August Kekulé

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
August Kekulé
Frkekulé.jpg
August Kekulé
Datos persoais
Nacemento7 de setembro de 1829
LugarDarmstadt
Falecemento13 de xullo de 1896 (66 anos)
LugarBon
SoterradoPoppelsdorfer Friedhof
NacionalidadeAlemaña
FillosStephan Kekulé von Stradonitz
Actividade
Campoquímico, pedagogo e catedrático de universidade
Director de teseJustus von Liebig
PremiosMedalla Copley, Orde do Mérito das Ciencias e as Artes e Bavarian Maximilian Order for Science and Art
editar datos en Wikidata ]

Friedrich August Kekulé von Stradonitz, nado en Darmstadt o 7 de setembro de 1829 e morto en Bonn o 13 de xullo de 1896, foi un químico orgánico alemán.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Formulou a hipótese de que a molécula de benceno (C6H6, un hidrocarburo aromático) tiña unha estrutura cíclica, onde seis átomos de carbono forman un hexágono e no que en cada un dos vértices está unido un átomo de hidróxeno. A lenda di que chegou á comprensión estrutural do benceno mentres durmía, soñando cun uróboros, unha serpe que se mordía a cola[1].

Postulados[editar | editar a fonte]

Véxase tamén: Carbono.

En 1857 Kekulé determinou as características fundamentais do átomo de carbono nos compostos mediante catro postulados:

1º Postulado: Tetracovalencia constante.

Nos compostos orgánicos, o carbono é sempre tetracovalente, exercendo 4 unións, podendo esas unións seren representadas por pares electrónicos.

2º Postulado - As catro valencias do carbono son iguais.

Ese postulado explica por que existe un só clorometano (H3CCl), pois, calquera que sexa a valencia que o carbono cambie co cloro, ou calquera que sexa a posición do cloro, obtense un só composto. Calquera desas estruturas, independentemente da posición do cloro, recibirá o nome de clorometano.

3º Postulado – Encadeamento constante.

Os átomos de carbono poden unirse entre si formando cadeas carbónicas.

4º Postulado - Unións entre átomos de carbono.

Os átomos de carbono pódense ligar por unha, dúas ou até tres valencias.

Notas[editar | editar a fonte]