Bautismo de Cristo (Verrocchio)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca

Bautismo de Cristo
Leonardo da Vinci 016.jpg
Artista Andrea del Verrocchio
Data aprox. 1475-1478
Técnica Pintura ó óleo
Dimensións 177 cm × 171 cm
Localización Galería Uffizi, Florencia, Italia Italia

O bautismo de Cristo (en italiano, Battesimo di Cristo), é un cadro do taller do pintor renacentista italiano Verrocchio, algunhas de cuxas partes se atribúen a Leonardo da Vinci.[1] Está realizado ó óleo e témpera sobre táboa. Mide 177 cm de alto e 171 cm de ancho (151 cm segundo outras fontes). Foi pintado cara a 1475-1478, atopándose actualmente na Galería Uffizi, Florencia (Italia).

Historia[editar | editar a fonte]

Posiblemente se trate dun encargo da igrexa de San Salvi de Florencia, onde estivo ata que pasou, tempo despois, ao convento de santa Verdiana. Ambas as igrexas pertenceron á orde dos vallombrosanos (congregación beneditina). En 1810 foi levado á Academia de Belas Artes e, en 1914, á Galería Uffizi.

Considérase que este é o primeiro traballo importante de Leonardo da Vinci como aprendiz. Fixo a pintura xunto co seu mestre Verrocchio. (Andrea del Verrocchio foi un escultor, ourive e pintor que dirixiu un grande e exitoso taller en Florencia na segunda metade do século XV.[2]) Para esta pintura, Verrocchio contou coa colaboración de Botticelli e dun Leonardo adolescente.

O primeiro que mencionou a intervención de Leonardo nesta táboa de Verrocchio foi Giorgio Vasari. Afirma Vasari que Verrocchio acabou desgustado coa arte de pintar, ao sentirse superado polo seu propio aprendiz, contándose a lenda de que chegou a romper os seus pinceis en fronte de todos os seus aprendices prometendo non volver pintar nunca xamais; en realidade non é certo, pero a anécdota exemplifica canto talento mostrou de súpeto Leonardo como pintor. Verrocchio exerceu sobre Leonardo unha profunda influencia, máis intelectual que artística.

Anxo executado por Leonardo.
Paisaxe atribuída a Leonardo.

Atribúenselle a Leonardo todas as partes executadas ó óleo. É obra súa indiscutible o anxo que está de perfil, abaixo á esquerda, axeonllado e recollendo as súas roupas. Evidénciase a delicadeza da man de Leonardo, que executou o rostro do anxo de modo moi maduro. Os anxos expresan as diferenzas estéticas de Verrocchio e Leonardo. O anxo do mestre mira con estrañeza ao do discípulo, cuxo dinamismo contrasta coa rixidez do outro. Ademais, o anxo de Leonardo distínguese pola súa elegancia; sobre el derrama unha luz que pon de relevo os drapeados ríxidos e delicados da vestimenta e as ondas da cabeleira dourada.

Tamén realizou algúns rizos do outro anxo, a paisaxe do fondo e retocou a face de Cristo. Na concepción da paisaxe do Bautismo de Cristo faise patente a observación da natureza por parte de Leonardo. Algúns autores consideran que o paxaro tamén é obra súa.

Xa aquí evidénciase o estilo que caracterizará mesmo as obras leonardescas da madurez; distínguese a primeira ollada pola intensidade das cores e, de modo máis determinante, polo dinamismo que consegue imprimir na figura do anxo e polos matices de cor da paisaxe. Nalgunhas partes evidénciase o uso das xemas dos dedos para estender a pintura e lograr mellor os matices das epiderme.

O corpo do Bautista parece máis propio do Pollaiolo, mentres que as mans de Deus e a palmeira resultan arcaicas e cualitativamente máis vulgares.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Little Ninja Media. Caballini to Veronese, ed. "A guide to the works of the major Italian Renaissance Painters: Verocchio" (en inglés). Consultado o 9 de setembro do 2017. 
  2. Ilan Rachum, The Renaissance: an Illustrated Encyclopedia, 1979, ISBN 0-7064-0857-8

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • "Leonardo", Los grandes genios del arte, n.º 17, Eileen Romano (dir.), Unidad Editorial, S.A., 2005, ISBN 84-89780-69-2
  • Brown, David Alan (1998). Leonardo da Vinci: Origins of a Genius. New Haven: Yale University Press. 

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]