A. J. Watson

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
Watson
O Watson-Offenhauser de 1958 que gañou as 500 Miglia di Monza con Jim Rathmann.
Nome completo Flag of the United States.svg A. J. Watson
Bandeira Flag of the United States.svg
Baseada en Estados Unidos
Tempadas en activo 9 (1950-1953 e 1956-1960)
Número de pilotos Flag of the United States.svg Pat Flaherty
Flag of the United States.svg Rodger Ward
Flag of the United States.svg Jim Rathmann
Debut 500 Millas de Indianapolis de 1950
Carreiras 9
Campionatos de Construtores 0
Campionatos de Pilotos 0
Vitorias 3
Pole positions 2
Voltas Rápidas 1
Puntos totais 0
Derradeiro GP 500 Millas de Indianapolis de 1960


A. J. Watson , nado en California o 8 de maio de 1924 e finado o 12 de maio de 2014 foi un construtor de coches e xefe de mecánicos estadounidense. Participou desde 1949 ata 1984 nas 500 Millas de Indianápolis, gañou a carreira seis veces como construtor de coches, 3 delas cando formaba parte do Campionato Mundial de Fórmula 1. A súa primeira vitoria como construtor coche chegou en 1956 cando Pat Flaherty logrou a vitoria nese ano na Indy 500. Watson gañara o ano anterior como xefe de equipo de Bob Sweikert.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nativo do sur de California, Watson chegou a Indianápolis en 1948, pero perdeuse a carreira. Volveu ao ano seguinte cun coche de fabricación caseira e non se clasificou. Durante os seguintes 11 anos, os seus coches non só cualificaban, senón que foron líderes en moitos anos. De 1955 a 1958 asociouse co equipo de John Zink, e desde 1959 con Bob Wilke. Os seus coches dominaron a carreira ata 1964. Malia que a continuou participando durante outras dúas décadas, nunca foi capaz de recuperar a posición privilexiada do seu apoxeo.

En 1964, con moitos equipos seguindo o exemplo de Lotus Watson construíu un par de coches con motor traseiro. Funcionaron razoablemente ben, pero non puideron reproducir o éxito que tivo co seu motor dianteiro "roadster". Construíu coches de motor traseiro monocasco en 1966 e 1967 cun éxito cada vez menor.

De 1969 ata 1977, Watson correu con Eagles e logo construíu unha pequena serie de novos automóbiles derivados do "Watson" en 1977, 1978 e novamente en 1982, baseados nos deseños de Lightning e March antes de retirarse. Frecuentemente aparece na folla de entrada da Indy 500 como un "estratego de carreira" para PDM Racing, aínda que o seu rol co equipo foi en gran parte honorario. Morreu o 12 de maio de 2014 á idade de 90 anos.[1]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]