Apotema

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Apotema de un hexágono.

A apotema dun polígono regular é a liña que partindo do centro xeométrico da figura é perpendicular a un dos seus lados. No caso dos triángulos, é máis habitual chamarlle altura.

Explicación[editar | editar a fonte]

Dadas as propiedades xeométricas dun polígono regular, a apotema pode tamén ser definida como o segmento de recta que une o centro do polígono co punto central de un dos seus lados. A lonxitude da apotema é tamén o raio do círculo que pode ser inscrito no polígono. Pola mesma lóxica, para un dado círculo e corda, a apotema é o segmento de recta ao longo do cal se mede a distancia entre o punto medio da corda e o centro do círculo.

Fórmula[editar | editar a fonte]

Nun n-polígono regular con apotema r, raio do círculo circunscrito R e lonxitude dun dos lados z:

r=\frac{z}{2\tan(\pi/n)}=R\cos(\pi/n)

Etimoloxía[editar | editar a fonte]

A palabra apotema deriva do francés apothème (1751), neoloxismo criado a partir do radical apoth- de apóthesis, significando acción de colocar ao lado, de depositar, con influencia do grego hypóthema, base, para o sufixo -ema (f. hist. 1789 apotema).