Atol Fakarava
| |||||
| Localización | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| |||||
| División administrativa | departamentos e territorios de ultramar de Francia | ||||
| Colectividade | Polinesia Francesa | ||||
| División administrativa da Polinesia Francesa | Illas Tuamotu-Gambier | ||||
| Comuna da Polinesia Francesa | Comuna de Fakarava  | ||||
| Xeografía | |||||
| Parte de | |||||
| Superficie | 1.112 km² | ||||
| Medición | 25 ( ) × 60 ( ) km | ||||
| Bañado por | océano Pacífico | ||||
| Organización política | |||||
| Membro de | |||||
| Identificador descritivo | |||||
| Fuso horario | |||||
Fakarava é un atol das Tuamotu, na Polinesia Francesa. Está situado no centro e ao oeste do arquipélago, a 488 km ao nordés de Tahití.
Xeografía
[editar | editar a fonte]Fakarava é un atol rectangular de 60 km de longo e 25 km de ancho. É o segundo atol máis grande das Tuamotu, logo de Rangiroa, cunha superficie de 16 km²; e unha lagoa de máis de 1.000 km²;. O atol dispón de dous pasos ao interior, un ao norte e outro no sur. O paso do norte de Garuae é o máis grande da Polinesia Francesa. É moi rico en fauna mariña, con raias, mantas, barracudas, meros, tartarugas e golfiños. É un centro importante do mergullo deportivo.
A vila principal é Rotoava, situada ao nordés cerca do paso de Garuae. No paso sur está a vila de Tetamanu, antiga capital da illa e residencia do administrador das Tuamotu durante o século XIX. A poboación total era de 467 habitantes no censo de 1996. O desenvolvemento do turismo, coa construción dun hotel, incrementou a poboación nos últimos anos. Ademais do turismo ao redor do mergullo, a economía baséase na explotación da copra e o cultivo de nácara e perlas.
O atol conta cun aeroporto ao norte, e un porto.
Historia
[editar | editar a fonte]Antigamente era coñecido como Havaiki ou Havai'i, e Farea. O nome sacro Havaiki atópase noutros luigares como Savai'i, Raiatea e Hawai. Outro nome colonial era Wittgenstein. O atol foi descuberto por Bellinghausen en 1820. Foi evanxelizado polo católico Laval en 1849, e construíuse a primeira igrexa en 1850, en Rotoava. Ao final do século XIX foi o centro administrativo das Tuamotu.
