Sisón

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Sisón
Tetrax male 1.JPG
Estado de conservación
Risco baixo (NT)
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Ave
Orde: Gruiformes
Familia: Otidae
Xénero: Tetrax
Forster, 1817
Especie: T. tetrax
Nome binomial
Tetrax tetrax
Linnaeus, 1758
Distribución Tetrax tetrax

Distribución Tetrax tetrax

O sisón (Tetrax tetrax) é o representante de menor tamaño da familia das avetardas.

Descrición[editar | editar a fonte]

O sisón mide entre 40 e 45 cm de longo e ten una envergadura de alas de entre 83 e 91 cm. Pesa entre 500 e 900 g. Na plumaxe nupcial o macho ten o pescozo negro con duas faixas brancas. A cabeza e a gorxa son gris azuladas, a parte superior do corpo de cor castaña-area con debuxos escuros e a parte inferior, branca. As femias e os machos na plumaxe de eclipse son de cor castaña-area con manchas negras por riba. A barriga e o peito son brancos. Cando voan distínguense polas alas de lonxitude media e puntas arredondadas, bastante brancas pola parte superior.

Distribución[editar | editar a fonte]

En Europa crían na Península Ibérica, sur de Francia,Sardeña e en puntos localizados da Italia penínsular e dos Balcáns. Están tamén presentes nas estepas que van do mar Negro ó lago Balkhash e no norte de África.

Viven en zonas abertas herbaceas ou cultivadas, de tipo estepario, onde dispoñan de herbas altas dabondo para sentirse protexidos. A miúdo habitan áreas secas ou con pedras.

Compórtanse coma emigrantes ou coma sedentarios dependendo das poboacións. Na parte máis meridional de Europa son sedentarios.

Distribución en Galicia[editar | editar a fonte]

En Galicia a presenza do sisón é puntual sendo a súa distribución moi discontinua e fragmentada entre as catro provincias (véxase mapa de distribución). Confirmouse a súa presenza nas comarcas da Terra Chá (Lugo) e A Limia (Ourense).

Reprodución[editar | editar a fonte]

Crían unha niñada ó ano entre abril e xuño. Durante o ritual de cortexo os machos ourizan as plumas do pescozo, amosan as alas e fan pequenos brincos por riba da vexetación. O reclamo do cortexo e un trrr que emiten cada 10 segundos.

Fan o niño no chan, ben agachado, no que poñen de tres a cinco ovos. As femias chocan e crían os polos sóas.

Comportamento e alimentación[editar | editar a fonte]

Cando non estan criando viven en grandes bandos. Comen sementes, raices e insectos.

Situación[editar | editar a fonte]

As súas poboacións están a reducirse drasticamente sobre todo pola perda dos seus hábitats, causada pola agricultura intensiva e o uso de pesticidas e insecticidas. A comezos do século XX foron eliminados de Centroeuropa, onde chegaron a críar en áreas tan ó norte coma Polonia. En Francia estánse a tomar medidas para evitar a súa desaparición.

Literatura[editar | editar a fonte]

  • Rob Hume Birds in Europe. Dorling Kindersly Limited, London 2002, ISBN 3-8310-0430-7
  • Anne Puchta & Klaus Richarz: Steinbachs großer Vogelführer. Eugen Ulmer KG, Stuttgart 2006, ISBN 3-8001-4864-1
  • Svensson, Grant, Mullarney & Zetterström: Der neue Kosmos-Vogelführer. Franckh-Kosmos Verlag-GmbH, Stuttgart 1999, ISBN 3-440-07720-9

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Sisón