Aparición do apóstolo san Pedro a san Pedro Nolasco

Aparición do apóstolo san Pedro a san Pedro Nolasco
Instancia de pintura
Características  Material / ingrediente lenzo (soporte pictórico) pintura ao óleo  Xénero artístico arte sacra  Representa a Pedro cruz cristiá Pedro Nolasco  Colección Museo do Prado  Relixión catolicismo
Implicados  Creador/a Francisco de Zurbarán
Datas  Fundación / creación 1629
Cifras e dimensións  Altura    179 cm  Anchura    223 cm
Localización  Localización Museo do Prado  Exposición Zurbarán (en) Exhibition of the Works of Francisco de Zurbarán (en)  País de orixe España
Fontes e ligazóns  Código do catálogo 6 Zurbarán (en) 12 Zurbaran, 1598-1664 (en) 1 Museo Real de Pinturas a la muerte de Fernando VII. 1834 (en) 16 Francisco de Zurbarán, 1598-1664 (en) 1237 Catalog Museo del Prado, 1942-1996 (en) , Catalog Museo del Prado, 1910 (en) 1121 Catalog Museo del Prado, 1872-1907 40 Catalog Museo del Prado, 1854-1858 (en) , Inv. Real Museo, 1857 (en)  Número inventario P001237 (Museo do Prado)  Descrito pola fonte Zurbarán (en) pp. 104-106
Wikidata

Aparición do apóstolo san Pedro a san Pedro Nolasco é un cadro de Francisco de Zurbarán pintado en 1629 e conservado no Museo do Prado de Madrid, España. Está pintado ó óleo sobre lenzo, mide 179 cm de alto por 223 de ancho e forma parella con Visión de san Pedro Nolasco. Na zona inferior está asinado e datado: FRANCISCUS Đ ZURBARAN [coa inscrita na N]/ FACIEBAT. 16Z9

O cadro representa a san Pedro aparecéndose e consolando a san Pedro Nolasco, xa que este quería ir a Roma para visitar a tumba do apóstolo e non podía, e cominándolle a continuar as súas tarefas de evanxelización en España.

A obra, xunto coa súa compañeira Visión de san Pedro Nolasco, das mesmas medidas, foi realizada para o claustro do convento de la Merced Calzada de Sevilla (actual edificio do Museo de Belas Artes). Nelas o pintor estremeño amosa a súa habilidade para plasmar a expresión das figuras, os valores táctiles e calidade das texturas e o cromatismo de brancos e grises en composicións austeras.

En 1808 o lenzo foi comprado por López Cepero, deán da catedral de Sevilla, que en 1821 doou á colección do rei Fernando VII.