Batalla de Mons

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Batalla de Mons, parte da Batalla das fronteiras
Battles of Charleroi and Mons map.png
As tropas xermanas avanzan a través de Bélxica segundo o Plano Schlieffen camiño de París, cando sufriron un contrataque británico.
Conflito: Primeira Guerra Mundial, Batalla das fronteiras
Data: 23 de agosto de 1914
Lugar: Mons, Bélxica
Resultado: Vitoria táctica británica. Detención do avance alemán que permite a reorganización dos exércitos aliados.
Combatentes
Flag of the United Kingdom.svgImperio Británico Flag of the German Empire.svgImperio Alemán
Comandantes
Flag of the United Kingdom.svg Sir John French Flag of the German Empire.svg Alexander von Kluck
Forzas
4 Divisións (70.000 homes e 300 metralladoras) 4 Corpos e 3 Divisións de cabalería (160.000 homes e 600 metralladoras)
Baixas
1.638 baixas Estímanse unhas 5.000
Batalla das fronteiras (14-24 de agosto de 1914) Batalla de MulhouseBatalla de HaelenBatalla de LorenaBatalla das ArdenasBatalla de CharleroiBatalla de Mons

A batalla de Mons foi unha batalla da Primeira Guerra Mundial no contexto da batalla das fronteiras.

Preludio[editar | editar a fonte]

O 16 de agosto de 1914, os alemáns tomaron a fortaleza de Liège e continuaron avanzando ca París seguindo as instrucións do plan Schlieffen. As tropas belgas retrocederon cara as posicións británicas, mentras que as tropas francesas retrocedían en Alsacia e nas Ardenas. O día 22, os franceses foron derrotados na batalla de Charleroi e os británicos decidiron manter as posicións ofensivas, permitindo o repregue do resto das tropas aliadas.

Primeiros combates[editar | editar a fonte]

Á mañá do 23 de agosto, o Xeneral alemán Alexander von Kluck, ao cargo do I Exército, chegou ata Casteau. O Maior británico Thomas Bridges, que dirixía o 4º Corpo de Cabalería Irlandesa, deu orde de atacar, causando a retirada xermana. A continuación, os Corpos I e II das tropas Expedicionarias británicas atacaron aos alemáns. Os efectivos ingleses eran tropas experimentadas e causaron graves danos ás tropas imperiais alemanas.

Mañá do 23 de agosto[editar | editar a fonte]

Ás nove da mañá, oito batallóns alemáns, con apoio artilleiro, atacaron a Terceira División de Infantería británica, sufrindo graves perdas. As tropas británicas estaban compostas por homes experimentados e cunha grande habilidade co fusil. Os alemáns remitiron informes erróneos sobre o equipo británico, crendo que estes contaban cun elevado número de ametralladoras.

Pouco despois, chegou á zona o resto do I Exército alemán, que atacou coa artillaría e despois unha carga de infantería. As baixas británicas foron cuantiosas (da orde duns 1.600 homes), pero resistiron a ofensiva xermana.

Ao, norte, preto de Mons, tropas fusileiras británicas defendían unha ponte da estrada Mons-Bruselas. As tropas xermanas tamén atacaron este punto e conseguiron cruzar a ponte.

Tarde do 23 de agosto[editar | editar a fonte]

Ás 14.00 h, os británicos déronse conta de que estaban sendo superados. O seu flanco dereito estaba exposto debido á retirada das tropas francesas e belgas. Por iso, os ingleses decidiron retirarse tamén de Mons, deixando atrás 900 homes que cubriran a retirada. Os alemáns avanzaron cara Mons e infrinxiron moitas baixas a estas tropas, sobrevivindo só 240 homes dos 900 iniciais. Non obstante, o sacrificio serviu para realizar unha retirada ordenada cara París.