Saltar ao contido

Avitaminose

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

As avitaminoses son un conxunto de enfermidades causadas pola ausencia ou deficiencia de vitaminas no organismo[1]. Xeralmente débense a unha alimentación insuficiente ou desequilibrada, aínda que tamén poden aparecer como consecuencia doutros problemas de saúde.[2]

As vitaminas

[editar | editar a fonte]

As vitaminas adóitanse clasificar segundo a súa solubilidade en auga ou en lípidos:

Nesta táboa móstranse as principais vitaminas e unha explicación de cada unha delas.

Hidrosolubles:

Nota: as marcadas cun (*) non se consideran realmente vitaminas.

Liposolubles:

Doenzas causadas pola deficiencia de vitaminas

[editar | editar a fonte]

As diferentes doenzas causadas por deficiencia de vitaminas dependen do tipo de vitamina da que o individuo ten carencia.

  • Hemeralopía. Deficiencia de vitamina A (retinol): provoca cegueira nocturna, sequidade nos ollos (conxuntiva) e na pel, así como diversas afeccións das mucosas. Pola contra, o exceso desta vitamina pode causar trastornos como alteracións óseas e mesmo inflamacións e hemorraxias en distintos tecidos.
  • Osteomalacia. Deficiencia de vitamina D (calciferol): produce descalcificación e deformación dos ósos (osteoporose), así como carie dental grave.
  • Vitamina E (tocoferol). A súa deficiencia pode ocasionar anemia hemolítica (destrución dos glóbulos vermellos do sangue), dexeneración muscular e trastornos da reprodución.
  • Vitamina K (antihemorráxica). A súa carencia pode provocar hemorraxias nasais, do aparello dixestivo ou do aparello xenitourinario.
  • Escorbuto. Deficiencia de vitamina C (ácido ascórbico): causa sequidade e formación de puntas abertas no cabelo, xenxivite (inflamación das enxivas), sangrado das enxivas, pel áspera, seca e descamativa, diminución da capacidade de cicatrización das feridas, tendencia á formación de hematomas, hemorraxias nasais, debilitamento do esmalte dental, dor e inflamación das articulacións, anemia, diminución da capacidade para combater infeccións e un posible aumento de peso debido ao metabolismo lento.
  • Beriberi. Deficiencia de vitamina B₁ (tiamina): provoca fatiga e alteracións do sistema nervioso en xeral. Se a deficiencia é grave, poden aparecer a síndrome de Korsakoff, caracterizada pola perda de memoria e a confusión, ou a encefalopatía de Wernicke, con trastornos oculares e confusión.
  • Vitamina B₂ (riboflavina). A carencia de vitamina B₂ na dieta provoca trastornos oculares como fotofobia (dor ocular causada pola luz) e lagrimexo, así como alteracións bucais, entre elas a aparición de fisuras nas comisuras dos beizos e o seu avermellamento.
  • Pelagra. Deficiencia de vitamina B₃ (niacina ou ácido nicotínico): produce dermatose, inflamación da pel, alteracións do aparello dixestivo, diarrea e deterioración do sistema nervioso, que pode chegar á demencia.
  • Vitamina B₆ (piridoxina). A súa deficiencia importante provoca irritabilidade, debilidade, mareos, depresión, neuropatía periférica, espasmos, alteracións do crecemento, acrodinia e anemia.
  • Anemia perniciosa. Causada pola deficiencia de vitamina B₁₂ (cianocobalamina).

Tratamento

[editar | editar a fonte]

O enfoque terapéurico das avitaminoses consiste na suplementación da ditas vitaminas para solucionar a carencia.

  1. A Real Academia Galega define a avitaminose coma a "carencia ou deficiencia de vitaminas, que pode causar enfermidades".
  2. "Avitaminosis". NCBI.