UNED

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Universidad Nacional de Educación a Distancia
LogoUNED.jpg
Escudo actual da UNED.
Localización: Madrid/Ourense/Pontevedra/A Coruña/Lugo/Ferrol/Lalín/Monforte/A Rúa
Reitor: Alejandro Tiana Ferrer
Estudantes: 205.931
Enderezo: Calle Bravo Murillo, 38, Madrid.
Páxina web: http://www.uned.es

A Universidad Nacional de Educación a Distancia (UNED) é unha universidade pública española de ámbito estatal que desenvolve a súa oferta formativa a distancia. Trátase dunha Universidade relativamente nova, que comezou as súas actividades académicas en 1973. Foi creada mediante o Decreto 2310/1972, do 18 de agosto de 1972, publicado no Boletín Oficial do Estado (BOE) o 1 de setembro dese mesmo ano [[1]. A súa fundación complétase co Decreto 3114/1974, de 25 de outubro, que estabeleceu o esquema de funcionamento da UNED até a aprobación dos seus Estatutos [2].

Historia[editar | editar a fonte]

O proxecto inicial dunha universidade a distancia a principios dos 70 en España ía chamarse Universidad Libre a Distancia e os seu escudo ía ser unha pomba. Pero non callou a idea. Finalmente, foi en agosto de 1972 en que se publica o decreto que dá vida á Universidade Nacional de Educación a Distancia. Inicialmente, as unidades didácticas mandábanse á casa dos alumnos por correo de balde.

Fóronse creando centros territoriais denominados centros asociados onde se empezaron a organizar a atención presencial aos estudantes e outros servizos administrativos como a matrícula e servizos de apoio como as bibliotecas. En xeral, a estratexia expansiva centrouse en núcleos de poboación de tamaño medio, lonxe das grandes cidades onde normalmente xa contaban con universidades presenciais.

Progresivamente, foise desenvolvendo a estrutura internacional sobre todo para América Latina. De feito, a UNED foi o modelo metodolóxico e organizativo aplicado nalgúns países desta rexión. Pronto, integrouse na AIESAD (Asociación Americana de Educación Superior a Distancia).

Ao longo da súa historia, a UNED permitiu o acceso ao ensino superior a numerosas persoas que non poderían telo feito por razóns de renda, lugar de residencia, profesión, ocupación ou outras dificultades. Un dos colectivos que aproveitou esta oportunidade foron as mulleres. Así mesmo, sempre foi moi solicitada por persoas con discapacidade de todo tipo. En 1982, foi elixida Reitora da UNED Elisa Pérez Vera, a primeira muller que chegou a esta posición na universidade española.

O uso de radio e televisión son incorporados na década dos 90 a través de Televisión Española e Radio Nacional de España. Progresivamente, foron tamén adindo as novas tecnoloxías. Primeiro, foi a incorporación de sistemas de multimedia co desenvolvemento de materiais en soportes electrónico e dixitais como os CDs e DVD. No ano 2000, incorporan as plataformas de formación a través de Internet con Webct.

Organización territorial[editar | editar a fonte]

A UNED ten unha organización territorial descentralizada que aproxima os seu servizos aos seus estudantes. Podemos discernir entre:

  • Servizos centrais:

A súa maioría están localizados en Madrid: servizos administrativos centrais, equipo reitoral, equipos docentes, servizos tecnolóxicos básicos, institutos de investigación e infraestrutura básica das facultades e escolas. Algúns servizos están centralizados pero non se sitúan en Madrid senón en centros asociados. Por exemplo, o plan INTECCA (Innovación y Desarrollo Tecnológico de los Centros Asociados) que xestiona o sistema virtual de videoconferencias está localizado no centro de Ponferrada.

  • Servizos periféricos:

A UNED conta con 87 centros asociados que son sedes situadas por todo o territorio español e algúns países estranxeiros. Os centros asociados ofrecen servizos administrativos e formativos. Os estudantes poden resolver as súas xestións como a matrícula ou a entrega de documentos. Dispoñen de titorías semanais nas que se reúnen cun profesor que os orientan e apoian. Os centros tamén dispoñen doutros recursos como bibliotecas, aulas de informática, aulas de videoconferencia, laboratorios, salóns de actos e aularios. As probas escritas semestrais realízanse nos centros asociados baixo a supervisión de docentes da sede central.

A UNED en Galiza[editar | editar a fonte]

Hai centros asociados da UNED en Galiza en:

Metodoloxía[editar | editar a fonte]

A metodoloxía da UNED foi evolucionando ao longo da súa historia. Na actualidade, pódense discernir tres aproximacións metodolóxicas xerais:

  • Titulacións básicas (licenciaturas, diplomaturas e grados)

Neste caso, os estudantes contan con guías en formato dixital, materiais impresos (normalmente, algún manual) que recollen os contidos básicos da materia, orientación e actividades apoiadas nunha plataforma formativa, titorías semanais presenciais e probas escritas presenciais en febreiro, xuño e setembro (recuperación). Complementariamente, poden contar con cadernos de traballo, prácticas en laboratorio, convivencias presenciais cos docentes da sede central, videoconferencias, programas de radio ou TV, xornadas, etc.

  • Posgrados (másters, doutoramentos, expertos, etc.)

Neste caso, tanto a formación como a avaliación desenvólvense a distancia co apoio de plataformas formativas. Algunhas disciplinas contan tamén con materiais impresos e outros recursos como os indicados para os grados. Só un número moi reducido de materias de másteres oficiais (EEES) contan con proba escrita presencial.

  • Actividades presenciais (xornadas, congresos, cursos de extensión universitaria, cursos de verán, etc.)

Realízanse tanto nas facultades e escolas da sede central como nos centros asociados e desenvólvense de forma presencial tradicional. Nalgúns casos contan de forma complementaria con recursos a distancia como a videoconferencia ou a web.

Oferta formativa[editar | editar a fonte]

Pódese encontrar información e guías na web da propia intitución[1]:

Estatísticas[editar | editar a fonte]

Datos extraídos da propia institución (consultados o 7 de xaneiro 2012)[2]:

  • Algúns colectivos relevantes:

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Oferta formativa 2011-2012
  2. La UNED en cifras

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • García Aretio, L. (1987). Análisis de la eficacia de la educación superior a distancia en Extremadura. Tese Doctoral. A disposición na Biblioteca central da UNED. (en castelán)
  • García Aretio, L. (2007). De la educación a distancia a la educación virtual. Barcelona: Ariel. (en castelán)
  • García Llamas, J. L. (1986). Un modelo de análisis para la evaluación del rendimiento académico en la enseñanza a distancia. Madrid: Organización de Estados Iberoamericanos para la Educación, la Ciencia y la Cultura. (en castelán)
  • Martínez Mediano, C. (1991). Factores de eficacia de los Centros Asociados de la Uned para el curso de acceso directo. Madrid: UNED. (en castelán)
  • Navarro Fernández, J. (2010). La labor educadora de la Universidad Nacional de Educación a Distancia, U.N.E.D., a través de sus centros asociados. Tese Doctoral. A disposición na Biblioteca central da UNED. (en castelán)
  • Ramos Trigueros, Julián (1986). Análisis y valoración de las unidades didácticas de la UNED en la Facultad de Psicología. Tese Doctoral. A disposición na Biblioteca central da UNED. (en castelán)
  • Sánchez-Elvira Paniagua, A. (2011). Avances en la adaptación de la UNED al EEES II: Redes de investigación en innovación docente 2007-2008. Madrid: UNED. (en castelán)
  • UNED (2009). Memoria de la UNED-SENIOR: Curso experimental 2008/2009. Madrid: UNED. (en castelán)