Asasinato ritual

Asasinato ritual
Subclase de asasinato homicidio ritual rito sacrificio humano
Fontes e ligazóns
Descrito pola fonte Nordisk familjebok
Wikidata

Os asasinatos rituais ou os crimes rituais existiron e aínda existen hoxe e cométense de xeito individual ou colectivamente contra grupos minoritarios vulnerables; os albinos, por exemplo, constitúe en África un grupo particularmente impactado e vulnerable.

As acusacións ou cargos xeralmente atribúense a minorías determinadas e socialmente rexeitadas con acusacións de asasinatos contra membros do grupo maioritario, con maior frecuencia nenos. Calumniando a quen ela proclama como autores, provoca e xustifica a opresión e a persecución. Os seus propoñentes aproveitan os secuestros que non se puideron aclarar, accidentes e mortes e para explicalos, propoñen unha chiba expiatoria. Tales actos non son só o resultado de lendas populares, arraigadas na superstición, senón que, co propósito de propaganda, tamén son construídas e coidadosamente utilizadas por grupos de interese relixiosos, políticos, rexionais ou locais e poden adoptar a forma dunha teoría da conspiración. Os pogromos, linchamentos e asasinatos camuflados en xuízos son a miúdo o resultado. Un asasinato ritual debe distinguirse do sacrificio humano, este último perpetrado coa aprobación da sociedade a diferenza do asasinato ritual, considerado como un crime.

Visión xeral

Os actos de infanticidio ritual, sacrificio humano e canibalismo foron levados a cabo por diferentes pobos e relixións da Antigüidade contra minorías étnicas e relixiosas estranxeiras, sexa por xenofobia ou para xustificar xuízos.

Aos ollos dos xudeus, o infanticidio e o canibalismo caracterizaban aos pobos estranxeiros idólatras. No período helenístico, os gregos e romanos, afeitos a prácticas de infanticidio, reportaron contra o xudaísmo rumores análogos, que logo se aplicaron ao cristianismo. En contraste, no século I, o historiador Tácito mesmo describe como excéntrico o costume dos xudeus de non querer eliminar ningún infante.

No cristianismo, dirixíronse reproches semellantes primeiro a certas seitas como os gnósticos ou cristiáns heterodoxos como os montanistas. Cara aos xudeus, o reproche oíuse moi raramente na Antigüidade serodia e logo, aludiu ao dogma xa estabelecido de deicidio de persoas.

É só dende comezos da Idade Media que as acusacións de asasinatos rituais se estenderon na Europa dominada pola Igrexa católica e logo se converteron no elemento principal para perseguir outras conviccións relixiosas: a maioría das veces xudeus, mais tamén contra herexes e bruxas. Máis tarde algúns católicos tamén atribuían a protestantes e masóns tales prácticas, e aos puritanos.

Véxase tamén

Outros artigos

• Sacrificio humano