Bandeira de Israel

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Bandeira de Israel
Bandeira de Israel
Uso
FIAV 111000.svgFIAV normal.png
Proporción 8:11
Adopción 28 de outubro de 1948
Cores      Branco     Azul

A bandeira de Israel (en hebreo: דגל ישראל) esta composta de dúas raias azuis do mesmo tamaño que non chegan á beira da mesma sobre fondo branco. A Estrela de David, tamén de cor azul, sitúase no centro. Foi adoptada como Bandeira Nacional o 28 de outubro de 1948, cinco meses despois do establecemento do Estado de Israel.

Deseño[editar | editar a fonte]

A bandeira estándar ten que ter unhas dimensións de 220 centímetros de longo por 160 centímetros de alto co fondo branco.[1] Dúas raias azuis horizontais de 25 centímetros de ancho colócanse a 15 centímetros das beiras. O protector de David, integrado por dous triángulos equiláteros que se intersecan, está situado no centro da bandeira. Mide 69 centímetros do tope á base, sendo cada lado de 60 centímetros en lonxitude. Aínda que oficialmente a cor é o azul celeste, en ocasións a bandeira de Israel aparece coreada cun azul de tonalidade máis pálida.

Cor Significado
Branco Simboliza a luz, honestidade, inocencia e a paz.
Azul Simboliza a confianza, a lealdade, a sabiduría, a confianza, a intelixencia, a fe, a verdad e o ceo.

Outras bandeiras[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]