Adela Muñoz Páez

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Adela Muñoz Páez
Adela Muñoz Páez.png
Nome completoAdela Muñoz Páez
Nacemento1958
 A Carolinha
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónquímica, profesora universitaria e escritora
editar datos en Wikidata ]

Adela Muñoz Páez, nada en La Carolina (Xaén) en 1958, é unha química española especialista en espectroscopía de Absorción de Raios X (EXAFS) aplicada á caracterización de materiais.[1]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

É catedrática de Química Inorgánica e profesora das facultades de Química e Física da Universidade de Sevilla. Foi vicedirectora do Instituto de Ciencia de Materiais de Sevilla de 1998 a 2010. Para o seu traballo de investigación traballou en fontes de radiación sincrotrón de Gran Bretaña, Xapón e España así como a fonte europea, ESRF, situada en Grenoble (Francia), nas cales fixo uso das Espectroscopías, EXAFS e XANES, para estudar a estrutura de sistemas amorfos. Publicou máis de 75 artigos en revistas internacionais, dirixiu varias teses doutorais e proxectos de investigación e formou parte de números comités de avaliación científica nacionais e internaciones, como a Comisión Nacional de Avaliación de Actividade Investigadora, (CNEAI) a Fonte Europea de Radiación Sincrotrón, ESRF, ou a instalación europea Láser de Electróns Libres, XFEL, en Hamburgo (Alemaña). Realizou estancias de investigación nas universidades de Eindhoven (Holanda), Oxford (GB) e Osaka (Xapón) e en centros de investigación de Mar da Prata (Arxentina), Lausana (Suíza) e no ESRF.

Nos últimos anos realiza tarefas de divulgación científica, publicando máis de cen artigos en prensa escrita e dixital e impartido máis de oitenta conferencias, nas que se ocupou fundamentalmente das mulleres científicas. Publicou os ensaios Da cicuta ao polonio (Debate, 2012), traducido ao polaco en 2014, A boa morte (Debate 2013), que trata sobre a eutanasia, e as biografías Marie Curie e Antoine Lavoisier (RBA, 2013 Grandes Ideas da Ciencia) traducidas ao italiano, francés, ruso e portugués dos que en conxunto se imprimiron máis de 150.00 exemplares. A biografía de Marie Curie foi reeditada por National Geographic e está á venda en librarías e en Amazon desde xaneiro de 2018. En febreiro de 2017 publicou SABIAS. A cara oculta da Ciencia, tamén con Debate e en xullo dese ano a edición flash de SABIAS na Segunda República española, que están a ter unha gran repercusión. Participou en máis de oitenta actos de presentación de ambos os libros desde a súa publicación e ten previstos varios máis. Desde 2008 mantén a web http://hypatia.es/, que recolle as súas actividades de divulgación científica.

En decembro de 2015 presentouse ás eleccións a reitora da Universidade de Sevilla. Desde febreiro de 2016 interpreta a Marie Curie nunha obra teatral dirixida a alumnos de primaria e secundaria, con gran éxito de público -24 representacións e máis de 6000 espectadores- e crítica -Premio Equitat da Universitat Oberta de Catalunya en maio 2017-. En xaneiro de 2018 dedicáronlles unha reportaxe no programa Lab24h de TV2

En 2015 foille concedido o premio Meridiana do Instituto da Muller da Xunta de Andalucía pola súa traxectoria persoal e profesional.

Desde maio de 2017 publica un artigo mensual de divulgación científica no Xornal de Cataluña

Desde febreiro de 2018 é presidenta do nodo Andaluz da Asociación de Mulleres Investigadoras e Tecnólogas, AMIT-A. Formou parte da ONG ASDHA, en defensa dos dereitos humanos en Afganistán, e desde 2015 forma parte da ONG Alianza pola Solidariedade que desenvolve proxectos de cooperación de axuda mulleres no Mediterráneo e Latinoamérica.

Obra[editar | editar a fonte]

É coautora de máis de cen artigos en revistas científicas internacionais e artigos sobre mulleres científicas.[2]

  • Marie Curie. Debate. 2020. ISBN 978-84176368-0-7
  • Sabias. Debate. 2017. p. 368. ISBN 978-84-9992-702-2.
  • Sabias na Segunda República. Flash Ensaio. 2017.
  • Lavoisier. La química moderna. La revolución está en el aire. RBA. 2013. ISBN 978-84-473-7670-4. 
  • Marie Curie. La radiactividad y los elementos. RBA. ISBN 978-84-473-7645-2. 
  • Historia del veneno. De la cicuta al polonio. Debate. ISBN 978-84-9992-088-7. 
  • Lavosier. La nouvelle chimie. París. RBA. 
  • O segredo mellor gardado da materia. RBA. 2013. p. 152.
  • A boa morte. Endebate. 2013. ISBN 9788499923246

Notas[editar | editar a fonte]