Asubión americano

Asubión americano
Mareca americana Johann Friedrich Gmelin 1789
Instancia de taxon  Nome curto M. americana
Conservación
Especie pouco preocupante
Localización  Área de distribución América do Sur África
Clasificación taxonómica
Categoría taxonómica especie
Taxon superior Mareca
Combinación orixinal Asubiador americano
Sinónimo taxonómico Asubiador americano
Reino Animalia Filo Chordata Clase Aves Orde Anseriformes Familia Anatidae Subfamilia Anatinae Xénero Anas Subxénero Mareca Especie A. americana
Sinonimia Mareca americana
Códigos e identificadores ITIS 175095 UICN 22680163
Fontes e ligazóns  Descrito pola fonte New International Encyclopedia "The New International Encyclopædia/Baldpate (en) "
Wikidata G:Commons C:Commons

O asubión americano (Mareca americana) é un parrulo amplamente distribuído polas zonas húmidas de Norteamérica.

Descrición

Son patos de entre 45 e 56 cm de lonxitude. Durante a época reprodutora amosa un forte dimorfismo sexual. Os machos teñen o papo rosado e a parte posterior do corpo negra. O espello das ás, ben visible cando voan e cando están pousados, é branco. Teñen a cabeza agrisada cunha banda verde por detrás dos ollos e outra branca na coroa. Fóra da estación de cría, os machos imitan moito ás femias. Estas son castañas claras, moi semellantes en coloración ás femias do asubión eurasiático e as do lavanco. Desta última especie e dos outros anátidos, agás o asubión, distínguense pola forma do corpo. As femias do asubión teñen a cabeza máis escura e a parte inferior das ás máis gris.

Macho e femia de asubión americano en Seattle, Washington

Distribución

Os asubión americanos crían no Canadá, en Saskatchewan, Alberta e Manitoba, e nos Territorios do Noroeste, tamén en Alasca e nos Grandes Lagos.

Son aves migratorias, que pasan o inverno en Texas, Luisiana e na costa do golfo de México. Aparecen de xeito regular, aínda que en pequeno número na Europa occidental.

Conduta

Femia con polos

Fóra da época de cría son aves moi gregarias, que forman grandes bandadas. Son moi ruidosos: a chamada típica do macho é un asubío trisílabo, mentres que as femias emiten un gruñido baixo. Viven en áreas húmida abertas, con algunha vexetación alta. Aliméntanse de plantas, que pacen ou arrincan dentro da auga. Fan os niños no chan, preto da auga, agachados debaixo da vexetación. Poñen de 6 a 12 ovos da cor da crema.

Véxase tamén

Ligazóns externas

• American Wigeon Information - Cornell Lab of Ornithology (en inglés)
• American Wigeon - USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter (inglés)
• American Wigeon Information - South Dakota Birds and Birding (inglés)
• Videos en Internet Bird Collection (inglés)