Adrineh Simonian

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Adrineh Simonian (nada antes do 1977 en Teherán ) é unha cantante de ópera armenia- austríaca (mezzosoprano). Cantou papeis principais no Volksoper Wien e apareceu en numerosas etapas en toda Europa. Hoxe actúa como feminista de pornografía artística experimental.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Simonian provén dunha familia armenia e vive en Viena desde 1977. Estudou inicialmente violín, piano e canto na Hochschule für Musik und darstellende Kunst Wien Universidade de Música e Artes Escénicas de Viena, pero finalmente completou a súa aprendizaxe de ópera e opereta no Konservatoriums der Stadt Wien (Conservatorio da cidade de Viena) e graduouse con honores. No Hans-Gabor-Belvedere-Gesangswettbewerb, Concurso Internacional de Canto de Belvedere Hans Gabor 2000, gañou o terceiro Prezo na categoría Opera.[1]

En 2000 debutó na opereta de Johann Strauss One Night in Venice na Ópera de Viena (Wiener Kammeroper) e cantou o ano seguinte na opera Die_Fledermaus (O Morcego) .

De 2001 a 2014, Adrineh Simonian actuou regularmente no escenario do Volksoper_Wien (Volksoper Wien). Asumiu papeis secundarios, pero tamén principais, como o compositor Strauss en Ariadne en Naxos por Hofmannsthal, as historias de Giulietta Hoffmann, o Hansel en Hansel_und_Gretel_(Oper) de Humperdincks ou o papel protagonista de Carmen von Mérimée / Bizet. O seu repertorio Mozart incluía o Cherubino en Le nozze di Figaro, Zerlina e Donna Elvira en Don Giovanni, ou Lady in the Magic Flute e Annio La clemenza di Tito . De Rossini cantou Zaida en Il turco en Italia, así como Tisbe e Angelina La Cenerentola, de Verdi a Flora Bervoix La traviata, de Puccini a Suzuki e Kate Pinkerton en Madama Butterfly, a Frugola no Ciesca de Gianni_Schicchi Gianni Schicchi, de Puccini. . Para os seus papeis de ópera dos anos 20. A finais do século XIX, os estranxeiros incluíron á princesa Rusalka de Dvořák, Concepción, en Ravel Die_spanische_Stunde (A hora española) e Hermia no A Midsummer Night’s Dream (O soño dunha noite de verán) de Britten.

Simonian tamén apareceu regularmente en operetas no Volksoper, por exemplo na baile de ópera en Heuberger, en Suppés de Boccaccio_ e de novo en Eine_Nacht_in_Venedig Eine Nacht in Venedig, (Unha noite en Venecia). Tamén encarnou ao Manja na Graffin_Mariza Gräfin Mariza (Condesa Mariza) e á valenciana na Die_lustige_Witwe (A leda viua) .

Aparicións bel canto[editar | editar a fonte]

A cantante tamén tocou varios recitais e concertos orquestais. En 2004 actuou con Dave_Brubeck e o seu cuarteto no Großen Festspielhaus]de Salzburgo. Actuou no Wiener_Musikverein e na Wiener_Konzerthaus A casa concerto de Viena, en París e Roma. En Copenhague actuou como Tamiri nun concerto de Il_re_pastore de Mozart, baixo a dirección de Adam_Fischer. Outros coñecidos directores de orquestra cos que traballou foron: Philippe_Auguin, Fréderic Chaslin, Alfred Eschwé, https://de.wikipedia.org/wiki/Marco_Guiaroini, Leopold_Hager Leopold Hager], Michael Halász, Martin_Haselböck, Thomas_Hengelbrock, Ernst_Märzendorfer Ernst Märzendorfer, Marc_Piollet, Donald_Runnicles Donald Runnicles] und Claude_Schnitzler.

Como cantante de ópera, Simonian actuou no Stadttheater_Klagenfurt Teatro Estatal de Klagenfurt a Ottavia en di_Poppea", no Theatre_du_Capitole de Toulouse, Oberon de Elektra , así como na Opéra de Nice, (na flauta máxica ). En 2005 estreou como Enrichetta no I puritani de Bellini e máis tarde cantou a Lucienne na Die_tote_Stadt (cidade morta) de Erich Wolfgang Korngold na Wiener_Staatsoper (Opera estatal de Viena). En 2008 recibiu excelentes críticas pola súa composición de Petrus na Pasión de Nostro Signore Gesu Christo de de Josef Mysliveček no Festival_Retz, onde tamén cantou o Dido en Dido e Aeneas de Henry Purcell en 2010. No verán de 2013, asumiu o papel de Hänsel na nova produción de Josef Köpplingers, no Opernfestspiele_Jennersdorf (festival de ópera Jennersdorf) . A isto seguiu Juno en Handel's Semele_(H%C3%A4ndel) Semele] no Teatro de Múnich no Theater am Gärtnerplatz, no Aldonza en Der_Mann_von_La_Mancha_(Musical) (Un home da Mancha) no Stadttheater_Baden. En 2014, a cantante despidiuse do Bell Canto co papel principal na Juditha_triumphans Juditha triumphans] (O triumfo de Judith) de Vivaldi no Festival Retz do Opernbühne.

Pornografía experimental[editar | editar a fonte]

En xaneiro de 2016, Simonian presentou o sitio web Art_House_Vienna que segundo a súa propia declaración produce "pornografía artística experimental", cita textual do periodico Kurier_(Tageszeitung) cun contido, "feminista porno".[2] O seu compañeiro como produtor é o científico cultural e o profesor universitario Patrick_Catuz. Os primeiros formatos presentados polo sitio web son Blind Date[3], primeiros encontros nos que as dúas partes están vendadas, e Blackbox[4], un espazo baleiro no que os artistas só ou en parellas quedan na liberdade de actuar como desexen. "Unha cámara grúa estática filmada estáticamente dende arriba, dúas máis do lado. Os técnicos da video producción non está presente". Simonian entón corta un clip do material xerado nesas gravacións.

Cita[editar | editar a fonte]

O que significa para min feminismo é que poder amosar todas as visións dunha muller. As partes sexuais nun close up, ou plano cercano é aburrido. Todo o mundo sabe como é. Eu estou mais interesada na psycoloxía da sexualidade e a autenticidade na representación do acto sexual

Dende os anos 70 existe un colectivo de mulleres que loitan pola represención e escenificacion positiva no cinema erótico. Este movemento chamase "Feminismo sexual positivo", mais tarde pasa a ser o "PorYes" con relación a Alice Schwarzer. Esta loitadora feminista iniciou a campaña no 1987 "PorNo" contra a pornografía cinematográfica existente.

Entrevista a A. Simonian no periódico Berlín Kurier o 28 de marzo de 2017[5]

Gravacións (selección)[editar | editar a fonte]

  • Tomaso Albinoni : Il Nascimento dell'Aurora . Clemencic Consort, Director: René Clemencic ; 2003
  • Joseph Haydn : La Galatea . Haydn Sinfonietta Vienna, director: Manfred Huss . Con Bernard Richter (Acide), Raffaella Milanesi (Galatea), Jennifer O'Loughlin (Glauce e Polifemo), Iván Paley (Nettuno) e Adrineh Simonian (Tetide); 2009
  • Hans Gál : Organ Works . Academia de Viena, director: Martin Haselböck . Con István Mátyás (órgano), David Pennetzdorger (violoncelo) e Adrineh Simonian.

Enlaces externos[editar | editar a fonte]

Referencias[editar | editar a fonte]

  1. International Hans Gabor Belvedere Singing Competition, Kategorie Winners, abgerufen am 26.
  2. Martin Stepanek: Opernsängerin produziert feministische Pornos: "Aufgeilen ist mir zu wenig", Kurier (Wien), 25.
  3. "BLIND DATE". Experimentelle Pornographie (en alemán). Consultado o 2019-05-15. 
  4. "BLACKBOX". Experimentelle Pornographie (en alemán). Consultado o 2019-05-15. 
  5. "„Echter Sex sieht anders aus“: Opernsängerin gibt Karriere auf – um Pornos zu drehen". Berliner-Kurier.de (en alemán). 2017-03-28. Consultado o 2019-05-15.