Shiva

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Arthanariswara:metade Shiva, metade Parvati

Shiva é un dos deuses, xunto con Brahma e Vishnu da Trimurti, tres formas, ou Trindade hindú que representa a destrución e a transformación. Para os Shivaítas é o deus principal.

Orixe[editar | editar a fonte]

Aínda que as raíces da crenza en Shiva son escuras e moi discutidas, parece constituír a converxencia simbólica dunha serie de deidades relacionadas coa forza centrífuga, o tempo, a morte e a escuridade. Un antecedente do Rigveda sería Rudra deus da treboada e das feras.

Familia[editar | editar a fonte]

Casou con Satí. Esta suicidouse cando o seu pai insultou ao seu esposo. A súa segunda esposa foi Parvati. Os seus fillos son:

  • Ayappa, concibido pola súa unión con Mojini, unha encarnación feminina de Vishnu.
  • Skanda, o deus da guerra
  • Ganesha, o deus da sabedoría con cabeza de elefante

Os seus servos son os pramatha, atormentadores que forman as tropas, gana, que dirixe Ganesha

Significación[editar | editar a fonte]

A súa danza no medio do círculo de lume destrúe e recrea o Cosmos. Constitúe a vitoria fronte a morte nun continuo rexurdir.

  • O círculo de lume: representa a transformación radical, nada que pasa polo lume fica igual. O lume é a ameaza devoradora que consume a realidade.
  • O tridente: representa a inercia, a destrución e o equilibrio.
  • A serpe no pescozo e nos brazos: representa á morte que é domeada e superada.
  • O terceiro ollo: representa a mirada ardente coa que queima o universo. Noutras tradicións é o desexo erótico sublimado mediante a ascese.
  • A media lúa: é o decorrer do tempo que todo o desgasta e consume. A lúa, Chandra, asociarase a Shiva no panteón hindú aínda que ao principio era un dos trinta e tres deuses védicos.
  • A enxurrada de auga dos seus cabelos: a través do cal frea o curso do Ganxes e atenúa a súa corrente destrutora e propicia a súa forza de fecundidade.