Arquieparquía católica armenia de Lviv

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Arquieparquía de Lviv
Archieparchia Leopolitanus Armenorum
Datos xerais
Erixida1361
1630 (unión coa Igrexa Católica)
LocalizaciónUcraína
Información
RitosRito armenio
Xerarquía
PapaFrancisco
PatriarcaGregorio Pedro XX
Arquieparca(sé vacante)

A arquieparquía de Lviv dos armenios é unha arquieparquía católica en Ucraína, estabelecida en 1361, que ten xurisdición sobre todos os fieis católicos armenios en Ucraína.

Territorio[editar | editar a fonte]

Coas particións de Polonia a arquieparquía perdeu o control sobre os fieis armenios de Polonia, Lituania e a Rusia Branca, que pasaron a dominio ruso.

Historia[editar | editar a fonte]

A arquieparquía apostólica armenia[editar | editar a fonte]

A arquieparquía foi erixida en 1361, coa consagración do primeiro arcebispo polo patriarca de Cilicia. O rei de Polonia Casimiro o Grande concede en 1367 plena liberdade de culto aos armenios.

Unión coa Igrexa Católica[editar | editar a fonte]

O 24 de outubro de 1630 o arquieparca Mikołaj Torosowicz sancionou a unión da Igrexa armenia de Lviv coa Igrexa Católica,[1][2] máis dun século antes do estabelecemento da Igrexa Católica Armenia que chegou en 1742 coa institución do Patriarcado de Cilicia.

Desaparición no século XX[editar | editar a fonte]

Dende 1938 a arquieparquía está vacante. Até 1954 foi atendida por un administrador apostólico, e dende a súa morte é administrada polo ordinariato de Polonia para os fieis de rito oriental, estando os fieis directamente suxeitos ao Patriarca. O derradeiro administrador apostólico, Dionizy Kajetanowicz, foi arrestado primeiro polos nazis e posteriormente polos soviéticos ao refusar adherirse á Igrexa Ortodoxa. Foi condenado a traballos forzados nun campo de concentración e morreu en 1954.[3]

Goberno[editar | editar a fonte]

Entre 1675 e 1798 o arquieparca era elixido directamente polos relixiosos e fieis armenios, e debía ter o beneplácito do rei de Polonia, quen informaba ao nuncio apostólico, quen á súa vez daba as instrucións para a aprobación do mesmo polo Papa. Logo de 1798, cando Lviv pasou a dominio austríaco, o dereito de nomear a un arcebispo pasou a ser competencia dun capítulo que facía unha proposta de tres candidatos ao Emperador. Posteriormente o elixido debía obter a aprobación papal.

Episcopoloxio[editar | editar a fonte]

Notas e referencias[editar | editar a fonte]

  1. Derek Keene, Balázs Nagy, Katalin Szende (2009). Ashgate Publishing, ed. Segregation, Integration, Assimilation: Religious and Ethnic Groups in the Medieval Towns of Central and Eastern Europe. p. 61. ISBN 9780754664772. 
  2. Dmytro Blažejovskyj (1975). Ukrainian and Armenian pontifical seminaries of Lviv (1665-1784). p. 85. 
  3. University of Notre Dame. "Biography of Father Dionizy Kajetanowicz" (en inglés). Consultado o 18 /12/2013. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]