Toxo gateño

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Toxo gateño
Toxo molar (Ulex minor) en amarelo con queiroas (Calluna vulgaris), en rosa.
Toxo molar (Ulex minor) en amarelo con queiroas (Calluna vulgaris), en rosa.
Clasificación científica
Reino: Plantae
División: Magnoliophyta
Clase: Magnoliopsida
Orde: Fabales
Familia: Fabaceae
Subfamilia: Faboideae
Tribo: Genisteae
Xénero: Ulex
Especie: ''U. minor''
Nome binomial
''Ulex minor''
Roth

O toxo gateño ou toxo molar (Ulex minor) é un gamallo espiñento da familia das fabáceas. Tamén é chamado toxo femia (cómpre non confundilo co Ulex gallii) e toxo albariño. Común en Galicia.

Descrición[editar | editar a fonte]

Arbusto de até 2 m, moi ramalludo e espiñento, con espiñas densamente agrupadas na parte basal dunha espiña máis grosa (espiña primaria). Follas alternas, trifoliadas ou unifoliadas, frecuentemente reducidas a filodios (peciolo aplastado). Flores hermafroditas, zigomorfas, pentámeras, axilares. Cáliz de (6,5) 7-9,5 mm, dividido até a base en dous labios, un superior con dous dentes e outro inferior con tres dentes, laxamente peloso, con pelos aplicados. Corola amarela, con pétalo superior (estandarte) máis longo que os laterais (ás) e que a quilla formada por fusión dos dous pétalos inferiores. Androceo con 10 estames soldados polos filamentos na parte inferior para formar un tubo que envolve o ovario (androceo monadelfo). Ovario súpero, cun só carpelo. Froito en legume de 8-9,5 mm, plana, sen pelos.[1]

Distribución e hábitat[editar | editar a fonte]

Distribución atlántica[1].En Portugal, noroeste de España, Francia e Gran Bretaña.[2] Soe medrar en brañas e lameiros, formando matos de uceiras oligotrofas en solos temporalmente asolagados, mesturado con uces e queiroas. Florea e frutifica dende o verán até a primavera.[1] Común en toda Galicia. Consegue vivir até os 900 metros de altitude[3]. Está presente na metade sur das provincias de Pontevedra e Ourense.

Usos[editar | editar a fonte]

En Galicia e nas montañas do norte e centro-oeste de Portugal, úsase coma estrume e na alimentación de animais herbívoros domésticos. Débese á gran cantidade de azote presente nesta especie. Tamén se emprega, pola mesma razón, na produción de adubos nitroxenados[4].

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Referencias[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Toxo gateño