Alfonso Álvarez Gándara

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Alfonso Álvarez Gándara, nado en Tui o 27 de xaneiro de 1939, é un avogado e político galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de Darío Álvarez Blázquez e irmán de Darío Álvarez Gándara. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1960, exerceu como avogado en Vigo. Articulista na prensa galega, en 1967 recibiu o premio Fernández Latorre polo seu artigo La Iglesia no habla la misma lengua que los gallegos. Foi cofundador da Xunta Democrática de Galicia e un dos promotores do Movemento Socialista de Galicia e tras a integración deste co Partido Socialista Galego foi candidato a deputado nas eleccións xerais de 1977. Elixido concelleiro en Vigo nas eleccións municipais de 1979 nas listas de Unidade Galega. Foi secretario xeral do Partido Galeguista (1981-1983). Exerce como decano do Colexio de Avogados de Vigo desde 1989[1], foi presidente do Consello da Avogacía Galega, membro da Comisión Permanente do Consejo General de la Abogacía Española e membro de honra da Academia de Xurisprudencia e Lexislación.

Obras[editar | editar a fonte]

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

  • Á beira de Beiras. Homenaxe nacional, 2011, Galaxia.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]