Ángela Santamarina Alduncín

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Ángela Santamarina Alduncín
Nacementoxaneiro de 1863
 Buenos Aires
Falecemento5 de xullo de 1956
 Ourense
NacionalidadeArxentina
Ocupaciónfilántropa e nobre
editar datos en Wikidata ]

Ángela Santamarina Alduncín, nada no Tandil, (Buenos Aires, Arxentina) en xaneiro de 1863 e finada en Ourense o 5 de xullo de 1956, foi unha nobre e filántropa galega.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Era filla do ourensán Ramón Santamarina Valcárcel e de María Ángela de Alduncín Gaspuy. A súa nai morreu cando ela tiña tres anos, e ela e os seus irmáns quedaron ao cargo da súa tía Dolores Santamarina. Esta estivera casada con Rafael Vidal, e fora nai de Alejandro Vidal Santamarina. Logo de quedar viúva casou con Antonio Varela Bahamonde. Os irmáns de Ángela Santamarina decidiron regresar a Arxentina, pero ela quedou a vivir en Ourense e adoptou o apelido do marido da súa tía, polo que foi coñecida tamén como Angelita Varela.

Casou co fidalgo Isidoro Temes Sáenz, que finou en 1918. En 1920 o rei Afonso XIII rehabilitou o condado do Val de Ouselle, e a súa tía Dolores cedeullo a Ángela. En 1924 mercou o título de marquesa de Atalaya Bermeja.

O feito de que o seu pai a deixase nunha boa posición económica fixo que seguise facendo obras de caridade, ao igual ca a súa tía. Amais, adoitaba acoller na súa casa de Ourense visitantes ilustres. En 1925 foi nomeada presidenta de honra da Cruz Vermella Española, e condecorada coa Gran Cruz de Beneficencia. O seu confesor era o sacerdote Antonio Rey Soto, a quen axudou a reunir a súa biblioteca persoal, conservada no Convento de San Xoán de Poio.

Creou a fundación Santamarina-Temes, encargada da xestión do complexo do Santo Anxo, onde se conservan todas as súas propiedades, como pezas de cerámica de Sargadelos, obras pictóricas ou xoias.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]