Waldrada, filla de Wacho

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Waldrada ou Vuldetrada, nada en 531 e finada en 572, foi unha dama franca filla de Wacho, rei dos longobardos (que gobernou sobre 510-539) e da súa segunda muller chamada Austrigusa ou Ostrogota, unha muller xépida.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Foi a esposa de Teodebaldo, rei de Austrasia (que gobernou entre 548 e 555), do que quedou viúva; despois foi a amante repudiada de Clotario I, rei dos francos (que gobernou ata 561) que a entregou como muller a Garibaldo I de Baviera.

A Origo gentis Langobardorum denomina nomen unae Wisigarda…nomen secundæ Walderada como as dúas fillas de Wacho e a súa segunda muller, especificando que Waldrada estaba casaba con Scusuald rex Francorum e máis tarde con "Garipald". [1]

A Historia Langobardorum fala de Walderada como a segunda filla de Wacho da súa segunda muller, especificando que casou con Francorum rex Chusubald.[2] Paulo Diácono denomina Wisigarda…[et] secunda Walderada como as dúas fillas do Rei Wacho e a súa segunda muller, especificando que Walderada estaba casada con Cusupald, alio regi Francorum e máis tarde con Garipald.[3]

Hermann de Reichenau (Herimannus) denomina Wanderadam á esposa de Theodpaldus rex Francorum cando menciona o segundo matrimonio do rei Lotario: Lotharius rex patris eius Theodeberti patruus.[4]

Gregorio de Tours denomina a Vuldetrada como a muller do rei Teodebaldo. [5] Segundo Gregorio de Tours, o rei Clotario empezou a ter relacións coa viúva do rei Teodebaldo, ata que os bispos se queixaron e entregouna ao duque Garibaldo de Baviera, [6] que aparentemente implica que o rei Clotario non chegou a casar con Waldrada.

Referencias[editar | editar a fonte]

  1. Origo gentis Langobardorum 4, Monumenta Germaniae Historica Ss rer Lang I, páx. 4.
  2. Historia Langobardorum Codicis Gothani 4, Monumenta Germaniae Historica Ss rer Lang I, páx. 9
  3. Pauli Historia Langobardorum I.21, Monumenta Germaniae Historica Ss rer Lang I, páx. 59.
  4. Herimanni Augiensis Chronicon 553, Monumenta Germaniae Historica Ss V, páx. 88.
  5. Gregorio de Tours a Historia Francorum IV.9, pág. 202.
  6. Gregorio de Tours, Historia Francorum IV. 9, pág. 203.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]