Ailurops ursinus

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ailurops ursinus
Cuscús ursino común
Ailurops ursinus
Ailurops ursinus
Estado de conservación
Vulnerable
Vulnerable[1]
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Subfilo: Vertebrata
Clase: Mammalia
Subclase: Theria
Infraclase: Marsupialia
Magnorde: Australidelphia
Superorde: Eometatheria
Orde: Diprotodontia
Suborde: Phalangeriformes
Familia: Phalangeridae
Subfamilia: Ailuropinae
Xénero: Ailurops
Especie: A. ursinus
Nome binomial
Ailurops ursinus
Temminck, 1824
Área de dispersión de Ailurops ursinus

Área de dispersión de Ailurops ursinus

Ailurops ursinus é unha especie de mamífero marsupial australidelfo da orde dos diprotodontes, suborde dos falanxeroideos, familia dos falanxéridos e subfamilia dos ailuropinos.[2][3] unha das dúas que integran o xénero Ailurops, o único da subfamilia.[4][5]

Características[editar | editar a fonte]

Dimensións[editar | editar a fonte]

Ailurops ursinus ten unha lonxitude de cabeza e tronco duns 56 cm, unha cola, prénsil, duns 54 cm de lonxitude e un peso de até os 7 kg.[6]

Aparencia[editar | editar a fonte]

Presenta un fociño curto e pequenas orellas peludas.
A capa está formada por unha pelaxe suave e laúda cuberta por pelos longos e grosos que a protexen, e pode ser de cor negra, gris ou parda, con tonalidades máis claras no abdome e nas extremidades. A coloración pode variar segundo a distribución xeográfica e a idade do animal.
A cola, prénsil e carente de pelo na súa poción distal, é case tan longa como o resto do corpo, e o animal utilízaa, xunto coas patas dianteiras (con dous dedos opoñíbeis) e a sindactilia dos pés das traseiras, para desprazarse polas árbores.
Xunto co seu parente, o cuscús ursino das Talaud (A. melanotis), é o máis primitivo representante da familia dos falanxéridos, e presenta características primitivas nos dentes e na forma do cranio.[7]

Distribución e hábitat[editar | editar a fonte]

O cuscís ursino común está presente na illa Célebes, así como nas veciñas illas de Butung e Peleng, nas illas Togian e, quizais, na illa de Muna.

Vive nos bosques tropicais, desde o nivel do mar até máis de 600 m de altura.

Bioloxía[editar | editar a fonte]

Comportamento[editar | editar a fonte]

Ailurops ursinus adoita vivir en parellas ou en pequenos grupos de tres ou catro individuos.
Estritamente arbóreo, móvese lentamente desprazándose dunha árbore a outra grazas á súa cola prénsil e ao forte agarre coas patas dianteiras. Pasa a maior parte do día en repouso e dedica pouco tempo á nutrición e ao aseo do pelo.
Crese que ten un comportamento diúrno e nocturno, alternando períodos de actividade con períodos de descanso.

Nutrición[editar | editar a fonte]

A súa alimentación baséase principalmente no consumo de follas, pero tamén pode comer, en menor medida, froitos inmaturos, flores e brotes.

Reprodución[editar | editar a fonte]

As femias paren unha ou dúas crías unha ou dúas veces ao ano. As crías pasan os seus oito primeiros meses de vida dentro do marsupio da nai, e ao saíren del seguen coa súa nai durante un curto tempo. Descoñécese a idade á que alcanzan a madurez sexual.

Taxonomía[editar | editar a fonte]

Descrición[editar | editar a fonte]

A especie foi descrita en 1824 polo naturalista neerlandés Coenraad Jacob Temminck, en Monographies de mammalogie. 1: 10.[2] obra en varios volumes editada por Dufour & d'Ocagne en París e Leiden entre 1827 e 1841. Temminck encadrouna no antigo xénero Phalangista, que describiran en 1795 Étienne Geoffroy Saint-Hilaire e Georges Cuvier, e que hoxe está obsoleto,[8] designándoa co nome de Phalangista ursina.

Sinónimos[editar | editar a fonte]

Posteriormente o xénero Phlangista foi reclasificado no xénero Phalanger, que creara en 1780 Storr, pasando a nosa especie a denominarse Phalanger ursinus (Temminck, 1824). Posteriormente foi trasladada ao xénero Ailurops, polo que chegou ao seu nome actual Ailurops ursinus (Temminck, 1824).

Situación das illas Togian.

Subespecies[editar | editar a fonte]

A día de hoxe recoñécense na especie as catro subespecies seguintes:[2][3]

  • Ailurops ursinus ursinus Temminck, 1824, distribuída en Célebes setentrional;
  • Ailurops ursinus flavissimus Feiler, 1977, que se encontra en Célebes centrooriental e en Peleng;
  • Ailurops ursinus furvus Miller & Hollister, 1922, que vive en Célebes central e meridional, e
  • Ailurops ursinus togianus Tate, 1945, recluída nas illas Togian.

Estado de conservación[editar | editar a fonte]

A pesar de ser intensamente cazados pola súa carne, o cuscús ursino común é aínda moi numeroso nalgunhas áreas, pero a diminución da súa poboación producida nos últimos anos fixo que a UICN cualificara a especie como VU (vulnerable). Á parte da caza, a poboación desta especie está ameazada pola destrución do seu hábitat e á captura de exemplares que se usan como animais de compañía.[1]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Salas, L., Dickman, C., Helgen, K. & Flannery, T. (2008): Ailurops ursinus na Lista vermella de especies ameazadas da UICN.
  2. 2,0 2,1 2,2 Ailurops ursinus en MSW.
  3. 3,0 3,1 Ailurops ursinus (Temminck, 1824) no ITIS.
  4. Ailurops en MSW.
  5. Ailurops Wagler, 1830 no ITIS.
  6. Novak, Ronald M. (1999).
  7. Ailurops ursinus na ADW.
  8. Genus Phalangista en The Taxonomicon.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]