Zona de subdución

Esquema dunha zona de subducción no que se pode apreciar a converxencia entre dúas placas tectónicas.

Unha zona de subdución é unha área de converxencia de placas tectónicas, onde unha das placas desliza por baixo da outra. As zonas de subdución son áreas onde o alastramento oceánico iniciado dos rifts atopa compensación, isto é, onde as placas desaparecen. Este movemento descendente provoca a fusión do manto subxacente e induce ao vulcanismo.

As maiores zonas de subdución atópanse no Océano Pacífico, ao longo da costa Oeste de América do Sur e mais do Norte. A cordilleira dos Andes e os seus volcáns é o maior exemplo de vulcanismo asociado a zonas de subdución.

As zonas de subdución son potenciais focos sísmicos. Os terremotos de consecuencias máis devastadoras están normalmente asociados a este encadramento xeolóxico. A fricción de dúas placas pode provocar a liberación repentina de enormes cantidades de enerxía, que resultaría nun terremoto. Algúns exemplos de sismos asociados a zonas de subdución son:

• O terremoto de Lisboa de 1755 (subdución incipiente do Océano Atlántico)
• O terremoto do Océano Índico de 2004.