Tubuai

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Tubuai
Vista de Tubuai desde satélite
Datos
País Francia
Illa principal Tubuai
Linguas
Poboación (2007) 2050 hab.
Superficie 45 km²
Superficie lagoa 85 km²
Nº de illas 7
Coordenadas 23°27′S 149°30′W / 23.450°S 149.500°W / -23.450; -149.500
Maior Altura 422 m. Monte Taita
Localización
Localización do atol

A illa Tubuai, tamén chamada Moutou, é o centro administrativo e económico das illas Austrais, que tamén se chaman illas Tubuai. Está situada a 640 km ao sur de Tahití, 210 km ao sueste de Rurutu e a 180 km ao noroeste de Raivavae.

Xeografía[editar | editar a fonte]

De forma ovalada, a illa ten un relevo formado por dous volcáns, cunha altitude máxima de 422 metros no monte Taita, e unha superficie total de 45 km². Está rodeada dunha lagoa protexida por un círculo de illotes: Motu Toena, Motu Roia, Motu Motiha, Motu Ofai e Îlot de Sabre.

Dispón dun aeródromo aberto en 1972. Cultívanse produtos de horta, como patacas, cenorias, coles e taro, que provén o mercado de Tahití.

Historia e poboación[editar | editar a fonte]

As aldeas da illa son Mataura (a capital), Taahueia e Mahu e con 2.171 habitantes (censo 2002) é a illa máis poboada das illas Austrais.

Tubuai, así como Rurutu, foi poboado desde as illas da Sociedade achega do ano 900 dC. O capitán Cook foi o primeiro europeo en explorala o 9 de agosto de 1777. Doce anos máis tarde, refuxiáronse os amotinados do Bounty, pero logo de participar nas guerras tribais, tiveron que fuxir.

En 1819 Tubuai recoñeceu a soberanía de Pomare II, rei de Tahití e a poboación converteuse ao protestantismo. En 1844 chegaron os mormóns, hoxe en día maioritarios. En 1881 foi anexionada por Francia.