Vitus Bering

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Vitus Bering

Vitus Bering, nado en agosto de 1681 e finado o 19 de decembro de 1741, foi un mariño e explorador danés ó servizo do Cruys, que explorou a costa siberiana dando nome ó estreito de Bering.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu en Horsens, Dinamarca, e tras unha curta viaxe á India, alistouse na mariña rusa en 1703, servindo na flota báltica durante a guerra do Norte. Entre 1710 e 1712 estivo destinado no Mar de Azov, en Taganrog, onde participou na guerra contra os turcos. Casou cunha rusa, e só regresou ó seu país natal en 1715, de forma breve. A exploración da costa norte de Asia, resultado do avance ruso en Siberia, ocupouno a partir de entón.

Viaxes a Kamchatka[editar | editar a fonte]

En 1725 viaxou a Kamchatka, desembarcando en Okhotsk e cruzando a península. Construíu entón o barco Sviatoi Gavriil (San Gabriel en ruso). Nel explorou o norte ata que deixou de avistar terra. Nos anos seguintes investigou o leste, redescubrindo as illas Diomede (en ruso Illas Ratmanov) que Dezhnev xa describira. No verán de 1730 Bering volveu a San Petersburgo. No longo traxecto a través das estepas, enfermou. Cinco dos seus fillos que o acompañaban morreron na viaxe.

Bering volveu á rexión de Kamchatka en 1735. Coa axuda dos artesáns locais Makar Rogachev e Andrey Kozmin construíu dous navíos: Sviatoi Piotr (San Pedro) e Sviatoi Pavel (San Paulo), cos que partiu en 1740. Fundou a cidade de Petropavlovsk en Kamchatka, e desde aí, liderou unha expedición a Norteamérica en 1741. Unha tormenta separou os barcos e Bering acabou na costa sur de Alaska, desembarcando cerca das illas Kayak. O segundo barco, capitaneado por Aleksei Chirikov, desembarcou no Arquipélago Aleksander. Estas travesías son hoxe en día coñecidas como a Gran Expedición do Noreste

As duras condicións da rexión obrigaron a Bering a volver. No traxecto descubriu parte do arquipélago das Illas Aleutianas, que chamou Illas Shumagin en honra dun mariñeiro do seu barco que morreu alí. Bering enfermou e tivo que refuxiarse nas Illas Kommander (Komandorskiye Ostrova), ó suroeste do mar de Bering. O 19 de decembro de 1741 Vitus Bering morreu de escorbuto na Illa de Bering, xunto a 28 membros da súa tripulación.

O Sv. Piotr naufragou por unha tormenta, e unicamente o carpinteiro S. Starodubtsev cos supervivintes logrou regresar tras construír un novo navío, de 12,2 metros, tamén chamado Sv. Piotr. Dos 77 homes que partiron regresaron 46. O Sv. Piotr continuou navegando entre Kamchatka e Okhotsk ata 1755.

A importancia do traballo de Bering non foi recoñecido durante moito tempo, ata que James Cook probou a veracidade dos seus hachádegos. Hoxe en día, o Estreito de Bering, as Illas de Bering e o Mar de Bering levan o seu nome.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Vitus Bering

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]