Aida de Acosta

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Aida de Acosta
MrsOrenRoot.png
Nacemento28 de xullo de 1884
 Elberon
Falecemento26 de maio de 1962, 28 de maio de 1962 e 27 de maio de 1962
 Bedford
NacionalidadeEstados Unidos de América
Ocupaciónaviador
PaiRicardo de Acosta
CónxuxeHenry Skillman Breckinridge e Oren Root
FillosOren Root
IrmánsRita de Acosta Lydig e Mercedes de Acosta
editar datos en Wikidata ]

Aida de Acosta Root Breckinridge, nada en Elberon (Nova Jersey) o 28 de xullo de 1884 e finada en Bedford (Nova York) o 26 de maio de 1962, foi unha socialite estadounidense, a primeira muller en realizar un voo en solitario nunha aeronave de motor.[1] En 1903, mentres estaba en París coa súa nai, viu por primeira vez un dirixible. Entón tomou só tres leccións de voo antes de voar ela mesma.

Posteriormente, tras perder a vista dun ollo por mor dun glaucoma, converteuse en defensora da mellora do coidado dos ollos e foi directora executiva do primeiro banco de ollos dos Estados Unidos.[2][3]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Primeiros anos[editar | editar a fonte]

Acosta naceu en Elberon, sección de Long Branch, Nova Jersey, en 1884, filla de Ricardo de Acosta, executivo de barcos de vapor de orixe cubana, e de Micaela Hernández de Alba y de Alba, supostamente descendente dos duques de Alba.[4] Entre os seus sete irmáns estaban as escritoras e socialites Mercedes de Acosta e Rita de Acosta Lydig.

O voo[editar | editar a fonte]

O 27 de xuño de 1903, en París, cando Acosta tiña dezanove anos, o pioneiro da aviación brasileiro Alberto Santos-Dumont ensinoulle a manexar o seu dirixible persoal, "No. 9". Santos-Dumont era a estrela de París nesa época, voando o seu dirixible ata o centro para ir ao seu restaurante preferido e deixándoo estacionado na rúa mentres ceaba. Acosta voou a aeronave de Santos-Dumont en solitario dende París ao Château de Bagatelle mentres Santos-Dumont ía en bicicleta debaixo dela, movendo os brazos e berrándolle consellos.[5]

Acosta posterior dixo que trala súa primeira aterraxe, Santos-Dumont lle preguntou como fora a experiencia. "É moi agradable, M. Santos-Dumont", contestou. "Mademoiselle," berrou el, "vous êtes la première aero-chauffeuse du monde!" ("Señorita, vostede é a primeira muller aerocondutora do mundo!"). Ela foi de feito a primeira muller que pilotou unha aeronave motorizada, case seis meses antes de que os irmáns Wright voasen por primeira vez nunha nave máis pesada có aire.[6]

O primeiro voo acabou nun campo de polo en Bagatelle na parte norte do Bois de Boulogne, durante un partido entre os equipos estadounidense e británico. Os espectadores axudárona a baixar da cesta. Tras ver algo do partido con Santos-Dumont, Acosta volveu subir á cesta e levou a máquina de volta Neuilly St. James. O percorrido completou durou unha hora e media.

Consecuencia do voo[editar | editar a fonte]

Aida de Acosta voando a un partido de polo en 1903

Cando oíron do voo, os pais de Acosta horrorizáronse. Estaban seguros que ningún home casaría cunha muller que fixera tal cousa, así que se encargaron de calar a historia ata moitos anos despois, cando na década de 1930 ela a contou ao seu marido e a un oficial naval novo chamado Tenente George Calnan durante unha cea.

Acosta é a única persoa á que Santos-Dumont permitiu voar nunha das súas aeronaves. Ademais, Santos-Dumont, solteiro empedernido sen lazos románticos coñecidos, conservou unha fotografía de no seu escritorio xunto un vaso de flores frescas durante toda a súa vida. Non obstante, non existen evidencias de que Santos-Dumont e Acosta permanecesen en contacto despois do voo. Sobre a morte de Santos-Dumont, Acosta dixo que apenas o coñecía.

Defensa do coidado ocular[editar | editar a fonte]

En 1922, Aida sufriu un glaucoma. O seu oftalmólogo foi o célebre especialista William H. Wilmer, a quen a revista Time definiu como "o mellor cirurxián ocular que os Estados Unidos nunca tiveron".[7] Finalmente perdeu a visión dun ollo, mais o doutor Wilmer salvoulle o outro, e inspirouna a organizar unha campaña de recollida de fondos que resultou na consecución de tres millóns de dólares para o establecemento do Instituto de Ollos Wilmer no Hospital Johns Hopkins, primeiro instituto de ollos nos Estados Unidos.[2][8][9] En 1945 converteuse na directora executiva do Eye-Bank for Sight Restoration de Nova York, primeiro banco de ollos do país.[10]

Falecemento[editar | editar a fonte]

Acosta faleceu en Bedford, Nova York, aos 77 anos.[11]

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Aida de Acosta casou en dúas ocasións:

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Ruíz, Vicki; Sánchez Korrol, Virginia (2006). Latinas in the United States: a historical encyclopedia. Indiana University Press. p. 189. ISBN 0-253-34681-9. 
  2. 2,0 2,1 Hess, Stephen (1997). America's political dynasties. Transaction Publishers. p. 268. ISBN 1-56000-911-X. 
  3. "Milestones". Time. 8 de xuño de 1962. 
  4. Block, Maxine; Anna Herthe Rothe; Marjorie Dent Candee (1954). Current Biography Yearbook. H. W. Wilson Co. p. 115. 
  5. "Women in Transportation: Changing America's History, Reference Materials" (pdf). U.S. Department of Transportation. marzo de 1998. p. 10. 
  6. "She Beat Wright Bros. – American Girl Flew First Powered Aircraft". Eugene Register-Guard. 12 de agosto de 1953. 
  7. "Medicine: At Johns Hopkins". Time. 28 de outubro de 1929. 
  8. "Eye Hospital". Time. 23 de febreiro de 1925. 
  9. "Medicine: Wilmer Institute". Time. 9 de novembro de 1925. 
  10. "History". The Eye-Bank for Sight Restoration. Arquivado dende o orixinal o 01 de xuño de 2009. Consultado o 26 de xuño de 2009. 
  11. "Milestones". Time. 9 de xuño de 1962. 
  12. Alva Root casou en 1935 con Charles Fiske Bound.
  13. "Miss Ada De Acosta Bride Of Oren Root; Bridegroom a Nephew of Secretary Root and Manager of the Metropolitan Railway. Elihu Root at Wedding" (PDF). The New York Times. 6 de novembro de 1908. p. 7. 
  14. Pace, Eric (16 de xaneiro de 1995). "Oren Root, 83, Banking Official And a Rockefeller Adviser, Dies". The New York Times. Consultado o 23 de abril de 2010. 
  15. "Son Born to Mr. and Mrs. Oren Root". The New York Times. 14 de xuño de 1911. 
  16. "Daughter Born to Mrs. Oren Root" (PDF). The New York Times. 3 de maio de 1914. 
  17. "HOLIDAY PARTY HELD FOR ALVA DE A. ROOT; Mrs. Henry Breckinridge Entertains for Her Debutante Daughter at Colony Club". The New York Times. 20 de decembro de 1932. 
  18. "Society's kiddies" (PDF). New York Tribune. 29 de xullo de 1917. Consultado o 2009-06-27. 
  19. "Breckinridge, Henry Skillman". ourcampaigns.com. Consultado o 26 de xuño de 2009. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]