Santiago Futsal

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Santiago Futsal
Nome Santiago Futsal
Alcume(s) Lobellistas
Fundación 1975
Estadio Multiusos Fontes do Sar
Santiago de Compostela
Inauguración 1998
Capacidade 6.050
Presidente -
Adestrador galego Santi Valladares
Liga Primeira División de fútbol sala
2011-12 5º (cuartofinalista)
Vestimenta Macron
Patrocinador -
Páxina web Páxina web oficial
Na casa
Fóra


O Santiago Futsal, chamado Autos Lobelle de Santiago Fútbol Sala até 2012, é un club galego de fútbol sala da cidade de Santiago de Compostela, que milita na Primeira División de fútbol sala española dende o ano 2003. Trátase do club máis laureado do fútbol sala galego, con 5 Copas Xunta, 1 Copa de España, 1 Supercopa de España e 1 Recopa de Europa.

O primeiro equipo disputa os seus encontros como local no Pavillón Multiusos Fontes do Sar da capital galega, mentres que o seu filial, que compite baixo o nome "Santiago FS" na Segunda División B, adoita xogar no Pavillón Municipal de Santa Isabel. A media de seareiros que asistiron ó pavillón durante a tempada 2010-11 foi duns 2350 por encontro, mentres que durante a tempada 2011-12 esta media de asistencia no pavillón baixou a uns 1700 seareiros por encontro.

Historia[editar | editar a fonte]

Fundación e primeiros pasos[editar | editar a fonte]

O Club Autos Lobelle de Santiago F.S. foi fundado no ano 1975 polo empresario da automoción Xosé Antonio Lobelle, que foi o presidente ata a tempada 2011/12. O equipo naceu en Chantada e iniciou a súa andaina participando na liga local chantadina. Nos primeiros momentos o club estivo formado basicamente por empregados do concesionario de automóbiles.

En 1985 produciuse o traslado a Santiago de Compostela da empresa concesionaria, e con ela foi tamén o equipo, que xa daquela militaba na Liga Rexional. En 1989 o club ascendeu de categoría e comezou a competir en Liga Autonómica, e en 1992 pasou de Primeira Nacional B a Primeira Nacional A, que funciona como a división de bronce do fútbol sala español. Nesa categoría botou bastantes anos, ascendendo á División de Prata no ano 2000, nun encontro disputado en Manzaneda ao que asistiron xa 300 seguidores lobellistas.

División de Prata[editar | editar a fonte]

Nesta segunda categoría do fútbol sala español o Lobelle non botou demasiado tempo. A crecente profesionalización e a fichaxe dalgún xogador estranxeiro e doutros procedentes da División de Honra fóronlle abrindo as portas dun deporte que, paralelamente, coñeceu un rexurdir.

Así, na tempada 2000-01 finalizaron sétimos, na 2001-02 oitavos logo de facer unha fenomenal primeira volta e unha desastrosa segunda, e na 2002-03 conseguiron o ascenso á División de Honra, logo de disputar unicamente un play-off.

Na última xornada desa tempada, a número 30, o Lobelle venceu ó Verín FS e tivo que agardar unha derrota do Ourense FS para poder clasificarse para o play-off. Nesta competición polo ascenso, os lobellistas derrotaron primeiro ao Benicarló (3-1 e 5-2) e na eliminatoria decisiva ao Levitt de Las Rozas, ao que venceu por 5-2 e 3-3 (na quenda de penaltis).

En recompensa polo ascenso, o club asinou no libro de ouro da cidade de Santiago.

División de Honra[editar | editar a fonte]

Pavillón Fontes do Sar, fogar do Santiago Futsal.
Clásico galego entre o Santiago Futsal e o Azkar Lugo.

Dende o seu ascenso en 2003, o Lobelle mantense ininterrompidamente na máxima categoría. A súa primeira tempada en División de Honra rematou cunha décima praza e cunha participación na Copa de España, disputada en Santiago, onde chega ata cuartos de final.

A tempada 2004-05 foi a da consolidación do equipo. Os resultados acompañaron, os lobellistas acadaron unha sétima posición e a clasificación, por primeira vez na súa historia, para o play-off polo título, onde caeron derrotados en primeira rolda polo Boomerang Interviú de Alcalá de Henares. Ademais ese ano conseguiron chegar ás semifinais de Copa, disputada en Lizarra.

Os éxitos definitivos comezaron a chegar na tempada 2005-06. O 8 de decembro de 2005, o Lobelle acadou por primeira vez o título de campión da Copa Xunta de Galicia, derrotando na final ao Azkar Lugo por 3-1. O encontro, disputado en Pontevedra, decidiuse nos intres finais, cunha épica remontada de tres goles.

O 22 de xaneiro de 2006, o Lobelle conquistou a súa primeira Copa de España en Zaragoza, logo de derrotar ó Boomerang Interviú nos penaltis (tras empatar 2-2). Antes xa eliminara ó Polaris World Cartagena (7-3) e ó ElPozo Murcia (3-2).

Na tempada seguinte, 2006-07, o Lobelle disputou en setembro de 2006 a final da Supercopa de España, onde caeu derrotado ante ElPozo Murcia por 2-3. A final disputábase en Castellón baixo o sistema de final four. Tamén nesa tempada, en xaneiro de 2007, o Lobelle disputou a Recopa de Europa contra seis equipos máis do continente (entre eles outro galego, o Azkar Lugo, que defendía título), e onde conseguiu clasificarse para a final tras empatar no grupo preliminar ante o Aktyubretgen casaco e golear 8-1 á Luparense, líder da liga italiana. A final disputouna fronte ó Benfica portugués. Gañou a final na prórroga por 5-3 (tras empatar 2-2 no tempo regulamentario), e acadou o primeiro título continental da súa historia.

En xaneiro de 2010 proclamáronse subcampións da Supercopa de España celebrada en Vigo, logo de vencer nas semifinais ao Inter Movistar por 6-10 e perder na prórroga da final fronte ao ElPozo Murcia por 3-2. Na final, o porteiro andaluz Carlos Barrón foi proclamado mellor xogador do torneo.

Un mes despois, repetiuse a historia na Copa de España disputada no Multiusos Fontes do Sar. Logo de eliminar nas semifinais ao Inter Movistar (3-1), volveron caer na prórroga por 3-2 ante ElPozo Murcia, logo de non lle ser concedido un gol legal ao equipo compostelán no segundo tempo co resultado de 2-2. Nesta ocasión, Alemão foi elixido mellor xogador da final.

O 12 de setembro de 2010 proclamouse campión da Supercopa de España, tras vencer ao Inter Movistar por 3-2 na final, celebrada en Guadalaxara.

Na tempada 2011-12 o Lobelle acadou a 5ª posición ó remate da liga regular, caendo nos cuartos de final dos play offs polo título. O 6 de xuño de 2012 o presidente José Antonio Lobelle anunciou que deixaba a presidencia do club despois de 37 anos no cargo.[1] O adestrador Tomás de Dios tamén marchou do club despois de 4 anos dirixindo ó equipo. O club nomeou a Santi Valladares como o seu substituto.[2]

O 10 de xullo de 2012, seguindo coa cadea de trocos que se estaban a producir no club, anunciouse que o nome oficial deixaba de ser "Autos Lobelle de Santiago Fútbol Sala", e nacía o "Santiago Futsal".[3]

Palmarés[editar | editar a fonte]

Torneos nacionais[editar | editar a fonte]

  • Copa Xunta de Galicia (5): 2005-06, 2008-09, 2009-10, 2010-11 e 2011-12
    • Subcampión da Copa Xunta (4): 1997-98, 2004-05, 2006-07 e 2012-13

Torneos estatais[editar | editar a fonte]

  • Copa de España (1): 2005-06
    • Subcampión da Copa de España (2): 2009-10 e 2011-12
  • Supercopa de España (1): 2010-11
    • Subcampión da Supercopa de España (2): 2006-07 e 2009-10

Torneos internacionais[editar | editar a fonte]

Historial recente[editar | editar a fonte]

A seguinte táboa amosa o percorrido do Santiago Futsal polas diversas competicións oficiais nas que ten competido durante as 10 tempadas que leva na máxima categoría da LNFS:

Tempada Adestrador Max.Goleador España LNFS España Copa Esp. España Copa Rei España Supercopa Unión Europea Recopa Eur. Galicia Copa Xunta
2012-13 Santi Valladares Raúl Campos (32g) - 1/4 F 1/2 F 1/2 F 1/2 F Finalista
2011-12 Tomás de Dios Aicardo (19g) - 1/4 F Finalista 1/2 F Campión
2010-11 Tomás de Dios Raúl Campos (20g) - 1/2 F 1/2 F 1/8 F Campión Campión
2009-10 Tomás de Dios Eka (30g) - 1/4 F Finalista Finalista Campión
2008-09 Tomás de Dios Carlinhos (31g) - 1/2 F 1/4 F Campión
2007-08 Venancio López Betao (33g) - 1/4 F 1/2 F Finalista
2006-07 Pulpis Betao (31g) 11º -             1/4 F Finalista Campión Finalista
2005-06 Venancio López Betao (34g) - 1/4 F Campión Campión
2004-05 Venancio López Betao (29g) - 1/4 F 1/2 F Finalista
2003-04 Paco Presas Alemao (35g) 10º -             1/4 F 1/2 F
  • As celas que están en branco indican que nesa tempada o equipo non disputou esa competición, ou mesmo que nesa tempada non se disputou ou non existía esa competición. Os máximos goleadores corresponden tan só ó campionato de liga. Na tempada 2007-08, Betao foi o máximo goleador da LNFS.

O seguinte esquema amosa a traxectoria seguida polo club dende a súa chegada á 3ª categoría do fútbol sala nacional en 1992, ate o verán de 2013:

  • Tempadas en División de Honra: 10 (140 vitorias, 70 empates, 110 derrotas)
  • Tempadas en División de Prata: 3
  • Tempadas en Primeira Nacional A: 8

Xogadores[editar | editar a fonte]

O cadro de xogadores do Santiago Futsal para a tempada 2012-13 está composto polos seguintes 13 futbolistas:

SANTIAGO FUTSAL
Xogadores do primeiro equipo

Estatísticas[editar | editar a fonte]

Goleadores históricos do Santiago Futsal na LNFS: 1º - Flag of Brazil.svg Betao - 126 goles (en 126 encontros)
2º - Flag of Brazil.svg Alemao - 119 goles (en 217 encontros)
3º - España Aicardo - 64 goles (en 115 encontros)
Máis encontros xogados co Santiago Futsal na LNFS: 1º - Flag of Brazil.svg Alemao - 217 encontros (119 goles)
2º - Galicia Manu - 157 encontros (33 goles)
3º - España César - 152 encontros (44 goles)

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]