Valdemar I de Dinamarca

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Valdemar den Store.jpg

Valdemar I de Dinamarca, nado en 1131 e finado en 1182, tamén coñecido como Valdemar o Grande, foi un monarca que reinou en Dinamarca entre 1157 e 1182.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Foi o de Canoto Lavard e o fillo de Erik I, quen fora asasinado pouco antes de que el nacese, e a súa nai, Ingeborg, filla de Mstislav I de Kiev, púxolle este nome en memoria do seu avó Vladimir II Monomaque de Kiev. Herdeiro do trono, foi educado na corte de Asser Rig de Fjenneslev co fillo de Asser, Absalón, que se converteu no seu amigo e home de confianza.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]