Apio Claudio Caudex

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Apio Claudio Caudex
Nacementomilenio a. C.xuliano
Lugar de nacementoRoma Antiga
Falecementoséculo III a. C.
Lugar de falecementovalor descoñecido
NacionalidadeRoma Antiga
OcupaciónAncient Roman politician e Ancient Roman military personnel
PaiGaius Claudius Crassus Inrelligensis
Naivalor descoñecido
Cónxuxevalor descoñecido
IrmánsApio Claudio Cego
editar datos en Wikidata ]

Apio Claudio Caudex, foi un patricio romano membro dos Claudii. Era neto de Apio Claudios Caecus e fillo de Gaius Claudio Centho, e serviu como cónsul no 264 a.C.[1]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

No ano do seu consulado, conduciu a Roma a un conflito con Cartago sobre a posesión de Sicilia. No 265 a.C, Hierón II de Siracusa atacou Messana (actual Messina) nunha tentativa para capturala dos mamertíns, mercenarios de Campania que se fixeran con ela algúns anos antes. Os mamertíns aliáronse cunha frota cartaxinesa próxima e expulsaron os de Siracusa, mais ao non marchar os cartaxineses, o marmetíns apelaron a Roma no 264 a.C.

Algúns senadores eran contrarios a darlles axuda, pero Apio Claudio conseguiu persuadir os cidadáns para darlle axuda. Púxose á fronte dunha forza que se dirixiu a Messina, e ao chegar os marmetíns convenceran os cartaxineses para se retirar, ofrecendo tan só unha resistencia simbólica. Os marmetíns entón entregaron a cidade aos romanos pero os cartaxineses volveron e puxeron sitio á cidade. Mentres o exército de Siracusa tamén se situou  fóra da cidade. Claudio intentou enviarlles embaixadores tanto os cartaxineses como os siracusanos pero non logrou resposta polo que enviou as súas tropas fóra da cidade, derrotando os siracusanos en batalla mentres Hierón volvía a Siracusa. Ao día seguinte Claudio tamén derrotou os cartaxinenses. Tras estas vitorias Apio puxo asedio a Segesta mais logo de perder moitas tropas regresou a Messana.[2]

Esta disputa foi unha das causas inmediatas da Primeira guerra púnica

Notas[editar | editar a fonte]

  1. H. Lindsay, Suetonius: Tiberius London: Bristol Classical Press, 1995), 58
  2. Diodorus Siculus, Biblioteca Historica, 23.3

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]


Predecesor:
Quinto Fabio Máximo Gurges e
Lucio Mamilio Vítulo
 Cónsul da República Romana
xunto con Marco Fulvio Flaco
 
264 a.C
Sucesor:
Manio Valerio Máximo Mesala e
Manio Otacilio Craso