Ali Akbar Khan
  | |
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 14 de abril de 1922 Brahmanbaria |
| Morte | 18 de xuño de 2009 (87 anos) San Francisco |
| Causa da morte | insuficiencia renal |
| Relixión | Islam |
| Actividade | |
| Lugar de traballo | Países Baixos |
| Ocupación | compositor, músico, cantante, compositor de bandas sonoras |
| Xénero artístico | Hindustani classical music (en)  |
| Profesores | Allauddin Khan (en) |
| Instrumento | Sarod (pt) e voz |
| Selo discográfico | EMI Philips |
| Familia | |
| Fillos | Aashish Khan |
| Pai | Allauddin Khan |
| Irmáns | Annapurna Devi |
| Premios | |
         | |
Ali Akbar Khan (en bengalí: আলী আকবর খাঁ, Ali Akbar Khan), alcumes: Khansahib ou Ustad; nado en Shibpur, na localidade de Comilla, Bengala Oriental (actual Bangladesh), o 14 de abril de 1922 e finado en San Anselmo, California o 18 de xuño de 2009, doente dunha enfermidade renal, foi un compositor de música clásica hindustana bengalí. Histórico intérprete e mestre (Mo.) do sarod, un instrumento de corda utilizado na música do norte da India. Khan foi quen deu a coñecer o sarod nos Estados Unidos. O seu primeiro acto público celebrouno en Allahabad cando tiña trece anos.[1]
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Ali Akbar Khan foi o único fillo de Allauddin Khan, un músico lendario que revolucionou a música instrumental india e formou a algúns dos músicos máis recoñecidos da India, incluídos o seu fillo e Ravi Shankar. A súa formación foi extremadamente rigorosa e ás veces tivo que chegar a practicar até 18 horas ao día. O seu debut en concerto na Conferencia de Música de Toda a India en Allahabad en 1939 abriu un novo capítulo na música instrumental india ao redefinir a forma de tocar o sarod. Foi recoñecido tanto como un clásico consumado como un innovador do sarod, un laúde de 25 cordas cha e pé de pel. "Será lembrado como o mestre máis influente deste instrumento" de acordo ao lobby diplomático, The Global Indian.[2]
En 1943 converteuse en músico da corte do Maharaxa de Jodhpur. En 1945 realizou as súas primeiras gravacións discográficas para HMV.
Recibiu todos os premios musicais máis importantes da India e estaba considerado un "tesouro nacional". Nos EE. UU. foi honrado co "Premio á Xenialidade" MacArthur e coa Bolsa do Patrimonio Nacional (National Heritage Fellowship), que lle foi entregada por Hillary Clinton na Casa Branca en 1997.
Khansahib abriu a primeira Ali Akbar College of Music en Calcuta en 1956. Despois, coa grande onda de interese pola música india en Occidente, abriu a súa escola en San Rafael, California, en 1967, onde ensinou durante os seguintes 42 anos. Formou a miles de estudantes de Occidente e da India neste instituto.
Nunha estancia europea en Basilea, en Suíza durante 1985 inaugurou a Ali Akbar College of Music – Suíza, dirixida polo seu discípulo Ken Zuckerman, e levou a cabo seminarios anuais que atraeron a estudantes de toda Europa. Aínda que os problemas de saúde lle impediron volver a Basilea despois do 2003, a Escola segue a promover o seu traballo con clases continuas e seminarios anuais.
En 2005, con motivo do 20 aniversario da Ali Akbar College en Basilea, escribiu: "Hai moitos anos, o meu pai encomendoume a misión de espallar esta música 'ata onde brillen o sol e a lúa'. Este foi o traballo da miña vida e non quero que morra. É de suma importancia que os meus estudantes e discípulos máis próximos, como Ken, continúen este traballo no futuro. Por iso, pídovos a todos que lle ofrezades os vosos bos desexos e apoio para continuar esta misión, de xeito que a gran tradición da música clásica india poida transmitirse ás futuras xeracións. Tamén me gustaría agradecer á cidade de Basilea e á Academia de Música de Basilea toda a súa axuda e apoio durante os últimos 20 anos. Sinto que sempre me recibiron con agrado en Basilea e teño moitas lembranzas gratas das miñas visitas aquí."
Os Seminarios Anuais atraen regularmente a ata oitenta estudantes de máis de dez países. Os seminarios están abertos a todos os estudantes, dende o nivel iniciante ao avanzado, e ofrécese instrución en sitar, sarod, tabla, canto, teoría e historia. Os seminarios con Ali Akbar Khan e Swapan Chaudhuri ofreceron unha oportunidade única para que os estudantes traballasen con dous dos intérpretes e profesores máis recoñecidos da India.
A Ali Akbar College convida regularmente a algúns dos mellores músicos da India para impartir seminarios e obradoiros. Ao longo dos anos, algúns dos conferenciantes invitados foron Lakshmi Shankar, Alla Rakha, Zakir Hussain, Hariprasad Chaurasia, Sultan Khan, Pandit Jasraj, Prof. George Ruckert, Sankar P. Chowdhury e os Irmáns Gundecha.
A Ali Akbar College foi obxecto dun documental de 1 hora de duración producido pola Televisión Suíza-Italiana, titulado Il Filo d'Oro: Ali Akbar Khan – La Strada Del Suono (O fío de ouro: Ali Akbar Khan – a estrada do son), dirixido por Werner Weick. O filme, que recibiu grandes eloxios por parte da crítica, ofrece un retrato de preto de Ali Akbar Khan, dende a súa primeira infancia baixo a tutela do seu pai, ata os seus últimos anos de traballo en Basilea como profesor e en concertos. Ademais, o popular seminario "Tabla para Nenos" da Escola foi destacado no programa de televisión infantil de DRS 2 "KIDZ".
Khan compuxo as bandas sonoras de varias películas bengalís, entre elas "Devi", do célebre director indio Satyajit Ray. En 1989 o Goberno indio premiouno co "Padma Bhushan" (Ornamento de Loto), un dos máximos galardóns civís que se conceden no xigante asiático. Khan deixou once fillos, froito de tres matrimonios.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "The Legendary Maestro and Teacher – Ustad Ali Akbar Khan". Consultado o 27 de setembro de 2025.
- ↑ "Ken Zuckerman: A través de las cuerdas del sarod, un extranjero se convirtió en el propio de la India.". Consultado o 27 de setembro de 2025.
