Arrecife de Tubbataha
(en) Tubbataha Reefs (Natural Park)  | ||||
| ||||
| Tipo | parque natural | |||
|---|---|---|---|---|
| Localización | ||||
| División administrativa | Palauã, Filipinas (pt)  | |||
| ||||
| Características | ||||
| Superficie | Patrimonio da Humanidade: 96.828 ha | |||
| Particularly Sensitive Sea Area (en) | ||||
| Data | xullo de 2017 | |||
| Sitio Ramsar | ||||
| Data | 12 de novembro de 1999 | |||
| Identificador | 1010 | |||
Patrimonio da Humanidade  | ||||
| Tipo | Patrimonio natural → Asia-Oceanía insular | |||
| Data | 1993 (17ª Sesión), Criterios de Patrimonio da Humanidade: (vii), (ix) e (x) | |||
| Extensión dun sitio Patrimonio da Humanidade | 2009 | |||
| Identificador | 653 | |||
| Parque Patrimonial da ASEAN | ||||
| World Database on Protected Areas | ||||
| Identificador | 68917 | |||
| Historia | ||||
| Cronoloxía | ||||
| 2009 | extensión dun sitio Patrimonio da Humanidade | |||
| Sitio web | tubbatahareef.org | |||
O Parque natural de Tubbataha, tamén coñecido como o Parque natural dos arrecifes de Tubbataha (en filipino: Bahurang Tubbataha), é unha zona protexida das Filipinas situada no medio do Mar de Sulu. O santuario mariño e de aves consta de dous enormes atois (chamados Atol Norte e Atol Sur) e o arrecife Jessie Beazley, máis pequeno, que abrangue unha área total de 97.030 ha. Está situado 150 km ao sueste de Puerto Princesa, a capital de Palawan.[1] As illas e os arrecifes deshabitados forman parte do municipio insular de Cagayancillo, situado aproximadamente a 130 km ao nordeste do arrecife.[1]
En decembro de 1993, a UNESCO declarou o Parque Nacional dos Arrecifes de Tubbataha como Patrimonio da Humanidade como exemplo único dun arrecife atoleiro cunha densidade moi alta de especies mariñas, o illote norte serve como lugar de aniñación para aves e tartarugas mariñas. O sitio é un excelente exemplo dun arrecife de coral prístino cun espectacular muro perpendicular de 100 m, extensas lagoas e dúas illas de coral.[2] En 1999, a Ramsar incluíu Tubbataha como unha das zonas húmidas de importancia internacional.[3] En 2008, o arrecife nomeouse en New7Wonders of Nature.[4]
O parque nacional e o resto do arquipélago filipino forman parte do Triángulo de Coral, recoñecido como un centro de biodiversidade mariña que contén o 75 % das especies de coral descritas e o 40 % dos peixes de arrecife do mundo.[5] A zona está gravemente ameazada debido á sobrepesca e ás prácticas de pesca destrutivas.[6] A investigación de científicos que visitan os arrecifes desde a década de 1980 revelou que o Parque Natural dos Arrecifes de Tubbataha contén nada menos que 600 especies de peixes, 360 especies de corais, 11 especies de tiburóns, 13 especies de golfiños e baleas e 100 especies de aves. Os arrecifes tamén serven como lugar de aniñamento para as tartarugas carey e as tartarugas verdes.
Xeografía
[editar | editar a fonte]O parque natural está situado preto do centro do Mar de Sulu, 150 km ao sueste de Puerto Princesa, cunha superficie total de 97030 ha.[1] O arrecife Jessie Beazley, máis pequeno, está situado a uns 20 km ao norte dos dous atois.
Xeoloxía
[editar | editar a fonte]O arrecife de Tubbataha está situado na dorsal de Cagayan, un volcán subacuático extinto e un arco de illas durante o Mioceno. Ao ser unha verdadeira estrutura de atois, crese que os atois de Tubbataha se formaron como arrecifes franxeiros e illas volcánicas. Isto segue a teoría clásica de Charles Darwin de que os atois se forman arredor dunha illa volcánica existente. Cando os volcáns se extinguiron e as illas se afundiron durante moito tempo, só quedaron os corais, que logo creceron continuamente cara á superficie. As ladeiras en forma de escaleira do arrecife moderno son agora produto da fluctuación dos niveis do mar a medida que a codia baixo a dorsal de Cagayan se arrefría e se afunde.[7][8]
Historia
[editar | editar a fonte]
Etimoloxía
[editar | editar a fonte]A palabra tubbataha é unha combinación de dúas palabras Sama-Bajau: tubba e taha, que xuntas significan "un longo arrecife exposto na marea baixa". Historicamente, os pobos sama-bajau, que teñen un estilo de vida nómade, visitan o arrecife de cando en vez. Aínda que a xente das illas de Cagayancillo é visitante frecuente do arrecife. Usaban o barco nativo "banka" para navegar e pescar en "Gusong", o seu nome local para o Tubbataha.[9]
Protección
[editar | editar a fonte]
O illamento de Tubbataha, situado no medio do Mar de Sulu lonxe de habitantes das illas poboadas máis próximas, preservaran os seus recursos mariños da sobreexplotación ao longo dos anos. Os dous illotes de Tubbataha non teñen fonte de auga doce, o que impide a súa habitabilidade.
Na década de 1980, o número de pescadores que chegaban a Tubbataha aumentou coa chegada das bangkas motorizadas, en lugar dos tradicionais veleiros. Os peixes diminuíran noutros caladoiros debido á sobrepesca e axiña Tubbataha converteuse nun destino de pesca debido á súa abundante vida mariña. Moitos pescadores empregaron técnicas de pesca destrutivas como o cianuro e a pesca con dinamita para maximizar as súas capturas.[9]
Mergulladores e ecoloxistas fixeron campaña para converter os arrecifes nun parque mariño nacional. Co apoio do Goberno Provincial de Palawan, o 11 de agosto de 1988, a presidenta Corazón Aquino asinou a Proclamación nº 306 que establece os dous arrecifes de Tubbataha como un parque mariño nacional cunha área de 332 km². Esta foi a primeira vez que Filipinas declarou unha área mariña como parque nacional.[9][10]
Nos primeiros anos de aplicación da lei por parte da Forza de Tarefas Presidencial, os gardas forestais aloxábanse nunha sinxela tenda de lona. En 1996 construíuse unha estrutura de madeira, pero a area movente axiña fixo que os seus cimentos fosen inestables. Na actualidade, os gardas forestais do parque están aloxados nunha estrutura de formigón reforzado con poliestireno expandido no illote sueste do atol norte de Tubbatha.[11]
O Parque Nacional Mariño ampliouse en 2006 para incluír o arrecife Jessie Beazley. A presidenta Gloria Macapagal Arroyo asinou a Proclamación núm. 1126 o 23 de agosto, que aumentou os límites do parque nun 200 % a 970,30 km². O parque nacional tamén reclasificouse como parque natural. Está vixiado por gardas forestais armados as 24 horas dos 7 días da semana.[10][12]
En 2013, durante o 25.º aniversario da declaración do parque nacional do arrecife de Tubbataha, o Fondo Mundial para a Natureza anunciou plans para construír unha estación de gardas forestais modernizada nun lugar diferente para vixiar e combater eficazmente as actividades de caza furtiva ilegal. O devandito proxecto custaría PHP50 millóns.
Recoñecemento
[editar | editar a fonte]Foi declarado Patrimonio da Humanidade pola Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) en decembro de 1993 e está baixo a xestión protectora do Departamento de Defensa Nacional (DND) de Filipinas. Actualmente está baixo a supervisión técnica do Consello de Palawan para o Desenvolvemento Sostible (PCSD) e do Departamento de Medio Ambiente e Recursos Naturais (DENR).[Cómpre referencia]
En 1999, a Ramsar incluíu Tubbataha como unha das zonas húmidas de importancia internacional debido á variedade das súas especies de vida mariña e ao seu valioso papel como hábitat para diversos animais.[3]
O Parque Natural do Arrecife de Tubbataha nomeouse pola New7Wonders Foundation nas New 7 Wonders of Nature en 2007, pero perdeuse.[4]
En novembro de 2015, Tubbataha declarárono polo Centro para a Biodiversidade da ASEAN como o 35º Parque Patrimonial da ASEAN.[13]
O 25 de xullo de 2017, o arrecife de Tubbataha designouse como Zona Mariña Particularmente Sensible (ZSP) —e unha "zona que debe evitarse"— pola Organización Marítima Internacional.[14]
Xestión
[editar | editar a fonte]Aínda que os arrecifes forman parte xeograficamente do municipio insular de Cagayancillo, Palawan, situado aproximadamente a 130 km ao nordeste do arrecife,[1] o parque está xestionado pola Oficina de Xestión de Tubbataha (TMO) en Puerto Princesa. As illas están deshabitadas, agás polos 10-12 gardas forestais rotatorios da Estación de Gardas forestais situada no extremo sur do atol Norte. O equipo combinado da Armada Filipina, a Garda Costeira Filipina, o municipio de Cagayancillo e a TMO. Estacionados durante dous meses seguidos, o seu traballo é protexer o parque de actividades ilegais, incluíndo a pesca e a recolección doutras especies mariñas.[15]
Notas
[editar | editar a fonte]- Referencias
- 1 2 3 4 "Location of Tubbataha Reef". Tubbataha Reefs Natural Park. Arquivado dende o orixinal o 12 de marzo de 2020. Consultado o 30 de novembro de 2019.
- ↑ "World Heritage List – Tubbataha Reefs Natural Park". UNESCO.
- 1 2 "Global and Ecological Significance of Tubbataha". Official Website of the Tubbataha Reefs National Park. Arquivado dende o orixinal o 17 de novembro de 2016. Consultado o 11 de febreiro de 2013.
- 1 2 Aie Balagtas See (14 de agosto de 2008). "4 RP bets in New 7 Wonders of Nature drop in rankings". GMA News. Consultado o 6 de febreiro de 2013.
- ↑ "The Coral Triangle". website. The Nature Convservancy. Arquivado dende o orixinal o 28 de outubro de 2016. Consultado o 24 de novembro de 2013.
- ↑ Mnepornuc (5 de agosto de 2009). "Saving the Coral Triangle". National Geographic Intelligent Travel. Retrieved on 2013-11-24.
- ↑ Munar, Jeffrey C.; Aurelio, Mario A.; Dumalagan, Edwin E.; Tinacba, Erin Joy C.; Doctor, Ma. Angelique A.; Siringan, Fernando P. (2024). "Submerged reef features in Apo and Tubbataha Reefs, Philippines, revealed paleo sea-level history during the last deglaciation". Geo-Marine Letters 44 (1): 3. Bibcode:2024GML....44....3M. doi:10.1007/s00367-024-00764-7.
- ↑ "Formation of Tubbataha". Official Website of the Tubbataha Reefs National Park. Arquivado dende o orixinal o 3 de outubro de 2019. Consultado o 11 febreiro de 2013.
- 1 2 3 "History of Tubbataha". Official Website of the Tubbataha Reefs National Park. Arquivado dende o orixinal o 2 de setembro de 2019. Consultado o 11 de febreiro de 2013.
- 1 2 "Protected areas in Region IV-B MIMAROPA" Arquivado 2 de decembro de 2013 en Wayback Machine.. Protected Areas and Wildlife Bureau. Retrieved on 24 de novembro de 2013.
- ↑ "Law Enforcement" Arquivado 17 de setembro de 2019 en Wayback Machine.. Tubbataha Reefs Natural Park. Retrieved on 24 de novembro de 2013.
- ↑ Ma. Ceres P. Doyo (23 de xaneiro de 2013). "Human Face: Finding Nemo in Tubbataha". Philippine Daily Inquirer. Consultado o 6 de febreiro de 2013.
- ↑ Tan, Lara (5 de novembro de 2015). "Tubbataha Reef officially launched as 35th ASEAN Heritage Park". CNN Philippines. Arquivado dende o orixinal o 18 de novembro de 2015. Consultado o 6 de novembro de 2015.
- ↑ "Tubbataha Reefs protected from international shipping impacts". World Heritage Committee.
- ↑ "The Tubbataha Protected Area Management Board" Arquivado 3 de outubro de 2019 en Wayback Machine.. Tubbataha Reefs Natural Park Official Website. Retrieved on 24 de novembro de 2013.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte] |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Arrecife de Tubbataha |
Outros artigos
[editar | editar a fonte]Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Tubbataha Reef Marine Park – UNESCO World Heritage Centre
- Tubbataha Reefs National Marine Park – The Official Tubbataha Reefs National Marine Park Website
- Palawan Council for Sustainable Development
- Sulu Sea. Encyclopedia of Earth. Eds. P.Saundry & C.J.Cleveland. Washington DC by C.Michael Hogan. 2011.
- Tubbataha Reef- Cagayancillo Arquivado December 9, 2016, en Wayback Machine. – . Tubbataha Reef is recognised as one of the most remarkable coral reefs on our planet.
- Alan T. White; Melody Ovenden. "Tubbataha Reef National Marine Park in Palawan" (PDF). Coastal Conservation and Education Foundation, Inc.
