Avefría de rabo branco

Avefría de rabo branco
	Vanellus leucurus ; Martin Lichtenstein 1823
	Instancia de taxon
	Categoría taxonómica especie
	Combinación orixinal Charadrius leucurus
	Sinonimia Charadrius leucurus Lichtenstein, 1823; Chettusia leucura (Lichtenstein, 1823); Vanellochettusia leucura (Lichtenstein, 1823)
	Conservación Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
Superreino	Holozoa
Reino	Animalia
Filo	Chordata
Clase	Aves
Orde	Charadriiformes
Familia	Charadriidae
Xénero	Vanellus
Especie	Vanellus leucurus ; (Lichtenstein, 1823) Vanellus leucurus
Cifras e dimensións
	Envergadura 62,5 cm
	Tamaño da niñada 4
	Período de incubación 22 d
Localización
	Endémico en Parque Nacional de Keoladeo (pt) ; Nal Sarovar Bird Sanctuary (en) ; Pequeno Rann of Kutch (pt) ; Reserva de Asan
	Área de distribución África
Freebase
Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/020fxx
ITIS	176490
OTT	3596986
UICN	22694064
CoL	7FFJB
	Wikidata G:Commons C:Commons

A avefría de rabo branco^[1] (Vanellus leucurus) é unha ave limícola do xénero Vanellus. O nome do xénero Vanellus é o nome dado en latín medieval á avefría e deriva de vannus, 'abano para airear o gran'. O adxectivo específico leucurus vén do grego antigo leukouros, 'rabo branco, cola branca'.^[2]

Descrición

Esta avefría de tamaño medio ten patas longas e bico bastante longo. Viven en zonas de augas pouco profundas e pradeiras pantanosas, onde captura invertebrados, principalmente insectos e outras pequenas presas principalmente na superficie e na lama.^[3]

Os adultos son aves ergueitas e delgadas de dorso e parte anterior do pescozo marróns, face máis clara e peito cincento. As súas patas longas amarelas, a súa cola ou rabo totalmente branca e as súas distintivas ás marróns, brancas e negras fan que esta especie sexa inconfundible. As aves novas teñen un dorso con manchas e poden ter algo de marrón na cola.

Reprodución

Reprodúcese de forma semicolonial en marismas do interior en Iraq, Kuwait, Irán e sur de Rusia. Poñen catro ovos nun niño no chan. Os exemplares que se reproducen en Iraq e Irán son principalmente residentes, pero os de Rusia migran ao sur en inverno ao subcontinente indio, ao Oriente Próximo e ao nordés de África. É unha ave vagante rara en Europa occidental, pero chega a Reino Unido e a Iberia, polo que está incluída na lista das aves ibéricas.

A chamada que usan na estación reprodutora é un piiuit, similar ao da avefría choromica.

Conservación

Nalgunhas partes da súa área de distribución a especie enfróntase a ameazas relacionadas coa destrución do hábitat e caza ilegal accidental.^[4]

É unha das especies ás cales se aplica o Acordo para a Conservación de Aves Acuáticas Migratorias Africano-Eurasiáticas (AEWA).

Notas

↑ "Denominación das aves". Real Academia Galega. Consultado o 2024-12-05.
↑ Jobling, James A (2010). The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. Londres: Christopher Helm. pp. 225, 397. ISBN 978-1-4081-2501-4.
↑ Peter Colston, Philip Burton: Limicolen. Alle europäischen Watvogel-Arten, Bestimmungsmerkmale, Flugbilder, Biologie, Verbreitung. BlV Verlagsgesellschaft, München 1989, ISBN 3-405-13647-4.
↑ Armenian Bird Census. "The State of White-tailed Lapwing in Armenia". TSE NGO. Arquivado dende o orixinal o 19 de maio de 2017. Consultado o 31 de xaneiro de 2018.

Véxase tamén

Ligazóns externas

Folla de datos de BirdLife species para Vanellus leucurus
{{{2}}} en Avibase
Vídeos, fotos, e sons de Avefría de rabo branco na Internet Bird Collection
Galería de fotos de Avefría de rabo branco en VIREO (Universidade de Drexel)
Mapa interactivo da área de distribución de Vanellus leucurus en IUCN Red List maps
Vanellus-leucurus - Gravacións de sons de White-tailed lapwing en Xeno-canto.

[1] "Denominación das aves". Real Academia Galega. Consultado o 2024-12-05.

[job-2] Jobling, James A (2010). The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. Londres: Christopher Helm. pp. 225, 397. ISBN 978-1-4081-2501-4.

[3] Peter Colston, Philip Burton: Limicolen. Alle europäischen Watvogel-Arten, Bestimmungsmerkmale, Flugbilder, Biologie, Verbreitung. BlV Verlagsgesellschaft, München 1989, ISBN 3-405-13647-4.

[ABCC-4] Armenian Bird Census. "The State of White-tailed Lapwing in Armenia". TSE NGO. Arquivado dende o orixinal o 19 de maio de 2017. Consultado o 31 de xaneiro de 2018.

[1]

[2]

[3]

[4]