Anticomunismo

Anticomunismo
Instancia de ideoloxía política movemento político  Parte de Fujimorismo (pt)  Aspecto de conservadorismo libertarismo Esquerda anti-stalinista (pt) franquismo socialdemocracia liberalismo nacionalismo fascismo nazismo  Caracterizado por Organización anticomunista  Parcialmente coincidente con antissovietismo (pt)  Oposto a comunismo acceptance of communism (en) anticapitalismo  En oposición a comunismo
Implicados  Persoas relevantes Friedrich Ebert Bayard Rustin Irving Howe George Orwell Boris Souvarine Max Shachtman  Practicado por Anticomunista
Historia 21 de xaneiro de 1919 First Red Scare (en) 25 de novembro de 1936 Pacto Anticomintern 31 de marzo de 1946 Guerra Civil Chinesa 16 de xuño de 1948 Emergência Malaia (pt) 25 de xuño de 1950 Guerra de Corea 1 de novembro de 1955 Guerra do Vietnam 25 de novembro de 1975 Operación Cóndor 25 de decembro de 1979 Guerra de Afganistán 1989 Revolucións de 1989 26 de decembro de 1991 disolución da Unión Soviética
Códigos e identificadores Freebase /m/0148d
Fontes e ligazóns  Descrito pola fonte Princeton Encyclopedia of American Political History pp. 31-35 New World Encyclopedia Pax Leksikon
Wikidata C:Commons

Capa da banda deseñada propagandística "Is this tomorrow", editada en 1947 pola Catechetical Guild Educational Society.

O anticomunismo é a oposición ao comunismo. Historicamente, a palabra comunismo foi empregada para referirse a varios tipos de organización social e os seus partidarios, mais, dende mediados do século XIX, a corrente dominante do comunismo no mundo foi o marxismo. O comunismo marxista conseguiu moitos máis seguidores e opoñentes que todas as demais formas de comunismo xuntas. Así mesmo, o termo anticomunismo emprégase principalmente para referirse á oposición activa ao comunismo marxista.

O marxismo, e a forma de comunismo asociado a el, acadou a súa notoriedade no século XX. O anticomunismo organizado desenvolveuse como reacción á crecente popularidade do movemento comunista, e adoptou moitas formas ao longo do século XX. Os monárquicos conservadores europeos loitaron contra a primeira onda de revolucións comunistas dende 1917 a 1922. O fascismo e o nazismo baseáronse nunha forma violenta de anticomunismo; incitaban o medo á revolución comunista para obter poder político, e tentaron destruír o comunismo na segunda guerra mundial. Os nacionalistas loitaron contra os comunistas en numerosas guerras civís por todo o mundo. Tanto o conservadorismo como o liberalismo clásico conformaron gran parte das políticas exteriores anticomunistas das potencias occidentais, e dominaron o pensamento intelectual anticomunista na segunda metade do século XX.

Trala Revolución de Outubro en Rusia, o comunismo marxista quedou principalmente vencellado á Unión Soviética na imaxinación pública (aínda que había moitos marxistas e comunistas que non apoiaban á Unión Soviética e as súas políticas). Como resultado, o anticomunismo e a oposición á Unión Soviética fixéronse practicamente indistinguibles, especialmente en política exterior. O anticomunismo foi un elemento importante na política exterior das Potencias do Eixo durante os anos 30 (Pacto Antikomintern) e dos Estados Unidos, o Reino Unido, o Xapón, Corea do Sur, Australia, o Canadá, Israel, e outros países capitalistas durante a guerra fría.

Anticomunismo democrático

Movementos liberais en contra de gobernos autoproclamados comunistas déronse en diversas partes do mundo na década dos anos 80 do século XX aproveitado as mudanzas producidas na URSS baixo o goberno de Mikhail Gorbachev, algúns deles en:

• República Popular da China
• Polonia
• Alemaña Oriental
• Checoslovaquia
• Hungría
• Bulgaria
• Romanía

Véxase tamén

Outros artigos

• Críticas ao comunismo
• Revolucións de 1989
• Lista de prexuízos cognitivos

Ligazóns externas

• La partícula mu en la palabra "comunismo", por Wu Ming. Análisis cómico de las palabras "comunismo" y "anticomunismo".