Templo expiatorio da Sagrada Familia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Templo expiatorio da Sagrada Familia
Sagrada Familia 01-03.JPG

A Sagrada Familia de Barcelona
Datos xerais
País España España
Rexión Cataluña Cataluña; vila: Flag of Barcelona.svg Barcelona
Tipo Basílica menor
Advocación Sagrada Familia
Coordenadas 41°24′13.8″N 2°10′28″E / 41.403833°N 2.17444°E / 41.403833; 2.17444
Catalogación Ben de Interese Cultural
24 de xullo de 1969
RI-51-0003813
Patrimonio da Humanidade
Ano 2005, Ref: 320bis
Culto
Culto Igrexa Católica
Diocese Arquidiocese de Barcelona
Arquitectura
Construción 1882- actualmente
Estilo Modernista
Páxina web www.sagradafamilia.cat
Barcelona en España
Barcelona
Barcelona
Barcelona en Provincia de Barcelona
Barcelona
Barcelona

O Templo Expiatorio da Sagrada Familia (en catalán: Temple Expiatori de la Sagrada Família), coñecido simplemente como Sagrada Familia, é unha basílica[1] católica da cidade de Barcelona, obra non rematada do arquitecto Antoni Gaudí. Iniciada en 1882, é a obra máis importante de Gaudí e o máximo expoñente da arquitectura modernista catalá. Segundo datos do ano 2011, é o monumento máis visitado de España, con 3,2 millóns de visitantes, por riba do Museo do Prado (2,9 millóns) e da Alhambra de Granada (2,3).[2]

Historia e características[editar | editar a fonte]

No ano 1882 Josep M. Bocabella adquirira uns terreos para a construción dun templo dedicado á Sagrada Familia. Os desacordos co primeiro arquitecto fixeron que Gaudí pasase a ocuparse das obras, cun novo proxecto moito máis ambicioso. A obra atópase agora aínda no proceso de construción. A data prevista para o remate das obras seguindo o ritmo de hoxe é de 2065.

Nos derradeiros anos da súa vida, Gaudí, na súa meirande parte, traballaba e vivía pola Sagrada Familia, deixando moitos planos, proxectos e esbozos na hora da súa morte.

As obras que actualmente faltan por rematar respectan o proxecto orixinal de Gaudí no seu conxunto, mais non nos seus pormenores, os cales se adaptan á estética moderna e ó estilo dos artistas que os levan a termo.

A obra que realizou Gaudí, é dicir, a fachada do Nacemento e a cripta, foi incluída en 2005 pola UNESCO no Sitio do Patrimonio da Humanidade «Obras de Antoni Gaudí». O Templo foi consagrado e declarado Basílica menor o 7 de novembro de 2010 polo papa Bieito XVI.[3]

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. A Sagrada Familia é unha basílica dende 2010, mais non é unha catedral; a Catedral de Barcelona é a Catedral de Santa Baia, un edificio gótico da Idade Media.
  2. Ramon Comorera (15-06-2012). "Sagrada Família de récord". El Periódico. http://www.elperiodico.com/es/noticias/barcelona/sagrada-familia-record-1925524. Consultado o 17-07-2012.
  3. O Papa convertirá a Sagrada Familia en Basílica.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Templo expiatorio da Sagrada Familia Modificar a ligazón no Wikidata

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Zerbst, Rainer (1988). Antoni Gaudi — A Life Devoted to Architecture. Trans. from German by Doris Jones and Jeremy Gaines. Hamburg, Germany: Taschen. ISBN 3-8228-0074-0.
  • Nonell, Juan Bassegoda (2004). Antonio Gaudi: Master Architect. New York: Abbeville Press. ISBN 0-7892-0220-4.
  • Crippa, Maria Antonietta (2003). Antoni Gaudi, 1852–1926: From Nature to Architecture. Trans. Jeremy Carden. Hamburg, Germany: Peter Gossel. ISBN 3-8228-2518-2.
  • Schneider, Rolf (2004). 100 most beautiful cathedrals of the world: A journey through five continents. Trans. from German by Susan Ghyearuni and Rae Walter. Edison, New Jersey: Manfred Leier. p. 33. ISBN 978-0-7858-1888-5.
  • AA.VV. (2001). Modernisme i Modernistes. Lunwerg, Barcelona. ISBN 84-7782-776-1.
  • Barral i Altet, Javier (2001.). Art de Catalunya. Arquitectura religiosa moderna i contemporània. L'isard, Barcelona. ISBN 84-89931-14-3.
  • Bassegoda i Nonell, Joan (1989). El gran Gaudí. Ed. Ausa, Sabadell. ISBN 84-86329-44-2.
  • Bassegoda i Nonell, Joan (2002). Gaudí o espacio, luz y equilibrio. Criterio, Madrid. ISBN 84-95437-10-4.
  • Bergós i Massó, Joan (1999). Gaudí, l'home i l'obra. Ed. Lunwerg, Barcelona. ISBN 84-7782-617-X.
  • Bonet i Armengol, Jordi (2001). L'últim Gaudí. Ed. Pòrtic, Barcelona. ISBN 84-7306-727-4.
  • Crippa, Maria Antonietta (2007). Gaudí. Taschen, Köln. ISBN 978-3-8228-2519-8.
  • Flores, Carlos (2002). Les lliçons de Gaudí. Ed. Empúries, Barcelona. ISBN 84-7596-949-6.
  • Fontbona, Francesc y Miralles, Francesc (1985). Història de l’Art Català. Del modernisme al noucentisme (1888-1917). Ed. 62, Barcelona. ISBN 84-297-2282-3.
  • Giralt-Miracle, Daniel (2002). Gaudí, la busqueda de la forma. Lunwerg. ISBN 84-7782-724-9.
  • Gómez Gimeno, María José (2006). La Sagrada Familia. Mundo Flip Ediciones. ISBN 84-933983-4-9.
  • Lacuesta, Raquele (2006). Modernisme a l’entorn de Barcelona. Diputació de Barcelona, Barcelona. ISBN 84-9803-158-3.
  • Navascués Palácio, Pedro (2000). Summa Artis. Arquitectura española (1808-1914). Espasa Calpe, Madrid. ISBN 84-239-5477-3.
  • Permanyer, Lluis (1993). Barcelona modernista. Ed. Polígrafa, Barcelona. ISBN 84-343-0723-5.
  • Puig i Boada, Isidre (1986). El temple de la Sagrada Família. Ed. Nou Art Thor, Barcelona. ISBN 84-7327-135-1.
  • Tarragona, Josep Maria (1999). Gaudí, biografia de l’artista. Ed. Proa, Barcelona. ISBN 84-8256-726-8.
  • Van Zandt, Eleyearr (1997). La vida y obras de Gaudí. Asppan. ISBN 0-7525-1106-8.
  • Zerbst, Rainer (1989). Gaudí. Taschen. ISBN 3-8228-0216-6.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]