Arceúcha de Wilson

Arceúcha de Wilson
Nome taxon     Gallinago delicata George Ord 1825  Nome curto     G. delicata (mul)
Instancia de taxon  Epónimo Alexander Wilson  Categoría taxonómica especie
Sinonimia Gallinago gallinago delicata Ord, 1825
Conservación Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
Superreino Holozoa Reino Animalia Filo Chordata Clase Aves Orde Charadriiformes Familia Scolopacidae Xénero Gallinago Especie Gallinago delicata Ord, 1825 Gallinago delicata
Cifras e dimensións  Envergadura    43,5 cm  Tamaño da niñada    3  Duración máxima da vida    12 a  Período de incubación    19 d
Localización  Área de distribución América do Sur  Mapas
Códigos e identificadores Freebase /m/02p1g2m ITIS 726048 OTT 234669 UICN 22729867 CoL 3F6V8 EOL 45509178
Wikidata G:Commons C:Commons

A arceúcha de Wilson (Gallinago delicata) é unha pequena ave limícola. O nome do xénero, Gallinago, é unha palabra neolatina para unha arceúcha ou arcea, do latín gallina co sufixo -ago, 'que lembra unha galiña'. O nome específico delicata en latín significa 'delicada, refinada'. O seu nome común púxoselle en honra do ornitólogo americano Alexander Wilson.

Esta especie foi considerada unha subespecie da arceúcha das brañas (G. gallinago) ata 2003 cando se lle deu categoría de especie, aínda que non todas as autoridades recoñeceron isto de inmediato. A arceúcha de Wilson diferénciase da anterior especie en que ten un bordo posterior das ás máis estreito, e oito pares de plumas rectrices (da cola) en vez dos sete pares que son típicos da arceúcha das brañas.

Descrición

Os adultos teñen 23–28 cm de longo cunha envergadura de 39–45 cm. O seu peso vai de 79 a 147 g. Teñen patas curtas gris verdosas e un bico moi longo e recto escuro. O corpo ten manchas marróns na parte dorsal e é claro na ventral. Teñen unha banda escura a través dos ollos, con bandas claras por riba e por debaixo. As ás acaban en punta.

Reprodución e hábitos

Alimentación da arceúcha de Wilson.

Reprodúcense en marismas, pantanos, tundra e pradeiras húmidas do Canadá e o norte dos Estados Unidos e a Península de Chukchi, Rusia. Son residentes durante todo o ano na costa do Pacífico dos Estados Unidos. A poboación do leste migra ao sur dos Estados Unidos, o Caribe e o norte de América do Sur. Pode ser que o cambio climático cause que estas aves se despracen ao seu territorio de reprodución antes e partan máis tarde do que o facían hai 100 anos. En Ohio por exemplo, o momento medio de migración era a finais de abril en 1906, mais agora a maioría da poboación local está presente xa nos terreos de reprodución nese mes.

Buscan alimento na lama mol, sondando ou recollendo co bico o alimento usando a vista e comendo insectos, miñocas e material vexetal. A súa plumaxe é unha boa camuflaxe, e adoitan ser tímidos e ocúltanse preto do vexetación do chan, liscando rapidamente só cando se alguén se lle aproxima moito. Saen voando facendo unha serie de zigzags aéreos para confundir os depredadores.

O macho realiza unha exhibición de "airear o gran" durante o cortexo, voando alto en círculos e despois facendo pequenos picados para producir un son distintivo. Foron observados facendo este voo durante o día e entrada a noite. O son que fan durante este voo é similar á chamada do moucho boreal. Nidifican nun lugar ben oculto no chan.

Poboación

As poboacións desta ave reducíronse a finais do século XIX debido á caza e á destrución do hábitat. Porén, esta ave segue sendo bastante común e a IUCN non a considera ameazada, aínda que as poboacións locais son sensibles á drenaxe e desecamento a grande escala das zonas húmidas.

Véxase tamén

Bibliografía

Xeral

• Bezener, A. (2000). Birds of Ontario p. 149. Lone Pine Publishing, Edmonton.

Identificación

• Carey, Geoff and Urban Olsson (1995). Field identification of Common, Wilson's, Pintail and Swinhoe's Snipes. Birding World 8(5): 179–190.
• Leader, Paul (1999). Identification forum: Common Snipe and Wilson's Snipe Birding World 12(9): 371–4.
• Reid, Marin (2008). Identification of Wilson's and Common Snipe British Birds 101(4): 189–200.

Aparicións en Europa

• Bland, Bryan (1998). The Wilson's Snipe on the Isles of Scilly. Birding World 11(10): 382–5.
• Bland, Bryan (1999). The Wilson's Snipe on the Isles of Scilly revisited. Birding World 12(2): 56–61.
• Legrand, Vincent (2005). Identification of a Wilson's Snipe on Ouessant, Finistere. Birding World 18(11): 482–4.
• Lidster, James (2007). The Wilson's Snipe on the Isles of Scilly. Birding World 20(10):432-5.
• Millington, Richard (2008). The Wilson's Snipe on St Agnes, Isles of Scilly. Birding World 21(11): 467–9.

Ligazóns externas

• Arceúcha de Wilson – Cornell Lab of Ornithology
• {{{2}}} en Avibase
• Galería de fotos de Wilson's snipe en VIREO (Universidade de Drexel)