Anthony Perkins

Anthony Perkins
	;
Biografía
Nacemento	4 de abril de 1932 ; Nova York
Morte	12 de setembro de 1992 (60 anos); Hollywood
Causa da morte	pneumonía; doenza relacionada coa SIDA
Educación	Universidade Columbia ; Brooks School (en) ; Rollins College (en) ; Buckingham Browne & Nichols School (en)
Altura	187 cm
Lateralidade	manicho
Actividade
Ocupación	actor
Período de actividade	1953 - 1992
Xénero artístico	Cine western, filme de suspense, cinema de terror, cinema de terror psicolóxico, cinema negro, cinema dramático, cinema bélico, cinema de suspense psicolóxico, filme sobre crime, filme de misterio, filme de acción, cinema de aventuras, cinema de ciencia ficción, filme de deportes, cinema de comedia, cinema de ciencia ficción de terror, slasher e cinema de comedia de terror
Profesores	Jeff Corey
Selo discográfico	Epic Records
Obra
	Obras destacables (1960) Psicose ;
Familia
Cónxuxe	Berry Berenson (1973–1992)
Fillos	Oz Perkins, Elvis Perkins
Pais	Osgood Perkins e Janet Esselstyn Rane
Premios
	(1991) Premio Donostia; (1974) Premio Edgar; (18 de maio de 1961) premio do Festival de Cannes ao mellor actor, premiado polo traballo Goodbye Again (en) ; (28 de febreiro de 1957) Globo de Ouro á nova estrela do ano - Actor; (1955) Theatre World Award; estrela no Paseo da Fama de Hollywood; David di Donatello for Best Foreign Actor (en) ;
Descrito pola fonte	base de datos rexional da biblioteca da cidade de Olomouc >>>:Perkins, Anthony, 1932-1992,

Anthony Perkins, nado en Nova York o 4 de abril de 1932 e finado en Hollywood o 12 de setembro de 1992, foi un actor estadounidense de cinema e teatro, do que o seu traballo máis coñecido foi o seu papel como o asasino en serie Norman Bates no filme Psicose de Alfred Hitchcock (1960).

Traxectoria

Perkins era fillo do actor Osgood Perkins (1891-1937) e a súa esposa Janet Esseltyn Rane. Os seus inicios no cine foron inmellorables: debutou no filme The Actress (1953), xunto a Spencer Tracy e Jean Simmons, e recibiu unha candidatura ao Óscar polo seu segundo traballo no filme Friendly Persuasion de 1956, protagonizado por Gary Cooper.

Despois rodou con varias das actrices máis destacadas: cunha moza Sophia Loren (Desire Under the Elms), Silvana Mangano (This Angry Age, 1958), baixo a dirección de René Clement, Audrey Hepburn (Green Mansions, 1959) e a debutante Jane Fonda (Tall Story).

Despois de participacións aclamadas en Broadway, como Té e simpatía con Joan Fontaine, interpretou o protagonista Norman Bates no filme Psicose.

Despois rodou Phaedra con Melina Mercouri, baixo a dirección de Jules Dassin, e realizou o papel de Joseph K. na adaptación ao cinema da obra de Franz Kafka O proceso, dirixida por Orson Welles. Tamén protagonizou Le scandale de Claude Chabrol e participou na superprodución Arde París? (1966) de René Clement. Posteriormente Perkins regresou aos Estados Unidos para realizar o papel dun mozo asasino en Pretty Poison (1968), o cal afectou o resto da súa carreira cinematográfica, que na década de 1970 entrou en declive. A pesar de todo, participou en filmes tan destacados como The Life and Times of Judge Roy Bean de John Huston, Asasinato no Orient Express (1974) e Mahogany (1975). Tamén coescribiu o guión do filme The Last of Sheila (1973) xunto co compositor Stephen Sondheim.

Aínda que a súa actividade no cinema perdeu forza nos anos setenta, Perkins seguiu gozando de éxito nos escenarios de Broadway: en 1974 con Equus, e en 1979 con Romantic Comedy, montaxe teatral que case chegou ás 400 representacións.

Protagonizou nos anos 1980 as secuelas e a precuela de Psicose: Psycho II (que foi un grande éxito de público), Psycho III (que dirixiu el mesmo) e Psycho IV: The Beginning. A pesar do éxito, a maioría dos seus traballos posteriores foron en telefilmes.

En 1991 recibiu o Premio Donostia á súa carreira, outorgado polo Festival de Cinema de Donostia. Nesas datas rodou o filme español Los gusanos no llevan bufanda, comedia dirixida por Javier Elorrieta.

Perkins foi diagnosticado co VIH durante a rodaxe de Psycho IV: The Beginning, e faleceu na súa casa dos Ánxeles o 12 de setembro de 1992 por unha pneumonía relacionada coa SIDA^[1]^[2]^[3] con 60 anos.^[4] A súa urna, coa inscrición "Don't Fence Me In", está nun altar nunha terraza da súa casa nos outeiros de Hollywood.^[5]

Vida privada

Perkins era extremadamente tímido, especialmente en compañía das mulleres.^[6] Segundo a súa biografía póstuma Split Image de Charles Winecoff, tivo exclusivamente relacións homosexuais ata finais da trintena, incluídos o actor Tab Hunter, o artista Christopher Makos, o bailarín Rudolf Nureyev, o compositor Stephen Sondheim e o coreógrafo Grover Dale.^[7] Perkins tamén foi descrito como un dos dous grandes homes na vida do compositor francés Patrick Loiseau.^[8]

Perkins tivo a súa primeira experiencia heterosexual aos 39 anos coa actriz Victoria Principal^[9]^[10] durante a rodaxe de The Life and Times of Judge Roy Bean en 1971.^[6]^[11] Coñeceu a fotógrafa Berinthia "Berry" Berenson, irmá máis nova da actriz e modelo Marisa Berenson, nunha festa en Manhattan en 1972.^[6] Casaron cando el tiña 41 anos e ela 25, o 9 de agosto de 1973 e tiveron dous fillos, o director Oz Perkins (nado en 1974) e o músico Elvis Perkins (nado en 1976).^[12] Perkins e Berenson permaneceron casados ata a súa morte. En 2001, o día antes do noveno cabodano de Perkins, a súa esposa faleceu aos 53 anos nos atentados do 11 de setembro a bordo do voo 11 de American Airlines mentres volvía á súa casa a California tras unhas vacacións no Cabo Cod.^[13]

Filmografía

Ano	Título	Personaxe	Notas
1953	The Actress	Fred Whitmarsh
1956	Friendly Persuasion	Josh Birdwell
1957	Fear Strikes Out	Jim Piersall
1957	The Lonely Man	Riley Wade
1957	The Tin Star	Sheriff Ben Owens
1957	This Angry Age	Joseph Dufresne	Título alternativo: The Sea Wall
1958	Desire Under the Elms	Eben Cabot
1958	The Matchmaker	Cornelius Hackl
1959	Green Mansions	Abel
1959	On the Beach	Tte. Peter Holmes – Royal Australian Navy
1960	Tall Story	Ray Blent
1960	Psycho	Norman Bates
1961	Goodbye Again	Philip Van der Besh
1962	Phaedra	Alexis
1962	Five Miles to Midnight	Robert Macklin
1962	The Trial	Josef K
1963	Le glaive et la balance	Johnny Parsons
1964	Une ravissante idiote	Harry Compton / Nicholas Maukouline
1965	The Fool Killer	Milo Bogardus
1966	Arde París?	Sgt. Warren
1967	Le scandale	Christopher Belling
1968	Pretty Poison	Dennis Pitt
1970	Catch-22	Chaplain Tappman
1970	WUSA	Rainey
1970	How Awful About Allan	Allan Colleigh	Telefilme
1971	Alguén detrás da porta	Laurence Jeffries
1971	A década prodixiosa	Charles Van Horn
1972	Play It as It Lays	B.Z. Mendenhall
1972	The Life and Times of Judge Roy Bean	Reverend LaSalle
1973	The Last of Sheila	—	Coguionista con Stephen Sondheim
1974	Lovin' Molly	Gid Frye
1974	Asasinato do Orient Express	Hector McQueen
1975	Mahogany	Sean McAvoy
1978	Remember My Name	Neil Curry
1978	First, You Cry	Arthur Heroz	Telefilme
1978	Les Misérables	Javert	Telefilme
1979	Winter Kills	John Cerruti
1979	Twee vrouwen	Alfred Boeken
1979	The Black Hole	Dr. Alex Durant
1980	North Sea Hijack	Lou Kramer	Títulos alternativos: ffolkes e Assault Force
1980	Deadly Companion	Lawrence Miles	Título alternativo: Double Negative
1983	The Sins of Dorian Gray	Henry Lord	Telefilme
1983	Psycho II	Norman Bates
1984	Crimes of Passion	Reverend Peter Shayne
1986	Psycho III	Norman Bates	Tamén director
1988	Destroyer	Robert Edwards
1988	Lucky Stiff	—	Director
1989	Edge of Sanity	Dr. Henry Jekyll / Jack "The Ripper" Hyde
1990	Daughter of Darkness	Anton / Prince Constantine	Telefilme
1990	I'm Dangerous Tonight	Professor Buchanan	Telefilme
1990	Psycho IV: The Beginning	Norman Bates	Telefilme
1991	A Demon in My View	Arthur Johnson
1992	Los gusanos no llevan bufanda	El Mecano
1992	In the Deep Woods	Paul Miller, P.I.	Telefilme

Notas

↑ Goodman, Mark (28 de setembro de 1992). "One Final Mystery". Vol. 38, No. 13. People. Consultado o 22 de agosto de 2013.
↑ Weinraub, Bernard (16 de setembro de 1992). "Anthony Perkins's Wife Tells of 2 Years of Secrecy". The New York Times. Consultado o 22 de agosto de 2013.
↑ Ferrell, David (13 de setembro de 1992). "Anthony Perkins, 60, Dies; Star of 'Psycho' Had AIDS". Los Angeles Times. Consultado o 22 de agosto de 2013.
↑ "Anthony Perkins". TV Guide. Consultado o 22 de agosto de 2013.
↑ Wilson, Scott. Resting Places: The Burial Sites of More Than 14,000 Famous Persons, 3d ed.: 2 (Kindle Locations 36782-36783). McFarland & Company, Inc., Publishers. Kindle Edition.
1 2 3 Darrach, Brad (13 de xuño de 1983). "Return of Psycho". People 19 (23). Consultado o 3 de xaneiro de 2009.
↑ Winecoff, Charles (1996). Split Image: The Life of Anthony Perkins. New York City: Dutton. ISBN 0-525-94064-2.
↑ "La MST de Dave: son compagnon raconte…". Closer (en francés). 2 de maio de 2012. Consultado o 3 de novembro de 2016.
↑ "Great Factoids". People. 6 de marzo de 1989. Arquivado dende o orixinal o 20 de setembro de 2015. Consultado o 24 de marzo de 2016.
↑ Kennedy, Dana (20 de setembro de 1996). "Split Image: The Life of Anthony Perkins". Entertainment Weekly. Consultado o 5 de febreiro de 2017.
↑ Tina Gianoulis. "Perkins, Anthony (1932-1992)". GLBTQ Encyclopedia. Arquivado dende o orixinal o 11 de outubro de 2007. Consultado o 18 de xuño de 2007.
↑ Hopkinson, Amanda (14 de setembro de 2001). "Berry Berenson". The Guardian. Consultado o 28 de agosto de 2009.
↑ Hopkinson, Amanda (14 de setembro de 2001). "Berry Berenson". The Guardian (Londres).

Véxase tamén

Bibliografía

Bergan, Ronald: Anthony Perkins: A Haunted Life. Londres: Little, Brown and Company, 1995; ISBN 0-316-90697-2.
Hilton, Johan: Monster i garderoben: En bok om Anthony Perkins och tiden som skapade Norm Bates. Estocolmo: Natur & Kultur, 2015; ISBN 978-91-271-3430-0. (en sueco)
Capua, Michelangelo "Anthony Perkins. Prigioniero della Paura". Torino, Lindau, 2003; ISBN 978-8867082759

Ligazóns externas

Psycho star Anthony Perkins on playing Norman Bates
Anthony Perkins interviewed by Mike Wallace en The Mike Wallace Interview 22 de marzo de 1958

[1] Goodman, Mark (28 de setembro de 1992). "One Final Mystery". Vol. 38, No. 13. People. Consultado o 22 de agosto de 2013.

[2] Weinraub, Bernard (16 de setembro de 1992). "Anthony Perkins's Wife Tells of 2 Years of Secrecy". The New York Times. Consultado o 22 de agosto de 2013.

[3] Ferrell, David (13 de setembro de 1992). "Anthony Perkins, 60, Dies; Star of 'Psycho' Had AIDS". Los Angeles Times. Consultado o 22 de agosto de 2013.

[4] "Anthony Perkins". TV Guide. Consultado o 22 de agosto de 2013.

[5] Wilson, Scott. Resting Places: The Burial Sites of More Than 14,000 Famous Persons, 3d ed.: 2 (Kindle Locations 36782-36783). McFarland & Company, Inc., Publishers. Kindle Edition.

[People-6] 1 2 3 Darrach, Brad (13 de xuño de 1983). "Return of Psycho". People 19 (23). Consultado o 3 de xaneiro de 2009.

[7] Winecoff, Charles (1996). Split Image: The Life of Anthony Perkins. New York City: Dutton. ISBN 0-525-94064-2.

[8] "La MST de Dave: son compagnon raconte…". Closer (en francés). 2 de maio de 2012. Consultado o 3 de novembro de 2016.

[9] "Great Factoids". People. 6 de marzo de 1989. Arquivado dende o orixinal o 20 de setembro de 2015. Consultado o 24 de marzo de 2016.

[10] Kennedy, Dana (20 de setembro de 1996). "Split Image: The Life of Anthony Perkins". Entertainment Weekly. Consultado o 5 de febreiro de 2017.

[11] Tina Gianoulis. "Perkins, Anthony (1932-1992)". GLBTQ Encyclopedia. Arquivado dende o orixinal o 11 de outubro de 2007. Consultado o 18 de xuño de 2007.

[obituary-12] Hopkinson, Amanda (14 de setembro de 2001). "Berry Berenson". The Guardian. Consultado o 28 de agosto de 2009.

[13] Hopkinson, Amanda (14 de setembro de 2001). "Berry Berenson". The Guardian (Londres).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]