Anatole Litvak

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Anatole Litvak
Litvak, Anatole.jpg
Nome completo Mikhail Anatol Litwak
Nacemento 21 de maio de 1902
Lugar Kiev, Imperio Ruso
Falecemento 15 de decembro de 1974 (72 anos)
Lugar Neuilly-sur-Seine, Altos do Sena, Francia
Nacionalidade Estados Unidos de América, Unión Soviética e Imperio Ruso
Etnia Pobo ucraíno
Parella(s) Miriam Hopkins (1937-1939)
Sophie Steur (?-1974)
Cónxuxe(s) Miriam Hopkins
Profesión Director, guionista, produtor
editar datos en Wikidata ]

Mikhail Anatol Litvak, coñecido como Anatole Litvak (Анатоль Литвак), nado en Kiev (hoxe en Ucraína) o 21 de maio de 1902 e finado en Neuilly-sur-Seine (Altos do Sena) o 15 de decembro de 1974 foi un cineasta de orixe ucraína que dirixiu, produciu e escribiu filmes en diferentes países.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Litvak naceu nunha familia de orixe xudía e creceu no Imperio Ruso.[1][2] Cando era adolescente traballou no teatro en San Petersburgo e estudou interpretación na escola dramática estatal. Nos estudos Nordkino dirixiu nove filmes mudos. Marchou a Berlín en 1925 por razóns políticas e ideolóxicas.[3] En Alemaña dirixiu algúns filmes na década de 1930 antes do ascenso dos nazis.

Marchou logo a Francia antes da invasión do país na Segunda Guerra Mundial. A cidade de París converteuse na súa localización preferida, ambientando nela trece dos seus trinta e sete filmes. De todos os axudantes que traballaron con Litvak en Francia, Max Ophüls chegou a ser un recoñecido director.

O filme Mayerling foi o que lle deu sona internacional. O seu éxito fixo que recibise chamadas de Hollywood, incluído un contrato de catro anos coa Warner Bros. Ao aceptar o contrato converteuse nun dos principais directores de finais dos anos trinta.[4] En 1940 dirixiu City for Conquest con James Cagney e Elia Kazan como actor secundario nun dos seus poucos papeis.

Litvak, nacionalizado estadounidense,[1] alistouse no exército ao comezo da Segunda Guerra Mundial. Uniuse ao director Frank Capra para realizar a serie de filmes Why We Fight. Prelude to War gañou o Oscar ao mellor documental en 1942. Grazas aos seus coñecementos de ruso, alemán e francés, supervisou a filmación do desembarco de Normandía.[4]

Ao final da guerra volveu ao cinema, dirixindo filmes como The Snake Pit (1948), Decision Before Dawn (1951) e Anastasia.

Faleceu en 1974 en Neuilly-sur-Seine.

Filmografía[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Wakeman, John (ed.) World Film Directors: 1890 – 1945, H. W. Wilson Co. (1987) pp. 677–683
  2. Heinze, Andrew R. Jews and the American Soul: Human Nature in the Twentieth Century, Princeton Univ. Press (2004) p. 198
  3. Bowers, Ronald; Hillstrom, Laurie Collier, ed. International Dictionary of Films and Filmmakers: Directors (3rd ed.) St. James Press, 1997 pp. 613–615
  4. 4,0 4,1 Robinson, Harlow. Russians in Hollywood, Hollywood's Russians: biography of an image, Northeastern University Press (2007) pp. 27, 116

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Michelangelo Capua, Anatole Litvak: His Life and His Films, McFarland & Co., Jefferson, N.C. 2015

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]