Teodebaldo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Dinastía Merovinxia
Rei de todos os francos
Reis de Neustria
Reis de Austrasia
Faramundo 420-428
Clodión 428-448
Meroveo 448-457
Khilderico I 457-481
Clodoveo I 481 - 511
  Khildeberto I 511-558
  Clotario I 511-561
  Clodomiro 511-524
  Teodorico I 511-534
    Teodeberto I 534-548
    Teodebaldo 548-555
Clotario I 558-561
  Cariberto I 561-567
  Khilperico I 561-584
    Clotario II 584-629
  Gontrán 561-592
    Khildeberto II 592-595
    Teodorico II 595-613
    Sixeberto II 613
  Sixeberto I 561-575
    Khildeberto II 575-595
    Teodeberto II 595-612
    Teodorico II 612-613
    Sixeberto II 613
Clotario II 613-629
  Dagoberto I 623-629
Dagoberto I 629-639
  Cariberto II 629-632
    Khilperico de Aquitania 632
  Clodoveo II 639-658
    Clotario III 658-673
    Teodorico III 673
    Khilderico II 673-675
    Teodorico III 675-691
  Sixeberto III 634-656
     Khildeberto III      656-661
    Clotario III 661-662
     Khilderico II 662-675
     Clodoveo III 675-676
     Dagoberto II 676-679
Teodorico III 679-691
Clodoveo IV 691-695
Khildeberto III 695-711
Dagoberto III 711-715
  Khilperico II 715-721
  Clotario IV 717-718
Khilperico II 718-721
Teodorico IV 721-737
Khilderico III 743-751

Teodebaldo I, nado no 535 e finado no 555, (en francés Thibaud e en alemán Theudebald ou Theudowald) foi un rei merovinxio de Austrasia entre 548 e 555.

Teodebaldo era fillo do rei Teodeberto I de Austrasia e da galo-romana Deuteria. Naceu cara ao ano 535. Á morte do seu pai en 548 accedeu ao trono de Austrasia. Entón contaba só con trece anos e era menor de idade. Desde a súa infancia fora débil e enfermizo; pero a lealdade que lle profesaban os nobres do reino pola memoria do seu pai facilitaron un traspaso pacífico de poder.

Teodebaldo estivo casado coa princesa Waldrada, unha filla do rei longobardo Wacho e irmá da segunda esposa do seu pai. Este matrimonio permitiu estreitar os lazos cos seus aliados longobardos.

Con todo Teodebaldo non soubo conservar as conquistas territoriais do seu pai no norte de Italia. O emperador bizantino Xustiniano I soubo minar a alianza franco-longobarda e en 552 lanzou un exército, comandado polo xeneral Narsés á conquista da península. Teodebaldo, do mesmo xeito que fixera o seu pai, evitou o enfrontamento directo cos bizantinos.

Tras unha longa enfermidade e prostración, morreu en 555 sen ter descendencia.

O reino de Austrasia pasou así a mans do seu tío-avó Clotario I que logrou así reunificar o antigo Reino Franco, dividido por Clodoveo I.