Iacarta

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Xacarta")
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.

Coordenadas: 6°12′S 106°48′E / 6.200°S 106.800°E / -6.200; 106.800

Iacarta
Jakarta (en indonesio)
Flag of Jakarta.png Jakarta COA.svg
Jakarta Pictures-3.jpg
Imaxes de Iacarta
Situación xeográfica
Iacarta en Indonesia
Iacarta
Iacarta
País Flag of Indonesia.svg Indonesia
Rexión
Provincia Iacarta
Xeografía
Altitude 7 msnm
Superficie 740´28 km²
Poboación
Poboación 8.792.000 hab. (2008)
Densidade 12.957´31 hab/km²
Información
Código postal
Alcalde Joko Widodo (2012)
Páxina web www.jakarta.go.id

Iacarta (Jakarta en bahasa indonesio) é a capital de Indonesia, así como a maior cidade do país con 8.792.000 habitantes e coa área metropolitana chega aos 16.000.000, localízase na illa de Xava, na área lingüística sundanesa, aínda que a lingua maioritaria da cidade é o bahasa indonesio. Iakarta é a undécima cidade máis poboada do planeta e a súa área metropolitana é coñecida como Jabodetabek. É o centro político, industrial e financeiro do país.

A cidade foi coñecida ao longo da súa historia como Sunda Kelapa (397-1527), Jayakarta (1527-1619), Batavia (1619-1942) e Djakarta (1942-1972).

Historia[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Historia de Iacarta.

Iakarta empezou como un pequeno porto xunto a un monte á beira do río Ciliwung no século XV. Algúns europeos falan dun asentamento denominado Kalapa. Era o maior porto do reino hindú de Sonda.

A primeira flota europea, que chegou tivo lugar en 1513 cando catro buques portugueses chegaron procedentes de Malaca, os portugueses estaban buscando unha ruta para as especias e, en particular, pementa.[1] O Reino da Sonda fixo un acordo de paz con Portugal pra permitir que en 1522 os portugueses construísen un porto co fin de defendelos contra o aumento de poder do Sultanato de Demak do centro de Xava.[2] A cidade foi atacada por un mozo guerreiro de nome Fatahillah dirixente dun reino veciño, logo do cal o 22 de xuño de 1527 cambiou o nome de Kalapa por Jayakarta.[2]

A sé do Gobernador Xeral de VOC. O edificio agora serve como Museo Histórico de Iakarta.

Os holandeses chegaron a Jayakarta a fins do século XVI e en 1619 a forzas da Compañía Holandesa das Indias Orientais, dirixidas por Jan Pieterszoon Coen conquistaron a cidade. Renombraron a cidade como Batavia. As oportunidades comerciais atraeron a Indonesia, sobre todo, a inmigrantes chineses. As tensións creceron cando o goberno colonial tratou de restrinxir a migración chinesa a través das deportacións. O 9 de outubro de 1740, 5.000 chineses foron masacrados e, ao ano seguinte, os habitantes chineses foron trasladados a Glodok fóra das murallas da cidade.[3] En 1818 completouse o Koningsplein, agora Merdeka Square, e Kebayoran Baru que foi a última zona residencial holandesa construída.[3]

Finalmente os xaponeses ocupárona en 1942, chamándoa co actual nome. Logo da ocupación os grupos xa habitados mobilizáronse ideolóxicamente, así foi como estableceron o seu primeiro goberno republicano en 1950 con capital en Iakarta.[3] O presidente da fundación de Indonesia, Sukarno, prevía a Iakarta como unha gran cidade internacional. Por esa razón instigou grandes proxectos financiados polo goberno. Os proxectos incluían en Iakarta unha autopista en forma de folla de trevo, un gran bulevar (Jalan Sudirman), monumentos como o Monumen Nasional, os principais hoteis, e un novo edificio para o parlamento.

En 1966, Iakarta foi declarada un "distrito capital" (Daerah khusus ibukota), polo tanto, obtivo unha condición aproximadamente equivalente á dun estado ou provincia.[4] O Tenente Xeral Ali Sadikin desempeñou o cargo de gobernador desde ese momento ata 1977; rehabilitou estradas e pontes, alentou as artes, construíu varios hospitais, e un gran número de novas escolas. Así mesmo, autorizou aos habitantes dos barrios pobres para os novos proxectos de desenvolvemento e tratou de eliminar a prohibición dos rickshaws (vehículo lixeiro de dúas rodas que se despraza por tracción humana) e os vendedores ambulantes. Tamén comezou a controlar a migración á cidade co fin de frear a aglomeración e a pobreza.[5] A redistribución da terra e o investimento estranxeiro contribuíu a un auxe inmobiliario que cambiou a cara da cidade.[6] O auxe terminou coa crise financeira asiática en 1997 e 1998. O presidente Suharto, comezou a perder o seu control e as tensións chegaron a o punto máis alto en maio de 1998, cando catro estudantes foron mortos a tiros na Universidade de Trisakti polas forzas de seguridade; durante catro días de disturbios que se produciron como consecuencia da perda dun total estimado de 1.200 vidas e 6.000 edificios que foron danados ou destruídos.[7] Suharto dimitiu como presidente, pero Iakarta seguiu sendo o punto focal do cambio democrático en Indonesia.[8]

Xeografía[editar | editar a fonte]

A cidade aséntase sobre a costa noroeste da illa de Xava , xunto ao río Ciliwung a bahía de Iakarta , que é unha entrada do mar de Xava . A parte norte de Iakarta está constituída sobre unha terra plana, aproximadamente a oito metros por encima do nivel do mar, o que contribúe a que se formen as habituais inundacións . A zona sur da cidade é máis montañosa. Hai aproximadamente trece ríos que conflúen en Iakarta, sobre todo desde as partes montañosas do sur da cidade cara ao norte e en dirección ao mar de Xava. O río máis importante é o Ciliwung, que divide a cidade en dúas zonas, leste e oeste. Jakarta limita xeográficamente coa provincia de Xava Barat ao leste e con Banta ao oeste.

As Miles de Illas (Kepulauan Seribu, en indonesio, e Thousand Islands, en inglés), que son unha parte da rexión administrativa de Iakarta, están situadas na bahía de Iakarta. As 105 illas que as forman esténdense ao longo de 45 quilómetros ao norte da cidade, aínda que a illa máis próxima atópase a só uns quilómetros de terra firme.

Clima[editar | editar a fonte]

Iakarta posúe un clima ecuatorial (Af, de acordo co sistema de clasificación climática de Köppen). Localizada na parte occidental de Indonesia, a súa época máis chuviosa é xaneiro cunhas precipitacións medias mensuais de 350 mm, mentres que a súa época máis seca é agosto, cunha media de 60 mm.[9] A cidade ten altos niveis de humidade e a temperatura diaria oscila entre os 25 °C hasta os 38 °C.[10]

Administración[editar | editar a fonte]

Corte Suprema de Indonesia en Iakarta.

Oficialmente, Iakarta non é unha cidade senón unha provincia co estatus especial de capital de Indonesia. A súa administración é como a de calquera outra cidade indonesia. Por exemplo: Iakarta ten un gobernador (no canto dun alcalde), e divídese en varias rexións cos seus propios sistemas administrativos. Iakarta como provincia está dividida en cinco cidades (kota), antes municipios, cada un dirixido por un alcalde, e unha rexencia (kabupaten) dirixida por un rexente. En agosto de 2007, Iakarta celebrou as súas primeiras eleccións para escoller un gobernador, que foron gañadas por Fauzi Bowo. Os gobernadores da cidade son elixidos previamente polos parlamentos locais. Isto forma parte do impulso do goberno indonesio da descentralización da política, celebrando eleccións locais directas nalgúns lugares do país asiático.

Lista de cidades de Iakarta:

A única rexencia de Iakarta son as Miles de Illas (Kepulauan Seribu). Son consideradas formalmente como un subdistrito de Iakarta Setentrional.

Cultura[editar | editar a fonte]

Como capital política e económica de Indonesia, Iakarta atrae a moitos turistas estranxeiros e tamén domésticos. Por iso, Iakarta é unha cidade cosmopolita e cunha cultura diversa. Moitos dos inmigrantes da cidade proveñen de distintas partes da illa de Xava, traendo consigo unha mestura de dialectos das linguas xavanesas e sondanesas, así como as súas propias comidas e produtos típicos.

Museo Nacional de Indonesia.

Iakarta é ás veces denominada polos residentes estranxeiros como "O Gran Durián". O durián é unha froita tropical cun cheiro moi distintivo e un sabor xa adquirido. Unha animada metrópoli urbana, Iakarta é coñecida pola súa aglomeración, saturación de tráfico e disparidade de ingresos.

Os betawi (Orang Betawi, ou xente de Batavia) é un termo usado para describir os descendentes da poboación que vive ao redor de Batavia e recoñecida como tribo desde o século XVIII-XIX. Os betawi son a maioría descendentes de grupos étnicos sudasiáticos atraídos a Batavia por necesidades laborais e inclúe xente de varias partes de Indonesia.[11] A linguaxe e cultura destes inmigrantes son distintos dos sondaneses ou xavaneses. A lingua está máis baseada nun dialecto dos malaios do leste e enriquecido por préstamos de palabras do xavanés, chinés mandarín e árabe. Hoxe en día, os dialectos de Iakarta usados pola poboación na cidade está vagamente baseado na lingua betawi.

Hai tamén unha notable comunidade chinesa en Iakarta que leva varios séculos. Oficialmente representan o 6% da poboación de Iakarta, aínda que é posible que esa estimación sexa algo baixa.[12]

Mezquita Istiqlal.

Iakarta ten varios centros de actuacións como o Senaian. A música tradicional adoita atoparse en hoteis de luxo, incluíndo o gamelan e o wayang (palabra indonesia e malaia para o teatro). Como a cidade máis habitada e capital do país, Iakarta recibe continuamente talentos en busca de atopar unha maior audiencia e posibilidades de éxito.

Irónicamente, as artes betawi son raras veces atopadas na cidade debido ao seu baixo perfil e a maioría delas trasladáronse ás fronteiras de Iakarta. É máis fácil atopar cerimonias nupciales xavanesas ou minang que betawi, do mesmo xeito que predomina o gamelan xavanés que o gamelan kromong (mestura entre betawi e música chinesa), tranxidor (mestura entre betawi e música portuguesa) ou marawis (mestura entre betawi e música iamaní). Con todo, algúns festivales como o Jalan Jaksa Festival ou o Kemang Festival tratan de preservar a arte betawi ivitando aos artistas máis representativos da cultura betawi.[13]

A concentración de riqueza e influencia política na cidade é moito máis evidente na súa paisaxe e cultura, un efecto ilustrado pola presenza na cidade de moitas das principais cadeas de comida rápida internacionais, por exemplo..

Relixión[editar | editar a fonte]

O 86% dos habitantes de Iakarta son musulmáns, pertencendo prácticamente todos á vertente suní; con todo tamén hai uns poucos centos de xiítas. Algúns residentes musulmáns practican unha forma particular de islam que denominan Abangan.

O 10% da poboación son cristiáns, sendo o 6,5% de protestantes e o 3,5% restante de católicos. O cristianismo chegou a Indonesia no século XVII a través de misioneiros holandeses e portugueses.

Os hindús e os budistas compoñen o 4% da poboación, na súa maioría pertencentes á minoría chinesa.

Deportes[editar | editar a fonte]

Iakarta foi a cidade sede dos Xogos Asiáticos de 1962.[14]

Problemas[editar | editar a fonte]

As dúas caras de Iakarta: os rañaceos e as chabolas. Un terzo da poboación de Iakarta vive na pobreza.

Sobrepoboación[editar | editar a fonte]

Como en moitas das grandes urbes en países aínda en vía de desenvolvemento, Iakarta sofre importantes problemas de urbanización. A poboación elevouse bruscamente de 1,2 millóns en 1960 a 8,8 millóns en 2004, contando só os seus residentes legais. A poboación da gran Iakarta é estimada en 23 millóns, facendo dela a cuarta área urbana máis poboada no mundo. O vertixinoso aumento de poboación sorprendeu ao propio goberno, a quen lle excedeu a situación e non puido proporcionar as necesidades básicas aos seus residentes.

A cidade atrae a numerosos visitantes, pero, curiosamente, cando máis poboada está Iakarta é nos días laborables da semana, máis que nos fins de semana debido á afluencia de habitantes que residen noutras áreas de Jabotabek. Pola incapacidade do goberno de proporcionar un transporte adecuado á magnitude da urbe, Iakarta sofre graves problemas de saturación de tráfico cada día. A contaminación atmosférica e a xestión de residuos son, xa que logo, outros dos problemas derivados do exceso de habitantes que sofre Iakarta, unha cidade que en 2025 contará cunha poboación de 24,9 millóns sen contar cos millóns de habitantes das áreas periféricas.[15]

Na actualidade, un terzo dos case nove millóns de habitantes de Iakarta vive na máis absoluta pobreza.[16]

Sanidade[editar | editar a fonte]

As terribles inundacións de febreiro de 2007 en Iakarta.

Un estudou revelou que "menos dun cuarto da poboación recibe fontes melloradas de auga. O resto confía nunha variedade de fontes, incluíndo ríos, lagos e vendedores privados de auga. Pouco máis de 7,2 millóns de persoas viven sen auga limpa".[17] Ademais, por mor das inundacións que adoitan azoutar a cidade, as posibilidades de que enfermidades como a diarrea e disentería broten en Iakarta son altas tralas choivas torrenciais. Ocorre o mesmo con moitas outras enfermidades provocadas por ratas.[18]

Inundacións[editar | editar a fonte]

Durante a época de choivas, Iacarta sofre inundacións debido a: tubos obstruidos de augas residuais, deforestación dos rapidamente urbanizados Bogor e Depok e o feito de que o 40% se atope baixo o nivel do mar. En 1996 a cidade experimentou unhas terribles inundacións cando 5.000 hectáreas quedaron alagadas.[19][20][21] Con todo, as peores inundacións que se recordan na cidade ocorreron en febreiro de 2007. As perdas en canto a infraestruturas e os ingresos do estado foron de polo menos 5,2 trillones de rupias (uns 572 millóns de dólares), polo menos 80 persoas pereceron e ao redor de 350.000 habitantes víronse obrigados a deixar os seus fogares.[22] Máis do 60% da área total de Iacarta quedou completamente alagada e o nivel da auga chegou a alcanzar catro metros de altura nalgunhas zonas da cidade.[23][18][24]

Transporte[editar | editar a fonte]

Iacarta é unha das cidades máis poboadas do mundo e sofre de estresantes problemas de transporte.[25] En Indonesia a maioría do transporte é proporcionado por bemos, que son minibuses de xestión privada.

Centro de Iakarta.
Bajaj en Iakarta.
Imaxe do caótico tráfico de Iacarta en hora punta.

Estrada[editar | editar a fonte]

A pesar de que existen amplas estradas, Iacarta sofre da conxestión debido ao tráfico pesado, especialmente no distrito central de negocios. Para reducir os atascos de tráfico, algunhas das principais estradas en Iacarta teñen a chamada regula de "tres nun", a cal entra en funcionamento durante horas punta; introduciuse por primeira vez en 1992 e prohibe que haxa menos de tres pasaxeiros por coche en determinadas estradas.[26]

As estradas de Iacarta son coñecidas polos seus indisciplinados condutores nos seus comportamentos ao volante e unhas leis de transporte que rompen coa impunidade e a corrupción policial de xeito moi habitual. As liñas pintadas na estrada son considerados como simples suxestións, e é frecuente atoparse catro ou cinco vehículos de fronte en estradas de dous carriis por sentido. Ademais, nos últimos anos o número de motocicletas nas rúas creceu case exponencialmente. O vasto mar das pequenas, motocicletas de entre 100 e 200 cc, crean moito tráfico, ruído e contaminación do aire o que afecta a Iacarta de xeito directo.

Os autorickshaw, chamados bajaj en indonesio, proporcionan o transporte local nalgunhas partes da cidade. Desde comezos dos anos de 1940 hasta 1991 foron unha forma común de transporte local na cidade. En 1966, estimouse que 160.000 rickshaws operaban na cidade e o quince por cento da man de obra total de Iacarta dedicábase á condución de rickshaws. En 1971, foron prohibidas as rickshaws das principais estradas, e pouco despois o goberno intentou unha prohibición total, o que reduciu substancialmente o seu número, pero non a súa completa eliminación.[26] Unha campaña especialmente agresiva para eliminalas triunfou finalmente entre 1990 e 1991, pero durante a crise económica de 1998 algúns regresaron aproveitando a pouca efectividade dese goberno por controlar estes medios de transporte.[27] Unha das últimas apostas por reducir o caos no tráfico da cidade foi a de expor autoestradas elevadas e de peaxe ao estilo de Bangkok e Shanghai, dúas megalópoles asiáticas cos mesmos problemas de tráfico. A partir de 2009 construiranse máis de 70 quilómetros de estradas elevadas e para iso investirase 40 billóns de rupias, uns 4.200 millóns de dólares..[26]

O servizo de TransJakarta opera mediante unha liña de autobús especial chamada busway. A rede de busway é ideal para rutas moi congestionadas da cidade e é, relativamente, unha alternativa eficaz para as viaxes en Iacarta. A construción do segundo e terceiro percorrido do busway completouse en 2006, unindo os kecamatans (Distritos de Indonesia) de Pulo Gadung e Kalideres. A ruta entre o centro comercial Blok M e a estación Jakarta Kota leva operativa desde xaneiro de 2004.

Por outra banda, estase construíndo unha estrada de circunvalación e estará operativa, en parte, nos subdistritos de Cilincing-Cakung-Pasar Rebo-Pondok Pinang-Daan Mogot-Cengkareng. Unha estrada de peaxe conecta Iacarta co aeroporto internacional Soekarno-Hatta no norte da cidade. Tamén conectado vía estrada de peaxe será o porto de Merak e Tangerang co oeste, e Bekasi, Cibitung, Karawang, Purwakarta e Bandung co leste.

Ferrocarril[editar | editar a fonte]

Aínda existindo ferrocarril, o servizo que proporciona non é o necesitado pola poboación. En horas punta os trens van sobrecargados. As liñas conectan a cidade central coa súa área metropolitana: Depok e Bogor ao sur, Tangerang e Serpong ao oeste e Bekasi, Karawang e Cikampek ao leste. As maiores estacións de ferrocarril están en Gambir, Jatinegara, Manggarai e Jakarta Kota.

Aeroportos[editar | editar a fonte]

O único aeroporto comercial de Iacarta é o Aeroporto Internacional Soekarno-Hatta; conxuntamente co aeroporto de Ngurah Rai de Bali, son os dous maiores aeroportos de Indonesia.

Educación[editar | editar a fonte]

Edificio administrativo da Universitas Indonesia.

Como capital e maior cidade do país, Iacarta atrae a unha gran cantidade de estudantes de toda Indonesia. De forma similar a outras grandes cidades de países asiáticos en desenvolvemento, hai moitas escolas profesionais. Para a educación básica, hai unha gran variedade de escolas primarias e secundarias, divididas en públicas, privadas e escolas internacionais. Tres das principais escolas internacionais situadas en Iacarta son Escola internacional de Iacarta, Escola de Bina Bangsa e Escola Internacional Conmemorativa de Gandhi.

A cidade é sede de numerosas universidades, das que a máis antiga dirixida polo goberno é a Universidade de Indonesia (UI); das moitas universidades privadas a máis antiga é Universitas Nasional (UNAS). As seguintes universidades teñen sede na cidade:

Lugares[editar | editar a fonte]

  • Monumen Nasional (Monas)
  • Taman Ismail Marzuki
  • Ancol
  • Taman Mini Indonesia Indah
  • Zoológico Ragunan
  • Kepulauan Seribu

Cidades irmás[editar | editar a fonte]

Estas son as cidades irmandadas con Iacarta:

  • Flag of Saudi Arabia.svg
  • Flag of the People's Republic of China.svg
  • Alemaña
  • Flag of Turkey.svg
  • Flag of the United States.svg
  • Francia
  • Flag of the Netherlands.svg
  • Flag of the United Kingdom.svg
  • Flag of Peru.svg
  • Flag of South Korea.svg
  • Imperio do Xapón
  • Australia
  • Flag of India.svg
  • Flag of North Korea.svg
  • Flag of Thailand.svg

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Sumber-sumber asli sejarah Jakarta, Jilid I: Dokumen-dokumen sejarah Jakarta sampai dengan akhir abad ke-16. Cipta Loka Caraka. 1999.
  2. 2,0 2,1 History of Jakarta(en inglés)
  3. 3,0 3,1 3,2 Witton, Patrick (2003). Indonesia. Melbourne: Lonely Planet. pp. 138-139. ISBN 1-74059-154-2.
  4. "Jakarta" (en inglés). Encyclopedia Britannica Online. http://www.britannica.com/eb/article-9106450/Jakarta#13148.toc. Consultado o 17-09-2007.
  5. Turner, Peter (1997). Java (1st edition). Melbourne: Lonely Planet. pp. 315. ISBN 0-86442-314-4.
  6. Edsel E. Sajor (2003) "Globalization and the Urban Property Boom in Metro Cebu, Philippines" Development and Change 34(4), 713–742.
  7. Friend, Theodore (2003). Indonesian Destinies. Harvard University Press. pp. 329. ISBN 0-674-01137-6.
  8. Friend, T. (2003). Indonesian Destinies. Harvard University Press. ISBN 0-674-01137-6.
  9. Turner, Peter (1997). Java (1st edition). Melbourne: Lonely Planet. pp. 37. ISBN 0-86442-314-4.
  10. Lonely Planet (last modified 2008). "Weather". http://www.lonelyplanet.com/worldguide/indonesia/jakarta/when-to-go. Consultado o 06-10-2008.
  11. Os betawi - debido ás súas orixes diversas - xogan un papel principal que concierne a identidade étnica e nacional na Iakarta contemporánea; ver Knörr, Jacqueline: Kreolität und postkoloniale Gesellschaft. Integration und Differenzierung in Jakarta, Campus Verlag: Frankfurt a.M. & New York, 2007, ISBN 978-3-593-38344-6
  12. "Chinese diaspora: Indonesia" - BBC
  13. see Knörr, Jacqueline: Kreolität und postkoloniale Gesellschaft. Integration und Differenzierung in Jakarta, Campus Verlag: Frankfurt a.M. & New York, 2007, ISBN 978-3-593-38344-6
  14. "Asian Games" (en inglés). Consello Olímpico de Asia. 2010. http://www.ocasia.org/Game/GameParticular.aspx?SYCXGjC0df+J2ChZBk5tvA==. Consultado o 16 de novembro.
  15. Far Eastern Economic Review, Asia 1998 Yearbook, p. 63.
  16. (en castelán) Prohibido dar limosna en Yakarta. elmundo.es. 11 de setembro de 2007. http://www.elmundo.es/elmundo/2007/09/11/internacional/1189493655.html.
  17. United Nations Human Development Report 2006, p. 39 [1](en inglés)
  18. 18,0 18,1 "Yakarta amenazada por enfermedades" (en castelán]). BBC (BBC). 11 de setembro de 2007. http://news.bbc.co.uk/hi/spanish/international/newsid_6330000/6330949.stm. Consultado o 20-09-2013.
  19. Asiaviews - Asian News
  20. Situation Reports: Indonesia: Floods - Feb 2007, Indonesia: Floods in DKI Jakarta Province, updated 19 Feb 2007 Emergency Situation Report No. 6
  21. "1996 Flood Archive" (en inglés). http://www.dartmouth.edu/~floods/Archives/1996sum.htm.
  22. Ascienden a 80 los muertos por las inundaciones en Yakarta. http://www.informativos.telecinco.es/inundaciones_yakarta/muertos_indonesia/dn_41410.htm.
  23. Ascienden a 44 los muertos provocados por las inundaciones en Yakarta. http://www.sevilla.abc.es/hemeroteca/historico-06-02-2007/abc/Internacional/ascienden-a-44-los-muertos-provocados-por-las-inundaciones-en-yakarta_1631321668873.html.
  24. "2007 Global Register of Major Flood Events" (en inglés). http://www.dartmouth.edu/~floods/Archives/2007sum.htm.
  25. Jakarta begins river boat service.
  26. 26,0 26,1 26,2 Yakarta quiere autopistas elevadas para combatir el caos del tráfico. terra.es. 18 de marzo de 2008. http://www.terra.com.mx/articulo.aspx?articuloid=606142.
  27. Azuma, Yoshifumi (2003). Urban peasants: beca drivers in Jakarta. Jakarta: Pustaka Sinar Harapan.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Iakarta