Ununseptio

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
← '
   
 
 
               
               
                                   
                                   
                                                               
                                                               
'
Táboa periódica dos elementos
Información xeral
Nome, símbolo, número , ,
Serie química
Grupo, período, bloque , ,
Densidade kg/m3
Aparencia
N° CAS
N° EINECS
Propiedades atómicas
Masa atómica u
Radio medio pm
Radio atómico (calc) pm
Radio covalente pm
Radio de van der Waals pm
Configuración electrónica
Electróns por nivel de enerxía
Estado(s) de oxidación
Óxido
Estrutura cristalina
Propiedades físicas
Estado ordinario
Punto de fusión  K
Punto de ebulición  K
Punto de inflamabilidade {{{P_inflamabilidade}}} K
Entalpía de vaporización kJ/mol
Entalpía de fusión kJ/mol
Presión de vapor
Temperatura crítica  K
Presión crítica  Pa
Volume molar m3/mol
Velocidade do son m/s a 293.15 K (20 °C)
Varios
Electronegatividade (Pauling)
Calor específica J/(K·kg)
Condutividade eléctrica S/m
Condutividade térmica W/(K·m)
1.ª Enerxía de ionización kJ/mol
2.ª Enerxía de ionización kJ/mol
3.ª Enerxía de ionización kJ/mol
4.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización4}}} kJ/mol
5.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización5}}} kJ/mol
6.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización6}}} kJ/mol
7.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización7}}} kJ/mol
8.ª enerxía de ionización {{{E_ionización8}}} kJ/mol
9.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización9}}} kJ/mol
10.ª Enerxía de ionización {{{E_ionización10}}} kJ/mol
Isótopos máis estables
iso AN Período MD Ed PD
MeV
Nota: unidades segundo o SI e en CNPT, salvo indicación contraria.

O ununseptio é un elemento da táboa periódica. O seu símbolo químico é Uus e o seu núcleo estaría formado por 117 protóns e un número descoñecido de neutróns (sospeitase que en torno a 140).

A súa configuración electrónica sería igual á do gas nobre Radon, á que se lle engaden catorce electróns nos orbitais f da capa 5, dez nos orbitais d da sexta capa, e finalmente, outros cinco electróns nos orbitais p da capa 7. Esta suposición está baseada na colocación dos electróns dos átomos de Astato.

Suponse que o seu comportamento químico é semellante ó dos halóxenos, tendo un carácter metálico e unha reactividade similar á do Astato, polo que tamén se sospeita que é un elemento moi inestable cunha vida útil moi curta.