Abadía de Saint-Wandrille de Fontenelle

	Instancia de abadía real
	Cargo dirixente Q125555739

Abadía de Saint-Wandrille de Fontenelle
	Rives-en-Seine
	(2008)
	Instancia de abadía real
	Cargo dirixente Q125555739
Características
	Estilo arquitectura carolinxia
	Relixión catolicismo
	Orde relixiosa Orde de San Bieito
	Rito litúrxico rito romano
	Situación patrimonial monumento histórico clasificado ; Período: 1862 - ; monumento histórico clasificado ; Período: 18 de abril de 1914 - ; monumento histórico clasificado ; Período: 10 de xullo de 1995 -
Datas
	Fundación / creación século VII
Localización
	Situado en Rives-en-Seine, Seine-Maritime, Normandía, Francia Metropolitana, Francia
	Situado na entidade eclesiástica Q100985112
	Sede Rives-en-Seine
	Diocese Arquidiocese de Rouen (pt)
	Coordenadas 49°31′46″N 0°46′00″L / 49.529561111111, 0.76655
VIAF
Códigos e identificadores
VIAF
VIAF	141460353
ISNI	0000000406407418
Freebase	/m/09nh4j
Fontes e ligazóns
	Páxina WEB st-wandrille.com
	Descrito pola fonte Enciclopedia Católica ; Encyclopædia Britannica ; Tema: 1911 Encyclopædia Britannica/Saint-Wandrille (en)
	Wikidata G:Commons C:Commons

A abadía de Saint-Wandrille, antigamente chamada abadía de Fontenelle, é unha abadía beneditina situada no departamento de Seine-Maritime, na rexión de Normandía (Francia).

Instaurada no século VII, aínda hoxe está parcialmente en pé. Desde 1862 está baixo protección como monumento histórico.^[1]

Historia

San Wandrille fundou en 649 a abadía de Fontenelle, sobre unha propiedade concedida por Erquinoaldo, mordomo de palacio de Neustria. En 787, por orde de Carlomagno, Landry, abade de Jumièges e Ricardo, conde de Ruan estableceron un políptico, hoxe perdido. Foi a terceira abadía da provincia de Ruan, despois de Saint-Ouen e de Saint-Evrault.

Nunha carta de Carlos o Calvo datada o 21 de marzo de 854, pódese ler que os relixiosos de Fontenelle posuían bens en Le Pecq (Yvelines), en Chaussy-en-Vexin (Val-d'Oise), en Pierrepont, na comuna de Grandcourt (Somme), Bution (lugar aínda sen localizar, pero probabelmente cerca de Arpajon) e Marcoussis en Essonne.

A abadía contaba con 4 264 leiras e 28 muíños, ademais doutras propiedades, que, porén, se perderon practicamente por mala xestión.^[2]

Contra 858 foi saqueada polos normandos e abandonada.

Contra 960, Ricardo I de Normandía propiciou o restablecemento dos monxes levados por Gérard de Brogne. Roberto o Magnífico emitiu cartas para a devolución das propiedades usurpadas.

A lenda di que o cabaleiro normando Roxerio de Hautreville, futuro primeiro conde de Sicilia, namorou de Xudite de Évreux cando a viu na abadía, onde a enviaran xunto coa súa irmá Emma. A parella casaría en 1061 na cidade calabresa de San Martino di Taurianova.^[3]^[4]

Durante as Guerras de relixión de Francia, en maio de 1562, os protestantes e os seus seguidores saquearon a abadía.

A Revolución francesa suprimiu a institución e a pedra dos edificios góticos reutilizouse noutras construcións.

Desde 1862 está baixo protección como monumento histórico.

Edificios

Único claustro gótico completo na Alta Normandía
Gran refectorio
Patio de honor
Ruínas da abadía gótica
Granxa medieval

Notas

↑ Abbaye de Bénédictins Saint-Wandrille dite Abbaye de Fontenelle en pop.culture.gouv.fr (en francés).
↑ Kuchenbuch, Ludolf (1991): Grundherrschaft im früheren Mittelalter. Idstein, Darmstadt, Hesse, Alemaña: Schulz-Kirchner Vlg.
↑ Malaterra, Goffredo (2005): The deeds of count Roger of Calabria and Sicily and of his brother duke Robert Guiscard. Ann Arbor, Míchigan, USA: The University of Michigan Press. ISBN 0-4721-1459-X.
↑ Norwich, John Julius (2004): The Normans in Sicily. The Normans in the South 1016-1130 and the Kingdom in the Sun 1130-1194. Londres, RU: Penguin Books. ISBN 978-0-1401-5212-8.

Véxase tamén

Ligazóns externas

Abadía de Saint-Wandrille (en francés).

[1] Abbaye de Bénédictins Saint-Wandrille dite Abbaye de Fontenelle en pop.culture.gouv.fr (en francés).

[2] Kuchenbuch, Ludolf (1991): Grundherrschaft im früheren Mittelalter. Idstein, Darmstadt, Hesse, Alemaña: Schulz-Kirchner Vlg.

[3] Malaterra, Goffredo (2005): The deeds of count Roger of Calabria and Sicily and of his brother duke Robert Guiscard. Ann Arbor, Míchigan, USA: The University of Michigan Press. ISBN 0-4721-1459-X.

[4] Norwich, John Julius (2004): The Normans in Sicily. The Normans in the South 1016-1130 and the Kingdom in the Sun 1130-1194. Londres, RU: Penguin Books. ISBN 978-0-1401-5212-8.

[1]

[2]

[3]

[4]