Anarquismo pacifista

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
A bandeira branca e negra diagonal, símbolo do anarquismo e a non violencia

O anarquismo pacifista ou anarcopacifismo é un movemento anarquista que rexeita calquera forma de violencia, tanto a proveniente do Estado como a cal provén das loitas entre forzas sociais, promovendo o pacifismo e a non violencia.

Historia e características[editar | editar a fonte]

Historicamente o anarquismo entendeuse como unha loita social que xustificaba calquera medio, incluíndo a violencia, para eliminar calquera tipo de xerarquía social. De feito é ás veces difícil separar en moitos ámbitos e discursos os termos anarquista e terrorista, debido á identificación entre ambos os conceptos derivada dos feitos acontecidos a principios do século XX, nos cales algúns individuos anarquistas provocaron atentados magnicides (véxase propaganda polo feito).

Con todo, no ideal anarquista o único principio claro é o que non ha de existir xerarquía algunha, de forma que ningún ser humano poida exercer relacións de dominación sobre outros. Neste contexto, e co fin de separar este principio ou obxectivo, dos medios para conseguilo, o anarquismo pacifista propón o rexeitamento total á violencia sen renunciar á desaparición efectiva dalgúns dos poderes: aqueles que non entran en contradición co principio enunciado.

Así, o anarquismo pacifista consente a existencia de certas leis, de xuíces (como funcionarios coñecedores da lei que facilitan a súa aplicación), do concepto de delito ou de economía autoxestionada. Con todo discrepa en en canto a quen debe facer estas leis, pois desde o ideal anarquista e da acción directa, considérase que non ha de haber persoas ou entidades que monopolicen ou controlen este poder. É dicir, o anarcopacifista cre que non ha de haber políticos, parlamentos ou gobernos, senón que as leis han de emanar do pobo segundo un esquema de "unha persoa un voto".

Os medios que propón o anarquismo pacifista moderno baséanse na consulta constante á sociedade, a participación plena de todos os individuos que o desexen en calquera decisión política que lle afecte, a eliminación de representantes ou intermediarios entre o pobo e o poder lexislativo, e a recuperación do sentido correcto da palabra "política" no seu significado etimolóxico de "participación cidadá".

O auxe das modernas redes de comunicación rescatou a principios do século XXI o ideal anarquista do ostracismo ao que foi sometido pola súa identificación co terrorismo magnicida, e deulle unha nova dimensión na cal anarquía é sinónimo de igualdade e liberdade, en lugar de ser identificada automaticamente coa violencia.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]