Aethelbald de Wessex

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Aethelbald de Wessex, nado en 834 e finado o 20 de decembro de 860, foi un rei de Wessex, na Inglaterra anglosaxoa.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Era o segundo dos fillos varóns -6 en total- de Aethelwulf, rei de Wessex e da súa primeira esposa, Osburga. A morte do seu irmán máis vello, Aethelstan de Kent (851) converteuno no herdeiro da coroa.

Partindo o seu pai en peregrinación a Roma xunto ao seu fillo menor Alfredo, aproveitou a súa ausencia á morte da súa nai (855) para destronalo e asumir o control de Wessex; pero volvendo o rei ao ano seguinte (856), logrou depor facilmente ao seu fillo e retomar o control do reino. Ao morrer o rei Aethelwulf o 13 de xaneiro de 858, Aethelbald sucedeuno no trono de Wessex. Aínda que criticara o matrimonio do seu pai coa filla do rei de Francia Carlos o Calvo, non dubidou en casar coa súa viúva, Judith de Francia (febreiro de 858). Desta unión naceu un fillo, Archibaldo o Mozo, pero o matrimonio considerouse incestuoso e escandalizou ao pobo de Wessex. Presionado polo bispo de Winchester, Aethelbald foi obrigado a separarse de Judith e finalmente o matrimonio foi anulado pouco antes da súa morte (860).

Destacouse no combate e foi ese carácter marcial o que lle valeu o recoñecemento da mocidade de Wessex, pero morreu sendo impopular o 20 de decembro de 860, aos 26 anos de idade, sendo sepultado na abadía de Sherborne, en Dorset.

Sucedeuno no trono o seu irmán Aethelberht de Wessex, quen xa era rei de Kent.