Xudite de Baviera

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Xudite na crónica dos güelfos.

Xudite de Baviera, nada sobre o 805, morta o 19 de abril do 843, foi emperatriz carolinxia, esposa de Luís o Piadoso. Era filla do nobre Welf I señor de Altdorf e Ravensburg en Baviera[1].

Traxectoria[editar | editar a fonte]

O febreiro do 819, un ano despois da morte de Ermengarda de Hesbaye, casou con Luís o Piadoso en Aquisgrán. Foi a nai de:

Exerceu gran influencia no emperador, que a partir do 822 empezouse a distanciar dalgúns dos seus conselleiros. Ao nacemento do fillo Carlos, o repartimento do imperio tal como estaba establecido entre os tres fillos varóns de Ermengarda de Hesbaye (Lotario, Pipino e Luís) quedou en cuestión, e Xudite vai facer presión para que o seu fillo estivese incluído. O 829 Luís establecía un novo repartimento, provocando a rebelión de Lotario.

A situación empeorou o 833 e Luís foi deposto polos seus fillos, collendo o poder Lotario e procedeuse a un novo repartimento. Xudite foi desterrada a un convento a Tortona en Italia[2]

En abril do 834 Xudite puido volver, logo da derrota e fuxida de Lotario e Luís foi restablecido no poder.[3] Desde a morte do seu marido en 840, seguiu nas loitas ao seu fillo Carlos.

Morreu o 19 de abril do 843, tres anos despois do seu marido.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Xenealoxía de Xudite
  2. Léon Vanderkindere, La Formation territoriale des principautés belges au Moyen Âge, editado por H. Lamertin, Bruxel·lles 1902, reeditado 1981
  3. Jean Moeller, Précis do histoire leva Moyen Âge, Vanlinthout et Vandezande, Louvain, 1841

Véxase tamén[editar | editar a fonte]