Antoine François de Fourcroy

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Antoine François de Fourcroy
Lemonnier - Antoine-François de Fourcroy.jpg
Antoine-François Fourcroy,
retratado por Anicet Lemonnier,
París, Musée d'histoire de la médecine
Nome completoAntoine-François Fourcroy, compte de Fourcroy
Nacemento15 de xuño de 1755
 París
Falecemento16 de decembro de 1809
 París
CausaInfarto agudo de miocardio
SoterradoCemiterio do Père-Lachaise
NacionalidadeFrancesa
Alma máterCollège d'Harcourt, da Universidade de París
OcupaciónQuímico, político, entomólogo, colaborador de l'Encyclopédie
LinguaLatín, francés
Coñecido porCodescubridor do iridio, cofundador da moderna nomenclatura química
InfluenciasMarie-Geneviève-Charlotte Thiroux d'Arconville
EstudosMedicina
ProfesiónQuímico
OrganizaciónEncyclopédie méthodique, Jardin du Roi (desde 1784)
CargosDeputado polo departamento de Sena,
Conselleiro do Estado,
Director do Museo Nacional de Historia Natural de Francia
PremiosLexión de Honra
editar datos en Wikidata ]

Antoine François de Fourcroy, nado o 15 de xuño de 1755 en París e finado o 16 de decembro de 1809 na mesma cidade, foi un químico, entomólogo e político francés. Foi deputado na Convención Nacional da Revolución Francesa, e conde imperial desde 1808.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Procedente dunha rama dunha antiga familia boloñesa (de Boulogne-sur-Mer) que perdeu a súa calidade de nobreza cando o seu antepasado converteuse niun comrciante de cometíbeis, era fillo dun boticario do duque de Orleáns, estudos no Collège d'Harcourt da Universidade de París. As dificultades financeiras no negocio do seu pai obrigárono a abandonar a Universidade en Harcourt en 1770, traballando como "raspador de papel" para un secretario do Selo e aprendeu a escribir aos nenos. Estudou medicina co anatomista Félix Vicq d’Azir. En 1780 obtivo o título de doutor pola Facultade de Medicina. A súa atención volcouse especialmente na química pola acción de Jean-Baptiste Bucquet, o seu profesor de química na Escola Médica de París, e en 1784 foi escollido por Pierre-Joseph Macquer como disertante en química no "Colexio do Xardín do Rei", onde os seus relatorios alcanzaron a gran popularidade.

Foi un dos primeiros en apoiar a Antoine Lavoisier, axudándoo a editar voluminosos escritos, pero aínda que o seu nome aparece entre os grandes químicos e nas memorias fisiolóxicas e patológicas, só ou con outros, era un maestro e un organizador e investigador orixinal. Foi membro dos comités para a instrución pública e a seguridade pública, e despois, durante o reinado de Napoleón Bonaparte, Director Xeral de Instrución, tomando parte no establecemento de escolas primarias e secundarias.

Pola súa conduta como membro da Convención acusárono de contribuír á morte de Lavoisier. O barón Cuvier no seu Eloge de Fourcroy rexeitou o cargo.

O Catálogo da Sociedade Real de Papeis Científicos enumera 59 memorias de Fourcroy, e 58 escritos en coautoría, segundo L. N. Vauquelin.

En 1785 publicou Entomologia Parisiensis, sive, Catalogus insectorum quae in agro Parisiensi reperiuntur..., en coautoría con Étienne Louis Geoffroy, que foi unha importante achega á entomoloxía.

En 1787 publicou, xunto a Louis-Bernard Guyton de Morveau, Antoine Lavoisier e Claude Louis Berthollet o Méthode de nomenclature chimique, base da moderna nomenclatura química.[1]

Sociedades científicas das que foi membro[editar | editar a fonte]

  • Sociedade Filomática de París
  • Sociedade Linneana de Par's
  • Academia Bávara das Ciencias
  • Academia das Ciencias de Turín
  • Academia das Ciencias de Rusia
  • Academia Real Neerlandes das Artes e as Ciencias
  • Academia das Ciencias de San Petersburgo
  • Academia Real das Ciencias de Suecia
  • Academia de Agricultura de Francia
  • Academia das Ciencias de Francia

Abreviatura[editar | editar a fonte]

A abreviatura Fourcroy emprégase para recoñeces a Antoine François de Fourcroy como autoridade na descición e taxonomía en zooloxía.

Galería[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • "Antoine-François Fourcroy", en Adolphe Robert e Gaston Cougny, Dictionnaire des parlementaires français (1789-1889).
  • "Antoine-François Fourcroy", na Encyclopædia Britannica, 1911.
  • Kersaint, G. (1966): Mémoires du Muséum National d'Histoire Naturelle, Antoine François de Fourcroy, sa vie et son oeuvre. Ed. Muséum, Centre National de la Recherche Scientifique, p. 59.
  • Smeaton, W. (1962): "Fourcroy, 1755 -1809". Cambridge: Heffer & Sons, p. 58.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Guyton de Morveau, Louis-Bernard; Lavoisier, Antoine; Berthollet, Claude-Louis e Fourcroy, Antoine François de (1787): Méthode de nomenclature chimique. Chez Cuchet, 314 pp. (Consultado el o 28 de xuño de 2020).