Calima, 2005.- (Poesía).
  • Los volcanes sin sueño. Poema preliminar de Rafael Cadenas. Madrid, Polibea, Colección Los Conjurados, 2011. (Poesía)
  • A pelegrina do vento. Toledo, Lastura, 2013. (Antoloxía da súa obra en galego).

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Foi irmá do xurista e árbitro de fútbol Rafael Hernanz Angulo.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]