Béla Tarr

Béla Tarr
	;
Biografía
Nacemento	21 de xullo de 1955 ; Pécs
Morte	6 de xaneiro de 2026 (70 anos); Budapest
Causa da morte	doenza
Lugar de sepultura	cemiterio da rúa Fiumei
Presidente Freeszfe Society (en)
	29 de setembro de 2022 – 6 de xaneiro de 2026 (morte da persoa)
Datos persoais
Educación	University of Theatre and Film Arts (en) - dirección de cine (1977–1981)
Actividade
Campo de traballo	Dirección de cine e guión cinematográfico
Ocupación	guionista, realizador, anarquista, produtor de cinema, director de cinema, guionista de cinema
Período de actividade	1971 - 2025
Empregador	Industria de Cinema de Saraxevo, director (2013–2016)
Membro de	Széchenyi Academy of Literature and Arts (en) (2014–2026); Academia de Cinema Europeu (pt) (1997–2026)
Compañeiro profesional	László Krasznahorkai (1987–)
Obra
	Obras destacables (1979) Family Nest (en) ; (1982) The Prefab People (en) ; (1984) Autumn Almanac (en) ; (1988) Damnation (en) ; (1994) Sátántangó (en) ; (2000) Werckmeister Harmonies (en) ; (2007) The Man from London (en) ; (2011) A torinói ló ;
Familia
Parella	Ágnes Hranitzky (1978–)
Pais	Béla Tarr e Mari Tarr
Irmáns	Tarr György
Parentes	Réka Gáborjáni-Szabó, fillastra
Premios
	(2025) cidadán de honra de Budapest; (2023) European Film Academy Honorary Award (en) ; (2017) premio á traxectoria; (2016) premio á traxectoria; (2014) Hungarian Film Critics Awards (en) ; (2011) Premio FIPRESCI do Festival de Cannes, premiado polo traballo A torinói ló; (2011) premio á traxectoria; (2011) Gran Premio do Xurado da Berlinale, premiado polo traballo A torinói ló; (2011) premio Konrad Wolf; (2010) Annual award ACFK (en) Concedido por Association of Czech Film Clubs (en) ; (2005) Commander Cross of the Order of Merit of the Hungarian Republic (en) ; (2003) Premio Kossuth; (2001) Premio Gundel Art; (1983) Béla Balázs Award (en) ;
	Sinatura

Béla Tarr, nado en Pécs (Hungría) o 21 de xullo de 1955 e finado en Budapest o 6 de xaneiro de 2026,^[1] foi un director de cine, guionista e actor húngaro.

Traxectoria

Realizou unha obra moi selecta. Obtivo o premio da Cultura Francesa ao mellor director estranxeiro no festival de Cannes de 2005. En 2011 entregou o seu testamento fílmico, segundo di, con O cabalo de Turín.