Thurston Moore

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Thurston Moore
Rock en Seine 2007, Sonic Youth.jpg
Nome completo Thurston Joseph Moore
Alias Mirror
Naceu 25 de xullo de 1958 (55 anos)
Orixe Coral Gables, Florida. Estados Unidos Flag of the United States.svg
Ocupación (s) músico, compositor, produtor
Xénero rock alternativo, noise rock, No Wave, música experimental, música noise
Instrumento(s) guitarra, voz, piano
Selo(s) discográfico (s) Geffen, SST, Ecstatic Peace!, Father Yod, Lo Recordings, Destructive Industries
Relacionado con Sonic Youth, Ciccone Youth, The Coachmen, Mirror/Dash, Even Worse, Dream/Aktion Unit, Bark Haze, Dim Stars, Northampton Wools, Demolished Thoughts, Chelsea Light Moving
Tempo en activo 1978 - actualidade


Thurston Joseph Moore (nacido o 25 de xullo de 1958 en Coral Gables, Florida) é un músico estadounidense coñecido por ser o cantante e guitarrista da banda de rock alternativo Sonic Youth. Colaborou tamén cun feixe de artistas fóra de Sonic Youth, ten tres discos en solitario e en 1981 fundou o selo discográfico Ecstatic Peace!.

Moore naceu en Coral Gables, Florida e trasladouse a Bethel, Connecticut. A pesares de estar matriculado na Western Connecticut State University, optou por mudarse a Nova York. Alí aprendeu a tocar a guitarra para Glenn Branca e pouco despois co-fundou Sonic Youth, actuando como guitarrista e vocalista.

En 1985 casou coa baixista e vocalista de Sonic Youth Kim Gordon, coa cal ten unha filla, Coco Hayley Gordon Moore. Thurston é coñecido por tocar guitarras Fender Jazzmaster á parte doutros modelos de Fender, como a Mustang e a Jaguar.

No ano 2004 a revista Rolling Stone elexíu a Moore e ao seu compañeiro en Sonic Youth Lee Ranaldo o 34 e 33 mellores guitarristas de todos os temas respectivamente[1].

No ano 2012, Moore creou unha nova banda chamada Chelsea Light Moving, que pubicou o seu autotitulado álbum de estrea o día 5 de marzo do 2013 a través do selo Matador Records.

Biografía[editar | editar a fonte]

Moore naceu en Coral Gables, Florida, pero medrou en Bethel, Connecticut. A pesar de matricularse na Western Connecticut State University, mudouse a New York City para unirse ás crecente escena post-punk/no wave. Nos seus primeiros tempos na cidade vivíu nun apartamento debaixo do artista Dan Graham, facéndose amigo del e usando discos seus para mesturas en cintas.

Moore foi membro durante pouco tempo da banda de hardcore punk Even Worse, que contaba co futuro editor de The Big Takeover, e tamén futuro batería de Springhouse, Jack Rabid. Despois de sair do grupo, Moore e Lee Ranaldo aprenderon técnicas experimentais de guitarra nas "orquestras" de Glenn Branca.

Sonic Youth[editar | editar a fonte]

Moore e Ranaldo, ao lado de Kim Gordon, formaron ao pouco tempo Sonic Youth. A banda asinou co selo Neutral Records, onde editaron os dous primeiros traballos, posteriormente con Homestead Records por un único disco, e finalmente con SST Records.

Moore e Ranaldo fan un extensivo uso de afinacións de guitarra inusuais, a cotío modificando considerablemente os seus instrumentos para conseguir distintos sons. Son coñecidos por levar un número considerable de guitarras a cada concerto (superando as 30), usando algunhas delas para unha única canción.

Traballo en solitario[editar | editar a fonte]

Á parte do seu traballo en Sonic Youth, Moore tamén editou álbums en solitario, o primeiro deles titulado Psychic Hearts e lanzado no ano 1995. Colaborou ademais con varios artistas como My Cat is an Alien, DJ Spooky, Nels Cline, William Hooker, Christian Marclay, Loren Mazzacane Connors, R.E.M., Cock E.S.P., e Mike Watt. A mediados dos 90 Moore formou un proxecto paralelo, The Dim Stars, coa lenda do punk Richard Hell. Dende o 2004, Moore gravou e actuou coa banda de noise To Live and Shave in L.A., que tiña a Andrew W.K. na súa formación. Gravou coa banda no antigo estudio de Sonic Youth en Manhattan, e posteriormente actuou con eles no concerto Noise Against Fascism contra Bush, en Washington, D.C.

No 2004 a revista Rolling Stone clasificou a Moore e a Lee Ranaldo, tamén de Sonic Youth, como os 33 e 34 mellores guitarristas de todos os tempos. A súa forma de tocar é moi innovadora e ambolosdous usan unha grande variedade de técnicas.

Á parte do seu traballo como músico Moore leva o selo independente Ecstatic Peace! e colabora na revista musical Arthur Magazine. Tamén se encarga da web Protest Records, chamada así porque denuncia as leis de piratería na música. En maio do 2005 editou o libro Mix Tape: The Art of Cassette Culture.

O 18 de setembro do 2007 Moore editou o seu segundo álbum en solitario, Trees Outside the Academy, a través do seu propio selo Ecstatic Peace!. O traballo foi gravado no estudio do líder de Dinosaur Jr. J Mascis en Amherst, Massachusetts.

En maio do ano 2011 publicouse o seu terceiro álbum en solitario, Demolished Thoughts, que foi producido por Beck e editado a través do selo Matador Records.

O 14 de outubro do 2011 Kim Gordon e Thurston Moore anunciaban a súa separación despois de 27 anos de matrimonio a través de Matador[2].

Guitarras usadas por Thurston e Kim Gordon en directo

Equipamento[editar | editar a fonte]

Moore é coñecido por usar unha grande variedade de guitarras Fender durante os seus concertos. Principalmente toca a Jazzmaster con varios tipos de amplificadores entre os que destacan Vox AC30, Peaveys e Fenders. Tamén usa, con menos frecuencia, unha Jaguar e unha moi modificada Mustang con tres pastillas sinxelas.

Tanto Lee Ranaldo coma Moore, ao igual que Elvis Costello, J Mascis e Kevin Shields son recoñecidos como figuras claves na resurrección e popularización da Fender Jazzmaster. Fender sacou ao mercado no ano 2009 unhas signature edition desta guitarra dos dous guitarrista de Sonic Youth. A de Ranaldo é un modelo azul con dúas pastillas dobres Fender Wide Range, e a de Moore ten dúas pastillas sinxelas Seymour Duncan Antiquity II Jazzmaster e é de cor verde.

Discografía en solitario[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]