Titus Brandsma

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Titus Brandsma, nado 23 de febreiro de 1881 en Oegeklooster, Frisia (Países Baixos) e finado en Dachau (Alemaña) o 26 de xullo de 1942, foi un sacerdote católico que loitou contra o nazismo.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Recibiu a ordenación sacerdotal en 1905 e ingresou na Orde de Santa María do Monte Carmelo o 17 de setembro de 1898. Licenciado en Filosofía na Universidade Gregoriana de Roma, foi profesor de filosofía e historia na Universidade católica de Nijmegen, da que foi reitor e xornalista.

Trala ocupación de Holanda polas tropas alemás durante a Segunda Guerra Mundial, denunciou publicamente ao nacionalsocialismo como unha ideoloxía pagá, pronunciouse a prol da liberdade de prensa e condenou a persecución dos xudeus. Axudou a moitos xudeus a fuxir do país. O bispado holandés encargoulle eliminar a propaganda nazi da prensa católica.

O 19 de xaneiro de 1942 foi detido pola Gestapo e levado ao campo de concentración de Dachau onde foi cruelmente torturado e finalmente asasinado o 26 de xullo do mesmo ano mediante unha inxección letal.

Foi beatificado por Xoán Paulo II o 3 de novembro de 1985.[1]

Notas e referencias[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Titus Brandsma Modificar a ligazón no Wikidata