Sidra

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Este artigo trata sobre unha bebida alcólica, para o froito cítrico véxase cidra.

Sidra natural de Asturias.
Home a escanciar nunha sidraría.

A sidra é unha bebida alcohólica de baixa gradación (menos de 3º no caso da bretoa Cidre Doux, unha sidra doce, ata un máximo de 8º) fabricada co zume levedado da mazá.

Características[editar | editar a fonte]

Trátase dunha bebida moi espallada por todo o mundo, así en Europa atópase en numerosos países: Alemaña, Bretaña, Portugal (Madeira), España (Asturias, Galicia, Cantabria e País Vasco), Italia (Piemonte), Irlanda, Escocia e Inglaterra. En América, atópase en zonas de distintos países, probablemente debido á influencia da emigración española do século pasado: por exemplo en México prodúcese nas cidades de Huejotzingo e Zacatlán, no estado de Puebla. En Arxentina a sidra localízase sobre todo nas provincias de Río Negro, San Juan e Santa Fe. Nos Estados Unidos prodúcese principalmente en Nova Inglaterra e no estado de Nova York.

Pola súa singularidade hai que diferenciar a sidra natural da sidra espumosa. En xeral, mentres que en Galiza e no norte de España se consume maioritariamente a sidra natural, no resto o mundo adóitase consumir a sidra espumosa (máis similar ao champagne ou á cervexa).

A sidra en Galicia[editar | editar a fonte]

O xeógrafo romano Estrabón, falando do seu paso por Galiza, menciona unha bebida que se interpretou como sidra:

Os montañeses viven durante dous terzos do ano de landras, que secan, machacan e logo moen para facer pan e conservalo durante moito tempo. Tamén beben zhytos. Están escasos de viño e o que conseguen gástano rapidamente en festíns coas familias...

Zhytos en grego é cervexa, pero dada a similitude na cor das dúas bebidas, e a ausencia de produción de cereais nas zonas de montaña que el visitou e a abundancia de maceiras, enténdese que a bebida á que se refire é a sidra. A sidra aparece tamén mencionada no Libro do peregrino do Códice Calixtino. No libro V, capítulo VII, "Dos nomes das terras e das particularidades das xentes que se atopan no camiño de Santiago":

Vén logo a terra dos galegos, pasados os confíns de León e os portos de Monte Irago e Cebreiro. É unha terra frondosa de ríos, prados e extraordinarios verxeis, bos froitos e clarísimas fontes, pero escasa en cidades, vilas e terras de labor, escasa en pan, trigo e viño pero abundante en pan de centeo e sidra, ben abastecida en gandos e cabalerías, en leite e mel, e en peixes de mar, grandes e pequenos.

Galicia é con moito a comunidade que máis mazá sidreira produce no conxunto de todo o estado español, por riba de comunidades productoras coma Asturias ou Euskadi, que importan o produto galego. En 2006 a produción galega de mazá sidreira situose nas 60.000 toneladas mentres que a de Asturias pasaba por entre 35.000 e 40.000 e a de Euskadi por 8.000[1].

Esta bebida dá nome a varios lugares, como As Sidras (Carnota), A Leira da Sidra (As Somozas), A Fonte da Sidra (Vigo), O Hórreo da Sidra (A Pontenova), O Lugar da Sidra (Cospeito), Pereira-Sidral, (O Valadouro), A Sidreira (Paderne) ou Os Sidreiros (As Somozas). Amais, existen numerosos lugares con nomes referidos a lagares (tamén destinados a facer viño) ou terreos nos que se dá a maceira.

Hai festas gastronómicas adicadas a este produto en Fornelos de Montes, Guitiriz, San Tomé de Piñeiro (Marín), Bembrive (Vigo), Redondela e A Estrada. Amais, en Chantada existe unha planta de produción industrial propiedade do grupo Hijos de Rivera, que comercializa a sidra co nome de Maeloc.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]